ये यजन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्रतुभिर् भूरिदक्षिणैः तप्तहाटकसंकाशैर् विमानैर् यान्ति ते सुखम्
परपीडाम् अकुर्वन्तो भृत्यानां भरणादिकम् कुर्वन्ति ते सुखं यान्ति विमानैः कनकोज्ज्वलैः
ये क्षान्ताः सर्वभूतेषु प्राणिनाम् अभयप्रदाः क्रोधमोहविनिर्मुक्ता निर्मदाः संयतेन्द्रियाः
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन महाप्रभाः यान्ति वैवस्वतपुरं देवगन्धर्वसेविताः
एकभावेन ये विष्णुं ब्रह्माणं त्र्यम्बकं रविम् पूजयन्ति हि ते यान्ति विमानैर् भास्करप्रभैः
ये च मांसं न खादन्ति सत्यशौचसमन्विताः ते ऽपि यान्ति सुखेनैव धर्मराजपुरं नराः
मांसान् मिष्टतरं नास्ति भक्ष्यभोज्यादिकेषु च तस्मान् मांसं न भुञ्जीत नास्ति मिष्टैः सुखोदयः
गोसहस्रं तु यो दद्याद् यस् तु मांसं न भक्षयेत् समाव् एतौ पुरा प्राह ब्रह्मा वेदविदां वरः
सर्वतीर्थेषु यत् पुण्यं सर्वयज्ञेषु यत् फलम् अमांसभक्षणे विप्रास् तच् च तच् च च तत्समम्
एवं सुखेन ते यान्ति यमलोकं च धार्मिकाः दानव्रतपरा यानैर् यत्र देवो रवेः सुतः
दृष्ट्वा तान् धार्मिकान् देवः स्वयं संमानयेद् यमः स्वागतासनदानेन पाद्यार्घ्येण प्रियेण तु
धन्या यूयं महात्मान आत्मनो हितकारिणः येन दिव्यसुखार्थाय भवद्भिः सुकृतं कृतम्
इदं विमानम् आरुह्य दिव्यस्त्रीभोगभूषिताः स्वर्गं गच्छध्वम् अतुलं सर्वकामसमन्वितम्
तत्र भुक्त्वा महाभोगान् अन्ते पुण्यपरिक्षयात् यत् किंचिद् अल्पम् अशुभं फलं तद् इह भोक्ष्यथ
ये तु तं धर्मराजानं नराः पुण्यानुभावतः पश्यन्ति सौम्यमनसं पितृभूतम् इवात्मनः
तस्माद् धर्मः सेवितव्यः सदा मुक्तिफलप्रदः धर्माद् अर्थस् तथा कामो मोक्षश् च परिकीर्त्यते
धर्मो माता पिता भ्राता धर्मो नाथः सुहृत् तथा धर्मः स्वामी सखा गोप्ता तथा धाता च पोषकः
धर्माद् अर्थो ऽर्थतः कामः कामाद् भोगः सुखानि च धर्माद् ऐश्वर्यम् एकाग्र्यं धर्मात् स्वर्गगतिः परा
धर्मस् तु सेवितो विप्रास् त्रायते महतो भयात् देवत्वं च द्विजत्वं च धर्मात् प्राप्नोत्य् असंशयम्
यदा च क्षीयते पापं नराणां पूर्वसंचितम् तदैषां भजते बुद्धिर् धर्मं चात्र द्विजोत्तमाः
जन्मान्तरसहस्रेषु मानुष्यं प्राप्य दुर्लभम् यो हि नाचरते धर्मं भवेत् स खलु वञ्चितः
कुत्सिता ये दरिद्राश् च विरूपा व्याधितास् तथा परप्रेष्याश् च मूर्खाश् च ज्ञेया धर्मविवर्जिताः
ये हि दीर्घायुषः शूराः पण्डिता भोगिनो ऽर्थिनः अरोगा रूपवन्तश् च तैस् तु धर्मः पुरा कृतः
एवं धर्मरता विप्रा गच्छन्ति गतिम् उत्तमाम् अधर्मं सेवमानास् तु तिर्यग्योनिं व्रजन्ति ते
ये नरा नरकध्वंसिवासुदेवम् अनुव्रताः ते स्वप्ने ऽपि न पश्यन्ति यमं वा नरकाणि वा
अनादिनिधनं देवं दैत्यदानवदारणम् ये नमन्ति नरा नित्यं नहि पश्यन्ति ते यमम्
कर्मणा मनसा वाचा ये ऽच्युतं शरणं गताः न समर्थो यमस् तेषां ते मुक्तिफलभागिनः
ये जना जगतां नाथं नित्यं नारायणं द्विजाः नमन्ति नहि ते विष्णोः स्थानाद् अन्यत्र गामिनः
न ते दूतान् न तन् मार्गं न यमं न च तां पुरीम् प्रणम्य विष्णुं पश्यन्ति नरकाणि कथंचन
कृत्वापि बहुशः पापं नरा मोहसमन्विताः न यान्ति नरकं नत्वा सर्वपापहरं हरिम्