बलीमुदितं ब्राह्मणः परमं योगबलं कल्पसमं चायुषो वरं प्रादात्, द्विजोत्तम। ततः बलीः अप्रतिमबलं धर्मसारदर्शिनं युद्धेऽजय्यं धर्मे च श्रेष्ठतां प्राप्तवान्। तस्मै त्रिलोकदर्शनं, प्रजासु प्रमुख्यं, चातुर्वर्ण्यनियमकरणाधिकारं च, सह त्वया, दत्तम्। एवं भगवता उक्तः स बलीः परमशान्तिमवाप्तवान्; स च दीर्घकालं कृत्वा स्वं स्थानं प्राप्तवान्, महर्षयः। तेषां पञ्च प्रदेशाः अङ्गः, वङ्गः सह सुह्मेन, कलिङ्गः, पुण्ड्रः च; एते अद्य अङ्गजनाः। अङ्गस्य पुत्रो बभूव महाबलः राजा दधिवाहनः; तस्य पुत्रः दिविरथः अभवत्। दिविरथस्य पुत्रो धर्मरथः, यस्य वीर्यं इन्द्रसमं, स पण्डितः, तस्य पुत्रः चित्ररथः। धर्मरथः इन्द्रेण सह कालञ्जरपर्वते यज्ञं चकार, तत्र महात्मना सोमः उपभुक्तः। चित्ररथस्य अपि पुत्रः दशरथः, यः लोमपादः इत्यपि विख्यातः; तस्य पुत्री शान्ता आसीत्। स वीर्यवान् दशरथी, चतुरङ्गबलसम्पन्नः, ऋष्यशृङ्गस्य प्रसादेन जातः, वंशं च वर्धितवान्। चतुरङ्गस्य पुत्रः पृथुलाक्षः, पृथुलाक्षस्य पुत्रः प्रख्यातः राजा चम्पः। चम्पस्य पुरी चम्पा नाम्ना, या पूर्वं मालिनी आसीत्; पूर्णभद्रस्य कृपया तस्य पुत्रः हर्यङ्गः अभवत्। ततः वैभाण्डकिः मन्त्रबलात् तस्मै बलवन्तं हस्तिनं वारणं, इन्द्रस्य हस्तिनं, भूमौ उत्थाप्य उत्तमं वाहनं दत्तवान्। हर्यङ्गस्य पुत्रः राजा भद्ररथः; भद्ररथस्य पुत्रः बृहद्कर्मा, प्रजापतिः। तस्य पुत्रः बृहद्दर्भः, तस्मात् बृहन्मना जातः; बृहन्मनाः अपि राजा पुत्रं उत्पादितवान्। तस्य पुत्रः जयद्रथः, तस्मात् राजा दृढरथः, दृढरथात् विश्वजित् जनमेजयश्च। तस्य पुत्रः वैकर्णः, वैकर्णस्य पुत्रः विकर्णः; तस्य शतं पुत्राः, ये अङ्गवंशं वर्धितवन्तः। एवं सर्वे अङ्गवंशसम्भूताः राजानः मया कीर्तिताः; ते महात्मानः सत्यव्रताः पुत्रसमृद्धाः रथीश्च। अथ द्विजश्रेष्ठ, ऋचेयस्य वंशं शृणु, यः ऋषिसत्तमः, रौद्राश्वस्य सुतः। ऋचेयस्यान्ते राजा मतिनारः पृथिव्यां प्रभुः; मतिनारस्य त्रयः पुत्राः, सर्वे धर्मनिष्ठाः। ते वसुरोधः, प्रतिरथः, सुभाहुश्च, सर्वे पुण्यशीलाः, वेदविदः, ब्रह्मनिष्ठाः, सत्यवादिनः। मतिनारस्य कन्या आसीदिला नाम, विप्रश्रेष्ठाः; सा विदुषी ब्रह्मनिष्ठा, तां ताम्सुः उपागमत्। ताम्सोः पुत्रः राजर्षिः धर्मनेत्रः, बलवान् ब्रह्मनिष्ठः, वीर्यवान्; तस्य भार्या उपदानवी। उपदानव्या चत्वारः पुत्राः जाताः, सर्वे पुण्यशीलिनः—दुष्यन्तः, सुष्मन्तः, प्रवीरः, अनघः। दुष्यन्तस्य पुत्रः अभवत् भरतः, वीर्यशाली प्रसिद्धः; स सर्वदमनः इति विख्यातः, हस्तिनां गणसमः बलवान्। स धर्मात्मा दुष्यन्तः शकुन्तलायां सम्राट् अभवत्; तस्य नाम्ना एव जनाः भारताः इति कथ्यन्ते। भरतस्य पुत्राः, यथा पूर्वं मया उक्तम्, मातृकोपेन नष्टाः। अथाङ्गिरसः पुत्रः बृहस्पतिः, ब्राह्मणेषु महर्षिः, भरद्वाजेन सह महायज्ञं कारयामास। पूर्वं तस्य पुत्रार्थं वितथः जातः; स एव भरद्वाजस्य पुत्रः अभवत्। वितथे जातमात्रे भरतः स्वर्गं गतः; ततः भरद्वाजः वितथं अभिषिच्य, वनं गतः। वितथस्य पञ्च पुत्राः—सुतोत्रः, सुतोत्तरः, गयः, गर्गः, कपिलश्च महात्मा। कपिलस्य द्वौ पुत्रौ; सुतोत्रस्य पुत्रौ काशिकः सत्यप्रतिष्ठः, गृत्समती च राजा। गृत्समतेः पुत्राः ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याश्च अभवन्; काशिकस्य पुत्रः काशेयः, दीर्घतपाश्च। दीर्घतपसः पुत्रः धन्वन्तरिः, विद्वान्; धन्वन्तरेः पुत्रः केतुमान्, नाम्ना प्रसिद्धः। केतुमतः पुत्रः बुद्धिमान् भीमरथः; भीमरथस्य पुत्रः वाराणस्यां नृपतिः अभवत्। स दिवोदासः, सर्वक्षत्रियविनाशकः; दिवोदासस्य पुत्रः वीर्यवान् राजा प्रतर्दनः। प्रतर्दनस्य द्वौ पुत्रौ—वत्सः, भृगुवंशीयः, अलर्कश्च, नृपसत्तमः, लोके प्रसिद्धः। राजा हयहेयकं द्रव्यं बलात् अपहृत्य स्वधर्मे स्थितः, यत् दिवोदासेन गृहीतम्। भद्रश्रेण्यस्य पुत्रेण दुर्दमनेन, दिवोदासः, बाल इति प्रसिद्धः, करुणया विमुक्तः। भीमरथस्य पुत्रः अष्टारथः, स राजा अभवत्; तस्य पुत्रेण बालेन, विप्राः, सर्वसंपत्तयः गृहीताः। एवं सुसम्बद्धं पुण्यवंशचरितं मुनयः, मया श्रुतिपूर्वकं कथितम्।