एकदा ब्रह्मर्षिः कण्डुः परममङ्गलं ब्रह्मनामजपं कश्यपस्य समीपे जिज्ञासयामास—"हे मुनिवर, तं परमं ब्रह्मनामजपं श्रोतुमिच्छामः, येन केशवः स्तुत्वा पूजितः।" तदा कश्यपः प्रत्युवाच—"विष्णुः परमः परात्परः, अनन्तः, सर्वातीतः, स एव परमात्मा, परमं ब्रह्म, परात्परः, परस्यापि परः। सः कारणं सर्वकारणेषु स्थितः, तस्यापि कारणं, सर्वकारणानां कारणं; सः कार्यरूपेणापि अत्र बहुधा कर्तृत्वेन प्रकटितः। सः ब्रह्मा, भगवान्, सर्वभूतसारः, अव्ययः प्राणीश्वरः, अच्युतः, सनातनः, अजः विष्णुः, सर्वविकृतिवर्जितः। यथा सः अव्ययः, अजः, सनातनः ब्रह्मा, परमपुरुषः, तथा मयि रागाद्याः दोषाः शान्ताः सन्तु।" एवं स मुनिः परमं ब्रह्मनामजपं श्रुत्वा, तस्य दृढां परमां भक्तिं ज्ञात्वा, परमपुरुषः स्वयं भक्तवत्सलः परमस्नेहेन तं समीपं गतवान्। तदा भगवान् मधुसूदनः सर्वदिशो निनादयन् गर्जितस्वरेण विनतानन्दनं गरुडं आरोह्य आगतः। सः ब्राह्मणान् प्रति उवाच—"हे मुनिवर, यदिच्छसि, तव मनसि यत्कामं तिष्ठति, तत् वद। वरदः अहं आगतः, वरं वृणु, स्थिरव्रत।" भगवतः वचनं श्रुत्वा, चक्रपाणेः, सः मुनिः आकस्माद् नेत्रौ विवृत्य हरिं पुरतः स्थितं अपश्यत्। सः हरिं अलसीपुष्पसदृशं, पद्मपत्रविशालाक्षं, शङ्खचक्रगदाधरं, किरीटकुण्डलमण्डितं अपश्यत्। चतुर्भुजं, सुवर्णाङ्गं, पीतवस्त्रं, शुभं, श्रीवत्सचिह्नितं, वनमालया भूषितं, सर्वमङ्गललक्षणयुक्तं, सर्वरत्नमण्डितं, दिव्यचन्दनलेपनं, दिव्यपुष्पमालया अलङ्कृतं अपश्यत्। तदा सः विस्मयविह्वलितः, रोमाञ्चितः, भूमौ सषटाङ्गं प्रणम्य नमस्कारं कृतवान्। सः अग्रगण्यः मुनिः हर्षपूर्णः उवाच—"अद्य मे जन्म सफलं, अद्य तपः फलितम्," इति हरिं स्तोतुम् आरभत। "नारायण, हरि, कृष्ण, श्रीवत्सचिह्न, विश्वनाथ, विश्वबीज, विश्वधाम, विश्वसाक्षिन्—नमस्ते। अव्यक्त, जय, सर्वकारण, परः पुरुषोत्तमः, पद्मनयन, गोविन्द, लोकनाथ, नमस्ते। हिरण्यगर्भ, श्रीपतिः, पद्मनाभः, नित्यः, भूम्याः गर्भः, धैर्यवान्, अधिपः, इन्द्रियेशः, नमः। अनादि, अनन्त, अमृत, अजित, जय, जेष्ट, अजय, अखण्ड, श्रीकृष्ण, श्रीधाम, नमः। वर्षकर्मा, धर्मकर्ता, दुस्तरः, स्थिरः, दुःखदुःखनाशकः, जलशायी, हरि, नमः। भूतनाथ, अव्यक्त, भूतपति, पञ्चभूतातीतः, भूतवासी, भूतात्मा, भूतयोनि, नमः। यज्ञः, यज्ञकर्ता, यज्ञधारः, अभयदाता, यज्ञयोनि, सुवर्णाङ्गः, पृष्णिजः, नमः। क्षेत्रज्ञ, क्षेत्रधारः, क्षेत्रवासी, क्षेत्रनाशकः, क्षेत्रकर्ता, क्षेत्रेशः, क्षेत्रात्मा, क्षेत्रातीतः, क्षेत्रकर्ता, नमः। गुणधाम, गुणस्थान, गुणशरण, गुणदाता, गुणभोगी, गुणरमण, गुणत्यागी, नमः। त्वं विष्णुः, त्वं हरिः, चक्रपाणिः, जयः, जनार्दनः, भूतानि, वषट्, भविष्यत्, भवेशः। त्वं भूतकर्ता, अव्यक्तः, भवः, भूतधारः, भूतप्रवर्तकः, देवाः त्वां अजं भगवन्तं वदन्ति। त्वं अनन्तः, कर्मज्ञः, प्रकृतिः, वृषाकपिः, रुद्रः, दुस्तरः, अच्युतः, भगवन्। त्वं विश्वकर्ता, जयः, शम्भुः, वृषरूपः, शङ्करः, उशनाः, सत्यम्, तपः, जनः। त्वं विश्वजित्, शरणम्, रक्षकः, अव्ययः, शम्भुः, स्वयम्भूः, ज्येष्ठः, परमगतिः। त्वं सूर्यः, ॐकारः, प्राणः, तमोनाशकः, वर्षदाता, कीर्तिमान्, स्रष्टा, देवेशः। त्वं ऋग्यजुःसामवेदः, आत्मा, अग्निः, वायुः, आपः, भूमिः। त्वं स्रष्टा, भोग्ता, प्रदाता, हविः, यज्ञः, प्रभुः, व्यापी, श्रेष्ठः, अच्युतः लोकनाथः। त्वं सर्वदर्शी, श्रीमान्, सर्वजय, शत्रुनाशकः, दिनम्, रात्रिः, वर्षः, मुनयः त्वां वदन्ति। त्वं कालः, कालविभागः, मुहूर्तः, क्षणः, परमाणुः, बालः, वृद्धः, पुरुषः, स्त्री, नपुंसकः। त्वं विश्वबीजः, नेत्रः, धैर्यवान्, विशुद्धकीर्तिः, नित्यः, अजितः, उपेन्द्रः, परः। त्वं सर्वलोकसुखदाता, वेदाङ्गः, अव्ययः, वेदज्ञः, स्रष्टा, व्यवस्थापकः, स्थिरः। त्वं समुद्रः, आधारः, पुनः धनम्, भिषक्, दम्यः, इन्द्रियातीतः। त्वं नेता, प्रधानः, सुपर्णः, आद्यः, आधारः, श्रेष्ठः, दम्यः, अच्युतः। त्वं संयमः, नियमः, उत्तमः, चतुर्भुजः, अन्नान्तरात्मा, परमात्मा। त्वं गुरु, गुरुतमः, वामः, शुभः, अश्वत्थः, शास्त्रः, व्यक्तः, प्रजापतिः।" एवं कण्डुमुनिः भगवन्तं विष्णुं भक्तिपूर्वकं स्तुत्वा, परमं आनन्दं प्राप्तवान्।