यः अधमः पुरुषः गृहात् निर्गन्तुम् इच्छति तस्य बहवः विघ्नाः उत्पद्यन्ते। यदि तु सः स्वशिरः तस्याः पदयोः स्थापयति, गङ्गायाः समीपं प्राप्नोति, तदा किम् फलम् न लभ्यते? तस्याः शक्तिं कः वर्णयितुं शक्नोति? स्वयं सदाशिवः अपि न शक्नोति। अहम् इतिहासस्य वचनानुसारम् संक्षेपेण उक्तवान्। यद्यपि चराचराणां मध्ये धर्मार्थकाममोक्षसाधनानि यानि यानि सन्ति, तानि सर्वाणि अत्र एतेषु इतिहासे विस्तारतः दर्शितानि। वेदेषु यत् उक्तम्, श्रुत्याः सर्वं रहस्यं, कारणं च यथार्थम्—एतत् सर्वम् अत्र निर्दिष्टम्। एषः पुराणः बहुधर्मसम्पन्नः, लोकहिताय सदा यथावत् दृष्टः, उक्तः च। यः भक्त्या एकं श्लोकम् वा एकं पदम् वा अस्य शृणोति, पठति, वा 'गङ्गा गङ्गा' इति उच्चारयति, सः पुण्यम् प्राप्नोति। एषः गङ्गापुराणः उत्तमः, परमः, कलिमलनाशकः, सर्वसिद्धिप्रदः, शुभः, पुण्यः, लोके पूज्यः, इच्छितफलप्रदः। गौतम! साधु! तुभ्यम् शुभं भवतु। त्वत्समः कः? यः गौतमी गङ्गां दण्डकारण्ये आनयत्। यः 'गङ्गा गङ्गा' इति उच्चारयति, शतयोजनदूरात् अपि, सः सर्वपापात् विमुक्तः विष्णुलोकं गच्छति। त्रिषु लोकेषु त्रीणि कोटि: अर्धकोटि: तीर्थानि गङ्गायाः स्नानार्थम् संगच्छन्ति, सूर्ये सिंहस्थे, गुरौ बृहस्पतौ। भगीरथ्यां षष्टिसहस्रवर्षाणि स्नानम् वा, गोडावरीस्नानम् सूर्ये सिंहस्थे, गुरौ उच्चस्थे—यद् अस्ति, तत् फलम्। पुत्र! एषा गौतमी, यत्र मम आज्ञया अस्ति, तत्र सर्वजनानां स्नानात् मोक्षं ददाति। सहस्राश्वमेधस्य शतवाजपेयस्य च फलं केवलं श्रवणेन लभ्यते। नारद! यस्य गृहे ब्रह्मणा उक्तम् एषः पुराणः स्थाप्यते, तस्य कलिकाले भयम् नास्ति। एषः परमः पुराणः श्रद्धालु, शान्त, विष्णुभक्त, महात्मनः व्यक्तये कथनीयः। एषः पठनीयः, भोगमोक्षप्रदः, पापनाशकः, श्रवणमात्रेण पूर्णः भवति। यः पुस्तकं लिखित्वा ब्राह्मणाय ददाति, सः सर्वपापविमुक्तः पुनर् गर्भं न प्राप्नोति। इदानीं अस्माकं तृप्तिः न जाताः, भगवतः कथाः शृण्वन्तः। त्वं पुनः परमं रहस्यं सम्पूर्णं कथय। अनन्तं वासुदेवम् यथावत् न उक्तवान्, वयं श्रोतुम् इच्छामः, देव! विस्तारतः कथय। ऋषिस्रेष्ठ! अहम् तत्त्वं, परमं तत्त्वं, अनन्तवासुदेवस्य महात्म्यम्, दुर्लभम् पृथिव्यां, कथयिष्यामि। कल्पादौ, ब्राह्मणाः, अहम् अव्यक्तात् उत्पन्नः, विश्वकर्माणम् आह्वयित्वा इदं वचनम् उक्तवान्—"देवशिल्पिनां श्रेष्ठ, विश्वकर्मन्, वासुदेवस्य शिलामयं रूपं पृथिव्यां निर्माणय।" तद् रूपं यथाविधि निर्मितम् दृष्ट्वा, भक्ताः, इन्द्रः च, मानवाः च, दैत्यराक्षसभयम् बुबुधुः। स्वर्गं, सुमेरुशिखरं प्राप्त्वा, वासुदेवम् दीर्घकालं पूज्य, तत्र निर्भयः वासन्ति। मम वचनं श्रुत्वा, विश्वकर्मा तत्क्षणम् निर्मितवान् निर्मलम् रूपम्, शङ्खचक्रगदाधारम्। सर्वमङ्गलचिह्नैः युक्तम्, प्रसन्नपद्मलोचनम्, श्रीवत्सलक्षणेन शोभितम्, अतिबलम्, मूर्तिश्रेष्ठम्। वनमालया वक्षः शोभितम्, किरीटाङ्गदधारणम्, पीतवस्त्रधरम्, विशालस्कन्धम्, कुण्डलैः भूषितम्। तत् दिव्यं रूपम्, तस्मिन् काले, मया गूढमन्त्रैः, यथाकालम् स्थापितम्। तस्मिन् काले, शक्रः, देवेशः, दिव्यैः सह, ब्रह्मलोकं गच्छन्, उत्तमगजे आरोहितः। मूर्तिं स्नानोपहारैः पुनः पुनः पूज्य, शक्रः ताम् आदृत्य, स्वनगरं प्रत्यागच्छत्। दीर्घकालं पूज्य, वाक्कायमानसं संयम्य, असुरान्—वृत्रादीन्, नामुचिप्रमुखान्—जितवान्। भीषणान् दानवान् हत्वा, त्रिलोकान् उपभुक्तवान्। तृतीययुगे आगते, राक्षसाधिपः प्रादुरभवत्। सः दाशग्रीवः, महाबलः, शक्तिमान्, दशसहस्रवर्षाणि अनाहारः, इन्द्रियजयेन स्थितः। सः अतीव दुर्जरं व्रतम्, कठोरं तपः कृतवान्। तस्य तपसा अहम् तुष्टः, वरं दत्तवान्। सः देवैः, दैत्यैः, नागैः, राक्षसैः, यमदूतैः, शस्त्रैः, शापैः, अभेद्यः अभवत्। वरं लब्ध्वा, राक्षसः यक्षान् जित्वा, कुबेरं पराजित्य, शक्रं जेतुम् उद्धृतः। देवैः सह भीषणयुद्धं कृत्वा, सः राक्षसः शक्रं पराजितवान्, ततः इन्द्रजित् इति प्रसिद्धः। तस्य पुत्रः मेघनादः अमरावतीं जिग्राह, इन्द्रस्य गृहं प्राप्तवान्। रावणः, महाबलः, वासुदेवस्य रूपं दृष्टवान्—कज्जलसमदृश्यं, सर्वमङ्गलचिह्नैः शोभितम्। श्रीवत्सलक्षणेन भूषितम्, विस्तीर्णपद्मलोचनम्, वनमालया वक्षः शोभितम्, किरीटाङ्गदधारणम्। शङ्खचक्रगदाधारम्, पीतवस्त्रधरम्, चतुर्भुजम्, सर्वाभरणभूषितम्, सर्वकामफलप्रदाम्।