पक्षोपवासिनो यान्ति यानैः शार्दूलयोजितैः पुरं तद् धर्मराजस्य सेव्यमानाः सुरासुरैः
ये च मासोपवासं तु कुर्वते संयतेन्द्रियाः ते ऽपि सूर्यप्रदीप्तैस् तु यान्ति यानैर् यमालयम्
महाप्रस्थानम् एकाग्रो यः प्रयाति दृढव्रतः सेव्यमानस् तु गन्धर्वैर् याति यानैर् यमालयम्
शरीरं साधयेद् यस् तु वैष्णवेनान्तरात्मना स रथेनाग्निवर्णेन यातीह त्रिदशालयम्
अग्निप्रवेशं यः कुर्यान् नारायणपरायणः स यात्य् अग्निप्रकाशेन विमानेन यमालयम्
प्राणांस् त्यजति यो मर्त्यः स्मरन् विष्णुं सनातनम् यानेनार्कप्रकाशेन याति धर्मपुरं नरः
प्रविष्टो ऽन्तर् जलं यस् तु प्राणांस् त्यजति मानवः सोममण्डलकल्पेन याति यानेन वै सुखम्
स्वशरीरं हि गृध्रेभ्यो वैष्णवो यः प्रयच्छति स याति रथमुख्येन काञ्चनेन यमालयम्
स्त्रीग्रहे गोग्रहे वापि युद्धे मृत्युम् उपैति यः स यात्य् अमरकन्याभिः सेव्यमानो रविप्रभः
वैष्णवा ये च कुर्वन्ति तीर्थयात्रां जितेन्द्रियाः तत् पथं यान्ति ते घोरं सुखयानैर् अलंकृताः
ये यजन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्रतुभिर् भूरिदक्षिणैः तप्तहाटकसंकाशैर् विमानैर् यान्ति ते सुखम्
परपीडाम् अकुर्वन्तो भृत्यानां भरणादिकम् कुर्वन्ति ते सुखं यान्ति विमानैः कनकोज्ज्वलैः
ये क्षान्ताः सर्वभूतेषु प्राणिनाम् अभयप्रदाः क्रोधमोहविनिर्मुक्ता निर्मदाः संयतेन्द्रियाः
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन महाप्रभाः यान्ति वैवस्वतपुरं देवगन्धर्वसेविताः
एकभावेन ये विष्णुं ब्रह्माणं त्र्यम्बकं रविम् पूजयन्ति हि ते यान्ति विमानैर् भास्करप्रभैः
ये च मांसं न खादन्ति सत्यशौचसमन्विताः ते ऽपि यान्ति सुखेनैव धर्मराजपुरं नराः
मांसान् मिष्टतरं नास्ति भक्ष्यभोज्यादिकेषु च तस्मान् मांसं न भुञ्जीत नास्ति मिष्टैः सुखोदयः
गोसहस्रं तु यो दद्याद् यस् तु मांसं न भक्षयेत् समाव् एतौ पुरा प्राह ब्रह्मा वेदविदां वरः
सर्वतीर्थेषु यत् पुण्यं सर्वयज्ञेषु यत् फलम् अमांसभक्षणे विप्रास् तच् च तच् च च तत्समम्
एवं सुखेन ते यान्ति यमलोकं च धार्मिकाः दानव्रतपरा यानैर् यत्र देवो रवेः सुतः
दृष्ट्वा तान् धार्मिकान् देवः स्वयं संमानयेद् यमः स्वागतासनदानेन पाद्यार्घ्येण प्रियेण तु
धन्या यूयं महात्मान आत्मनो हितकारिणः येन दिव्यसुखार्थाय भवद्भिः सुकृतं कृतम्
इदं विमानम् आरुह्य दिव्यस्त्रीभोगभूषिताः स्वर्गं गच्छध्वम् अतुलं सर्वकामसमन्वितम्
तत्र भुक्त्वा महाभोगान् अन्ते पुण्यपरिक्षयात् यत् किंचिद् अल्पम् अशुभं फलं तद् इह भोक्ष्यथ
ये तु तं धर्मराजानं नराः पुण्यानुभावतः पश्यन्ति सौम्यमनसं पितृभूतम् इवात्मनः
तस्माद् धर्मः सेवितव्यः सदा मुक्तिफलप्रदः धर्माद् अर्थस् तथा कामो मोक्षश् च परिकीर्त्यते
धर्मो माता पिता भ्राता धर्मो नाथः सुहृत् तथा धर्मः स्वामी सखा गोप्ता तथा धाता च पोषकः
धर्माद् अर्थो ऽर्थतः कामः कामाद् भोगः सुखानि च धर्माद् ऐश्वर्यम् एकाग्र्यं धर्मात् स्वर्गगतिः परा
धर्मस् तु सेवितो विप्रास् त्रायते महतो भयात् देवत्वं च द्विजत्वं च धर्मात् प्राप्नोत्य् असंशयम्
यदा च क्षीयते पापं नराणां पूर्वसंचितम् तदैषां भजते बुद्धिर् धर्मं चात्र द्विजोत्तमाः