पितरं मातरं चैव यस् तु पुत्रो ऽवमन्यते सो ऽपि विप्रा मृतो जन्तुः पूर्वं जायेत गर्दभः
गर्दभत्वं तु संप्राप्य दश वर्षाणि जीवति संवत्सरं तु कुम्भीरस् ततो जायेत मानवः
पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टाव् उभाव् अपि गुर्वपध्यानतः सो ऽपि मृतो जायेत गर्दभः
खरो जीवति मासांश् च दश चापि चतुर्दश बिडालः सप्त मासांस् तु ततो जायेत मानवः
मातापितराव् आक्रुश्य सारीकः संप्रजायते ताडयित्वा तु ताव् एव जायते कच्छपो द्विजाः
कच्छपो दश वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः व्यालो भूत्वा तु षण् मासांस् ततो जायेत मानुषः
भर्तृपिण्डम् उपाश्नीनो राजद्विष्टानि सेवते सो ऽपि मोहसमापन्नो मृतो जायेत वानरः
वानरो दश वर्षाणि सप्त वर्षाणि मूषकः श्वा च भूत्वा तु षण् मासांस् ततो जायेत मानवः
न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषयं गतः संसाराणां शतं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भो द्विजाः दुष्कृतस्य क्षयं कृत्वा ततो जायेत मानुषः
असूयको नरश् चापि मृतो जायेत शार्ङ्गकः विश्वासहर्ता च नरो मीनो जायेत दुर्मतिः
भूत्वा मीनो ऽष्ट वर्षाणि मृगो जायेत भो द्विजाः मृगस् तु चतुरो मासांस् ततश् छागः प्रजायते
छागस् तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः कीटः संजायते जन्तुस् ततो जायेत मानुषः
धान्यान् यवांस् तिलान् माषान् कुलित्थान् सर्षपांश् चणान् कलायान् अथ मुद्गांश् च गोधूमान् अतसीस् तथा
सस्यान्य् अन्यानि हर्ता च मर्त्यो मोहाद् अचेतनः संजायते मुनिश्रेष्ठा मूषिको निरपत्रपः
ततः प्रेत्य मुनिश्रेष्ठा मृतो जायेत शूकरः शूकरो जातमात्रस् तु रोगेण म्रियते पुनः
श्वा ततो जायते मूकः कर्मणा तेन मानवः भूत्वा श्वा पञ्च वर्षाणि ततो जायेत मानवः
परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जायेत वै वृकः श्वा शृगालस् ततो गृध्रो व्यालः कङ्को बकस् तथा
भ्रातुर् भार्यां तु पापात्मा यो धर्षयति मोहितः पुंस्कोकिलत्वम् आप्नोति सो ऽपि संवत्सरं द्विजाः
सखिभार्यां गुरोर् भार्यां राजभार्यां तथैव च प्रधर्षयित्वा कामात्मा मृतो जायेत शूकरः
शूकरः पञ्च वर्षाणि दश वर्षाणि वै बकः पिपीलिकस् तु मासांस् त्रीन् कीटः स्यान् मासम् एव च
एतान् आसाद्य संसारान् कृमियोनौ प्रजायते तत्र जीवति मासांस् तु कृमियोनौ चतुर्दश
नरो ऽधर्मक्षयं कृत्वा ततो जायेत मानुषः पूर्वं दत्त्वा तु यः कन्यां द्वितीये दातुम् इच्छति
सो ऽपि विप्रा मृतो जन्तुः क्रिमियोनौ प्रजायते तत्र जीवति वर्षाणि त्रयोदश द्विजोत्तमाः
अधर्मसंक्षये मुक्तस् ततो जायेत मानुषः देवकार्यम् अकृत्वा तु पितृकार्यम् अथापि वा
अनिर्वाप्य पितॄन् देवान् मृतो जायेत वायसः वायसः शतवर्षाणि ततो जायेत कुक्कुटः
जायते व्यालकश् चापि मासं तस्मात् तु मानुषः ज्येष्ठं पितृसमं चापि भ्रातरं यो ऽवमन्यते
सो ऽपि मृत्युम् उपागम्य क्रौञ्चयोनौ प्रजायते क्रौञ्चो जीवति वर्षाणि दश जायेत जीवकः
ततो निधनम् आप्नोति मानुषत्वम् अवाप्नुयात् वृषलो ब्राह्मणीं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते
ततः संप्राप्य निधनं जायते शूकरः पुनः शूकरो जातमात्रस् तु रोगेण म्रियते द्विजाः