तदा वृक्षाः तं गर्भं गृहीत्वा, वायुः तं संयोजयामास। सोमेन च गावश्च तं संवर्धयन्तः, स गर्भः शनैः शनैः ववृधे। ततः तेषु वृक्षेषु रम्यलोचना कन्या जाताऽभूत, या मारिषा नाम्ना प्रसिद्धा। सा कन्या प्राचेतसस्य भार्या बभूव, तस्य च दक्षः पुत्रः अभवत्, द्विजोत्तम। एवं सति, पुण्यात्मा कण्डुः, यदा तस्य तपस्याः अन्तः प्राप्तः, हे मुनिश्रेष्ठ, स विष्णोः पुरूषोत्तमाख्यं धाम आगतः। स तत्र परमं क्षेत्रं ददर्श, यत् मोक्षप्रदं, दुर्लभं भूमौ, दक्षिणे समुद्रतीरे स्थितम्, सर्वाभिलषितफलप्रदं च। तत् क्षेत्रं अत्यन्तमनुकूलं, शुक्लरेणुकान्तं, केतकिवनैः शोभितं, विविधवृक्षलतासम्पूर्णं, बहुविहगनिनादितं, शुभमिव बभौ। सर्वत्र सुलभगमनं, सर्वऋतुपुष्पैः शोभितं, जनानां सर्वसौख्यदायकं, पुण्यं, सर्वगुणनिधिं च तत् क्षेत्रमासीद्। तत्र पूर्वं भृगुप्रमुखैः मुनिभिः, सिद्धगन्धर्वकिंनरयक्षादिभिः, मोक्षकामिभिः उपासितं क्षेत्रमासीत्। तत्र स कण्डुः हरिं ददर्श, सर्वैः देवैः भूषितं, ब्राह्मणादिभिः सर्ववर्णीयैः, आश्रमवासिभिः च सेव्यमानम्। स तद् पुण्यं क्षेत्रं च परमेश्वरं च दृष्ट्वा, तेन मुनिश्रेष्ठेन स्वार्थसिद्धिं मन्यते स्म। तत्र धृतचित्तः स महायोगी कण्डुः, हस्तौ उद्धृत्य, एकचित्तेन, परमं ब्रह्मसंबन्धिनं जपं कृत्वा, हरिं पूजार्थं स्थितवान्। तत् श्रुत्वा, हे मुनिवर, वयं तं परमं पुण्यं ब्रह्मजपं श्रोतुमिच्छामः, येन केशवः कण्डुना जपेन पूजितः। स विष्णुः परमः, परात्परः, अनन्तः, सर्वेषां परतः स्थितः; स एव परात्मा, परं ब्रह्म, परात्परः, परस्यापि परः। स कारणं, कारणानां च कारणे स्थितः, तस्यापि कारणं, सर्वकारणकारणम्; स एव कार्यरूपेण अपि, बहुधा अस्मिन्लोके कर्तृत्वेन प्रकटितः। स ब्रह्म, स भगवान्, सर्वभूतसारः, अव्ययः प्रजापतिः, अच्युतः; स नित्यः, अजो विष्णुः, सर्वविनाशेऽप्यसंगः। यथा स अव्ययः, अजः, नित्यः, परमं ब्रह्म, पुरुषोत्तमः, तथा मयि रागादिदोषाः शमं यान्तु। स मुनिजपं परमं ब्रह्मजपं श्रुत्वा, तस्य दृढां परमां भक्तिं विज्ञाय, स पुरुषोत्तमः— परमया प्रीत्या, भक्तवत्सलः भगवान्, तत्र आगत्य, मधुसूदन, तं कण्डुं सम्बोधितवान्। तस्य गर्जितसमानः सर्वदिक्प्रतिनादितः शब्दः, तदा स विनतानन्दनं गरुडं आरुह्य, ब्राह्मणान् प्रति प्रकटितः। "हे मुनिवर, यत् ते मनसि वाञ्छितं, तत् परं वाञ्छितं वद। वरदः अहम् आगतः अस्मि, वरं वृणु, स्थिरव्रत।" इति भगवतः वचनं श्रुत्वा, चक्रधारिणः, स कण्डुः सहसा नेत्रे अपास्य, हरिं पुरतः स्थितं ददर्श। स तम् अपश्यत्, यः कुसुम्बरजसप्रभः, पद्मपत्रविशाललोचनः, शङ्खचक्रगदाधरः, मुकुटकङ्कणभूषितः। चतुर्भुजः, सुशरीरः, पीताम्बरधारी, शुभलक्षणः, श्रीवत्सचिह्नितः, वनमाल्यालङ्कृतः। सर्वमंगललक्षणयुक्तः, सर्वरत्नैः विभूषितः, दिव्यगात्रः, दिव्यचन्दनलेपनः, दिव्यमाल्यविभूषितः। तदा विस्मयाविष्टः, रोमाञ्चितगात्रः, स कण्डुः साष्टाङ्गं प्रणम्य, प्रणामं चकार। "अद्य मे जन्म सफलं, अद्य मे तपः फलवत्तरम्," इति स मुनिश्रेष्ठः हरिं स्तोतुं प्रचक्रमे। "नारायण, हरे, कृष्ण, श्रीवत्सलाञ्छन, जगन्नाथ, जगद्बीज, जगदधार, जगद्साक्षिन्—तुभ्यं नमः।" "अव्यक्त, जयिन्, सर्वोत्पत्तिस्थान, पुरुषोत्तम, पद्मलोचन, गोविन्द, लोकनाथ, नमोऽस्तु ते।" "हिरण्यगर्भ, श्रीपत, पद्मनाभ, नित्य, पृथिव्याः गर्भ, स्थाणो, ईश्वर, इन्द्रियेश, नमोऽस्तु ते।" "अनाद्यन्त, अमृत, अजित, जयिनां श्रेष्ठ, अपराजित, अखण्ड, श्रीकृष्ण, श्रीनिवास, नमोऽस्तु ते।" "वृष्टिकर्ता, धर्मकर्ता, दुस्तर, स्थिर, दुःखशोकविनाशक, सलिलशायिन्, हरे, नमोऽस्तु ते।" "भूतनाथ, अव्यक्त, प्रजापतिः, भूतसंस्थ, भूतात्मा, भूतयोनि, नमोऽस्तु ते।" "यज्ञः, यजमानः, यज्ञभृत्, अभयदः, यज्ञयोनि, हिरण्यवपुः, प्रिश्निजः, नमोऽस्तु ते।" "क्षेत्रज्ञ, क्षेत्रभृत्, क्षेत्रस्थ, क्षेत्रनाशक, क्षेत्रकर्ता, क्षेत्रेश, क्षेत्रात्मा, क्षेत्रातीत, क्षेत्रदृक्, नमोऽस्तु ते।" "गुणाश्रय, गुणालय, गुणनिधि, गुणद, गुणभोक्ता, गुणरम्य, गुणत्यागिन्, नमोऽस्तु ते।" "त्वं विष्णुः, त्वं हरिः, चक्रधारी, जयिन्, जनार्दन, भूतानि, वषट्कार, भविष्य, भवेश्वरः।" "त्वं भूतकर्ता, त्वमव्यक्त, त्वं भव, भूतभृत्, त्वं भूतयोनि, देवा अजं त्वां प्रभुं वदन्ति।" "त्वं अनन्त, कर्मवित्, प्रकृतिः, वृषाकपिः, त्वं रुद्र, दुष्प्राप्य, अच्युत, त्वं प्रभुः।" "त्वं विश्वकर्ता, जयिन्, शम्भुः, वृषरूप, शंकर, उशनाः, सत्यम्, तपः, जनाः।" "त्वं विजेता विश्वस्य, शरण, त्राता, अक्षर, शंभु, स्वयम्भू, ज्येष्ठ, परायणः।" "त्वं सूर्यः, त्वम om, त्वं प्राण, त्वं तमोनाशक, त्वं वृष्टिकर्ता, कीर्तिमान्, त्वं विधाता, त्वं देवेश्वरः।" एवं स कण्डुः, भगवतः साक्षात् सन्निधौ, भक्त्या सम्यक् स्तुतिं चकार।