वितथस्य पञ्च पुत्राः अभवन्—सूहोत्रः, सूहोतारः, गयः, गर्गः, तथा महात्मा कपिलः। तेषु कपिलस्य द्वौ पुत्रौ अभवताम्। सूहोत्रस्य पुत्रौ काशिकः सत्यप्रतिष्ठितः तथा गृत्समतिर्नृपः। गृत्समतितः ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः च पुत्राः अभवन्। काशिकस्य पुत्रः काशेयः, तथा दीर्घतपाः अपि। दीर्घतपसः विद्वान् धन्वन्तरिः अभवत्; धन्वन्तरितः केतुमान् नाम प्रसिद्धः पुत्रः अभवत्। केतुमानः बुद्धिमान् भीमरथः पुत्रः अभवत्; भीमरथस्य पुत्रः वाराणस्याः अधिपः अभवत्। स दिवोदासः नाम्ना प्रसिद्धः, सर्वक्षत्रियविनाशकः; दिवोदासस्य पुत्रः प्रतर्दनः वीर्यवान् नृपः अभवत्। प्रतर्दनस्य द्वौ पुत्रौ अभवताम्—वत्सः भार्गववंशसम्भूतः तथा अलर्कः राजपुत्रः, लोकप्रसिद्धः राजा। स राजा हैहयस्य उत्तराधिकारम् अधिगृह्य, दिवोदासेन अपहृतं पूर्वसंपदं बलात् पुनः प्राप्तवान्। भद्रश्रेण्यस्य पुत्रः दुर्दमनो दिवोदासं दयया विमुक्तवान्, यद्यपि स बालः इति ख्यातः। भीमरथस्य पुत्रः अष्टारथः राजा अभवत्; तस्य पुत्रः बालः तु सर्वसंपदं अपहृतवान्, हे ब्राह्मणाः। यदा श्रेष्ठाः ऋषयः कलहस्य समाप्तिं इच्छन्ति स्म, तदा काशीपति अलर्कः ब्रह्मनिष्ठः सत्यपरायणः कार्यम् अकुरुत। षष्टिसहस्रवर्षाणि तथा षष्टिशतवर्षाणि स युवा रूपे स्थितः, काशीवंशस्य अग्रगण्यः अभवत्। लोपामुद्रायाः प्रसादेन स परमदीर्घायुषः अभवत्; जीवनान्ते, हे श्रेष्ठऋषयः, स क्षेमकरदानवम् अवधीत्। स राजा वाराणस्यां रम्यां नगरीं स्थापयामास; अलर्कस्य उत्तराधिकारी क्षेमकः तत्र अधिपः अभवत्। क्षेमकस्य पुत्रः वर्षकेतुः, वर्षकेतुना विभुः प्रजापतिः अभवत्। विभोः पुत्रः आनर्तः; आनर्तस्य उत्तराधिकारी सुकुमारः अभवत्, सुकुमारस्य पुत्रः सत्यकेतुः महारथः। तस्य पुत्रः महातेजस्वी धर्मात्मा राजा अभवत्; वत्सस्य पुत्रः वत्सभूमिः, तथा भार्गवात् भार्गभूमिः अभवत्। एते अंगिरसः पुत्राः, भार्गववंशसम्भूताः—ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राः च, हे श्रेष्ठऋषयः। अन्यः वंशः आजमीढः अपि श्रवणीयः, हे द्विजश्रेष्ठ; सूहोत्रस्य पुत्रः बृहद्, बृहदः त्रयः पुत्राः अभवन्। आजमीढः, द्विमीढः, पुरुमीढः—सर्वे महाबलिनः; आजमीढस्य तिस्रः पत्न्यः अभवन्, सर्वाः प्रसिद्धाः। निली, केशिनी, धूमिनी—सर्वाः उत्तमस्त्रियः; केशिन्याः आजमीढः जह्नुं महावीर्यं पुत्रं उत्पादितवान्। स सर्वमेधयज्ञं कृतवान्, यज्ञपतिः; पतिस्नेहेन गङ्गा तेन जित्वा तस्मात् प्रस्थितवती। यद्यपि स न इच्छति स्म, गङ्गा तस्य यज्ञवाटिकां प्रवाहितवती। यज्ञवेदिं सर्वतः जलमयां दृष्ट्वा, जह्नु क्रुद्धः गङ्गां संबोधितवान्, हे राजन्, उवाच—‘त्रैलोक्यस्य तव वारि पीत्वा तव गर्वस्य फलम् अद्य लभस्व।’ यदा महर्षयः गङ्गां पीतां दृष्टवन्तः, तदा ते भाग्यवन्तः तां कन्यां कृत्वा जाह्नवी इति नाम दत्तवन्तः। जह्नु कावेरीं युवनाश्वस्य कन्यां पत्नीत्वेन गृहीतवान्; गङ्गायाः शापेन तस्य अर्धशरीरं नदीरूपं अभवत्। जह्नोः प्रियः पुत्रः अजकः महाबलिनः अभवत्; अजकस्य उत्तराधिकारी बलाकाश्वः भूमिपतिः अभवत्। तस्य पुत्रः कुशिकः मृगयाप्रियः अभवत्; स राजा पन्हवजनानां तथा वनवासिनां मध्ये वृद्धिम् अपश्यत्। कुशिकः पुत्रकामनया इन्द्रसमः पुत्रः इच्छन् तपः अकरोत्; तदा शक्रः भयात् तस्य समीपं आगत्य पुत्ररूपेण जातः। स गाधिराजः अभवत्; मघवान् स्वयं कौशिकः अभवत्। गाधेः पुत्रः विश्वामित्रः, तस्मात् अष्टकः अभवत्। अष्टकस्य पुत्रः लौहिः जाह्नुवंशसम्भूतः अभवत्; अधुना, हे श्रेष्ठऋषयः, आजमीढवंशस्य अन्यं वृत्तान्तं शृणु। आजमीढात् निल्याः सुशान्तिः अभवत्; सुशान्तितः पुरुजातिः, पुरुजातितः बाह्याश्वः अभवत्। बाह्याश्वस्य पञ्च पुत्राः—मुद्गलः, सृञ्जयः, बृहदिषुः राजा, यवीनरः वीर्यवान्, तथा क्रीमिलाश्वः पञ्चमः। एते पञ्च क्षेत्रपालाः, भूमिसंरक्षणे पर्याप्ताः, प्रसिद्धाः। एते पञ्च पञ्चालाः अभवन्, समृद्धाः, भूमिं पूरयन्तः, क्षेत्ररक्षणे समर्थाः, अतः पञ्चालाः इति प्रसिद्धाः। मुद्गलस्य पुत्रः प्रसिद्धः मौद्गल्यः अभवत्; इन्द्रसेनायाः गर्भं लब्ध्वा वध्न्यः पुत्रः अभवत्। सृञ्जयस्य पुत्रः महात्मा पञ्चजनः अभवत्; पञ्चजनस्य पुत्रः सोमदत्तः राजा अभवत्। सोमदत्तस्य उत्तराधिकारी प्रसिद्धः सहदेवः, सहदेवस्य पुत्रः सोमकः अभवत्। यदा वंशः लुप्तः अभवत्, सोमकः आजमीढस्य पुत्ररूपेण जातः; सोमकस्य पुत्रः जन्तुः, यस्य शतं पुत्राः अभवन्। तेषु कनिष्ठः पृषतः, स भूमिपति, द्रुपदस्य पिता अभवत्; एते महात्मनः सोमकाः आजमीढवंशसम्भूताः स्मृत्याः प्रसिद्धाः।