ते वसुरोधः प्रतिरथः सुबाहुश्च, सर्वे धर्मात्मानः, वेदविदः, ब्रह्मनिष्ठाः, सत्यवादिनश्चासन्। मतीनारस्य तु कन्या आसीद् इला नाम, सा ब्रह्मनिष्ठा विद्यावती चाभूत्। तां तु ताम्सुः उपेयाय। ताम्सोः पुत्रः धर्मनेत्रो नाम राजर्षिः अभवत्, स बलवान्, ब्रह्मनिष्ठः, शूरश्चासीत्; उपदानवी तस्य पत्नी आसीत्। उपदानव्या चत्वारः पुत्राः धर्मात्मानः अभवन्—दुष्यन्तः, सुष्मन्तः, प्रवीरः, अनघश्च। दुष्यन्तस्य तु भारतः पुत्रः अभवत्, स बलवांश्च, सर्वदमन इति चाख्यातः, गजसेनायुतबलसम्पन्नः। दुष्यन्तस्य च शाकुन्तल्याः पुत्रः सार्वभौमः सम्राट् जातः, तस्मात् तस्य नाम्ना एव जनाः भारताः इति प्रसिद्धाः। राजर्षेः भरतस्य पुत्राः, यथापूर्वं मया कथितम्, मातॄणां कोपेन नष्टाः। अङ्गिरसः पुत्रः बृहस्पतिः, ब्राह्मणेषु महर्षिः, भरद्वाजेन महायज्ञान् अकारयत्। पूर्वं तु तस्य पुत्रार्थं वितथः जातः; स एव वितथः भरद्वाजस्य पुत्रः अभवत्। वितथस्य जन्मोपरान्तं भरतः स्वर्गं गतः; ततः भरद्वाजः वितथं राज्ये अभिषिच्य, वनं गतः। वितथस्य पञ्च पुत्राः अभवन्—सुऽहोत्रः, सुऽहोतारः, गयः, गर्गः, कपिलश्च महात्मा। कपिलस्य द्वौ पुत्रौ अभवताम्; सुऽहोत्रस्य पुत्रौ काशिकः सत्यप्रतिष्ठितः, गृत्समतिर्नृपश्च। गृत्समतेः पुत्राः ब्राह्मणाः क्षत्रियाः वैश्याश्च जाताः; काशिकस्य पुत्रः काशेयः, दीर्घतपाः च तथैव। दीर्घतपसः धन्वन्तरिः विद्यावान् अभवत्; धन्वन्तरेः केतुमान् नाम कीर्तिमान् पुत्रः अभवत्। केतुमतः प्राज्ञः भीमरथः पुत्रः जातः; भीमरथस्य वाराणस्याः अधिपः पुत्रः अभवत्। स दिवोदासः नाम किल सर्वक्षत्रियविनाशकः; दिवोदासस्य पुत्रः वीर्यवान् प्रतर्दनः राजा अभवत्। प्रतर्दनस्य द्वौ पुत्रौ—वत्सः भार्गववंशसम्भूतः, अलर्कः च राजपुत्रः, लोके प्रसिद्धः राजा। स राजा हैहयस्य स्वं दायं बलात् आप्तवान्, यं दिवोदासः अपहरत्। भद्रश्रेण्यस्य पुत्रः दुरदमनः नाम, दिवोदासं करुणया विमोचितवान्, स तु बाल इति ख्यातः। भीमरथस्य पुत्रः अष्टारथः राजा अभवत्; तस्य पुत्रेण बालेन सम्पत्तिः हृता, हे ब्राह्मणाः। ऋष्युत्तमाः कलहान्ताय यतमानाः, तदा काशिराजः अलर्कः ब्रह्मनिष्ठः, सत्यपरायणः, यथोचितं अचरत्। षष्टिसहस्रवर्षाणि षष्टिशतानि च, स युवा एव स्थितः, काशिवंशेषु श्रेष्ठतमः। लोपामुद्रायाः प्रसादेन स परमायुः प्राप्तवान्; आयुषः अन्ते, हे मुने, क्शेमकर नाम दानवं हत्वा स्वर्गं गतः। स राजा रमणीयां वाराणसीं पुरीं स्थापयामास; अलर्कस्य पुत्रः क्षेमकः तत्र अधिपः अभवत्। क्षेमकस्य पुत्रः वर्षकेतुः, वर्षकेतोरपि विभुः प्रजापतिः अभवत्। विभोः पुत्रः आनर्तः, ततोऽनन्तरं सुकुमारः, सुकुमारस्य पुत्रः सत्यकेतुः महारथः अभवत्। तस्य पुत्रः तेजस्वी धर्मिष्ठश्च राजा अभवत्; वत्सस्य पुत्रः वत्सभूमिः, भार्गवात् भार्गभूमिः अभवत्। एते अङ्गिरसः पुत्राः, भार्गववंशे जाताः—ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राश्च, हे द्विजोत्तमाः। अन्यो वंशः, आजमीढ इति, श्रोतव्यः, हे द्विजश्रेष्ठ; सुऽहोत्रस्य पुत्रः बृहद्, तस्य त्रयः पुत्राः। आजमीढः, द्विमीढः, पुरुमीढश्च, सर्वे महाबलिनः; आजमीढस्य तिस्रः पत्न्यः, सर्वासां कीर्तिः आसीत्। नीलिः, केशिनी, धूमिनी च, सर्वाः श्रेष्ठयोषितः; केशिन्यां आजमीढः जह्नुं महाबलिनं पुत्रं जनयामास। स सर्वमेधमहायज्ञं कर्ता, स्वामी च अभवत्; पतिस्नेहात् गङ्गा निगृहीता, तस्मात् अपाक्रान्ता। स गङ्गां न इच्छन् अपि, यज्ञमण्डपं आप्लावयामास; तस्याः समग्रं वेदिमण्डपं आप्लुतं दृष्ट्वा, जह्नुः कोपितः गङ्गाम् उवाच—‘त्रिषु लोकेषु तव वारि पीत्वा, त्वं गर्वफलम् अद्यैव प्राप्नुहि।’ इति। ऋषयः महात्मानः गङ्गां पीतां दृष्ट्वा, तां कन्यां कृत्वा, जाह्नवीति नाम दत्तवन्तः। जह्नुः युवनाश्वस्य कन्यां कावेरीं पत्नीं चकार; गङ्गायाः शापेन, तस्या अर्धशरीरं नदी अभवत्। जह्नोः प्रियः पुत्रः अजकः नाम महाबलिः अभवत्; अजकस्य पुत्रः बलाकाश्वः पृथ्वीपतिः अभवत्। बलाकाश्वस्य पुत्रः कुशिकः मृगयारतः अभवत्; स राजा पन्हवेषु वनवासिषु च वृद्धिं गच्छन्। कुशिकः पुत्रकाम्यया इन्द्रतुल्यं पुत्रं इच्छन् तपः अकरोत्; तदा शक्रः भयात् साक्षात् तस्य पुत्रत्वं प्राप्तवान्। स एव गाधिः अभवत्; साक्षात् मघवान् कौशिकः जातः। गाधेः पुत्रः विश्वामित्रः अभवत्; विश्वामित्रात् अष्टकः उत्पन्नः।