महातपसा वृद्धपुत्राणां जन्माभवत्। नृगाया नृगः पुत्रः, कृमितः कृमिः जातः। नवाया नवः पुत्रः, दर्वायाः सुव्रतः, दृ्षद्वत्या उशीकराजः शिबिः अभवत्। हे मुनयः, शिबेः शिबयः प्रजाः, नृगात् यौधेयाः, नवेन नवराष्ट्रं स्थापितम्, कृमिणा कृमिलानगरं निर्मितम्। सुव्रतस्य अम्बष्ठाः जाताः। शिबेः पुत्रान् शृणु—शिबेः सर्वत्र प्रसिद्धाः चत्वारः पुत्राः आसन्—वृषदर्भः, सुवीरः, केकयः, मद्रकश्च। तेषां प्रदेशाः अपि समृद्धाः आसन्—केकयाः, मद्रकाः, वृषदर्भाः, सुवीराः शिबेः एव वंशजाः। एषः तितिक्षोः वंशः, स पूर्वदिशि राजा अभवत्, द्विजश्रेष्ठाः। उषद्रथस्य, महावीर्यस्य, फेनः नामकः पुत्रः अभवत्। फेनात् सुतपा, सुतपात् बलीः अभवत्। स राजा मानुषरूपेण जातः, सुवर्णधनुर्धरः, महान्योगी बलीः प्राचीनकाले राज्यं कृतवान्। सः पञ्च पुत्रान् उत्पादयामास, ये पृथिव्यां वंशान् संस्थापयामासुः—आदौ अङ्गः, ततो वङ्गः, सुह्मः च। पुनः पुण्ड्रः, कलिङ्गश्च जातः। एषः बालेयक्षत्रियवंशः इति प्रसिद्धः, बालेयाः च ब्राह्मणाश्च तस्य वंशजाः। ब्रह्मणा तुष्टेन बलीये वरः दत्तः—परमं योगबलं, कल्पपर्यन्तजीवितं, द्विजश्रेष्ठाः। अतुलं बलं, धर्मतत्त्वदर्शनं, युद्धे अजयता, धर्मे च श्रेष्ठता तस्मै दत्तम्। त्रिलोकदर्शनं, प्रजासु प्रमुखता, चतुर्वर्णसंस्थापनाधिकारः, युष्मान् अपि तेन प्राप्तम्। भगवान् एवमुक्तः राजा बलीः परमां शान्तिम् अवाप्तवान्, दीर्घकालं पश्चात् स्वं लोकं गतवान्। तस्य पञ्च प्रदेशाः—अङ्ग, वङ्ग, सुह्म, कलिङ्ग, पुण्ड्र—इत्येतानि अङ्गजनाः इति ख्यातानि। अङ्गस्य पुत्रः दधिवाहनः महाराजः, तस्य पुत्रः दिविरथः अभवत्। दिविरथस्य पुत्रः धर्मरथः, इन्द्रसमविक्रमः, सः विद्वान्, तस्य पुत्रः चित्ररथः। धर्मरथः इन्द्रेण सह कालञ्जरगिरौ यज्ञं कृतवान्, तत्र महात्मा सोमः उपयुज्यते स्म। चित्ररथस्य पुत्रः दशरथः, यः लोमपादः इति विख्यातः, तस्य पुत्री शान्ता आसीत्। दशरथिः, चतुरङ्गबलसम्पन्नः, ऋष्यशृङ्गस्य प्रसादेन जातः, स वंशवृद्धिकर्ता अभवत्। चतुरङ्गस्य पुत्रः पृथुलाक्षः, तस्य पुत्रः प्रख्यातः राजा चम्पः। चम्पस्य पुरी चम्पा, या पूर्वं मालिनी आसीत्। पूर्णभद्रस्य कृपया तस्य पुत्रः हर्यङ्गः अभवत्। ततः वैभाण्डकिः मन्त्रबलात् वारणं, इन्द्रगजं, भूमौ अवतरयत्, उत्तमवाहनरूपेण। हर्यङ्गस्य पुत्रः भद्ररथः, तस्य पुत्रः बृहद्कर्मा, प्रजापतिः। तस्य पुत्रः बृहद्दर्भः, तस्मात् बृहन्मना अभवत्, बृहन्मनाः राजा अपि पुत्रं उत्पादयामास। तस्य पुत्रः जयद्रथः, तस्मात् दृहधरथः, दृहधरथात् विश्वजित् च जनमेजयश्च। तस्य उत्तराधिकारी वैकर्णः, वैकर्णस्य पुत्रः विकर्णः, तस्य शतं पुत्राः जाताः, ये अङ्गवंशं वर्धितवन्तः। अङ्गवंशे जाताः एते सर्वे राजानः मया निगदिताः—महत्मानः, सत्यव्रताः, प्रजावन्तः, महारथाः। अधुना, द्विजश्रेष्ठाः, रौद्राश्वस्य पुत्रस्य ऋचेयस्य वंशं शृणुत। ऋचेयस्य पुत्रः राजर्षिः मतिनारः, पृथिव्याः अधिपः। मतिनारस्य त्रयः पुत्राः आसन्—वसुरोधः, प्रतिरथः, सुभाहुश्च। सर्वे धर्मिष्ठाः, वेदविदः, ब्रह्मनिष्ठाः, सत्यवादिनः। मतिनारस्य कन्या इला नाम आसीत्, या विदुषी, ब्रह्मनिष्ठा, तां तांसुः उपगम्य पुत्रं उत्पादयामास। तांसोः पुत्रः राजर्षिः धर्मनेत्रः, बलवान्, ब्रह्मनिष्ठः, वीर्यवान्; तस्य पत्नी उपदानवी आसीत्। उपदानव्याः चत्वारः पुत्राः अभवन्—दुष्यन्तः, सुष्मन्तः, प्रवीरः, अनघः। दुष्यन्तस्य उत्तराधिकारी बलशाली भरतः, सर्वदमन इति प्रसिद्धः, गजसेनायाः तुल्यः। धर्मात्मना दुष्यन्तेन शकुन्तलया च सम्राट् उत्पन्नः, तस्य नाम्ना एव जनाः भारताः इति कथ्यन्ते। यदा भरतस्य पुत्राः विनष्टाः, यथा पूर्वं मया उक्तं, मातॄणां कोपात् एव तत् अभवत्। अंगिरसः पुत्रः बृहस्पतिः, ब्राह्मणेषु महर्षिः, भरद्वाजेन महायज्ञान् कारितवान्। पूर्वं, पुत्रोत्पत्तये, वितथः जातः, सः भरद्वाजस्य पुत्रः अभवत्। वितथस्य जन्मानन्तरं भरतः स्वर्गं गतः, ततः भरद्वाजः वितथं अभिषिच्य, वनं गतवान्।