यो जनः न कञ्चन भीषयति न च भीतिर्भवति तस्य, न च स्पृहां द्वेषं वा कुर्वन्, स एव ब्रह्मणि लीयते। या तृष्णा मूढैः दुःखेन परित्यज्यते, या वृद्ध्यनुपातिना न जरा यथा, या मृत्युप्रदा व्याधिरिव, तस्याः परित्यागेन एव सुखमुपजायते। केशाः वृद्ध्या जीर्यन्ति, दन्ताः अपि जरा यान्ति, किन्तु वित्तजीविते स्पृहा न जरा यान्ति, वृद्धावस्थायामपि। अस्यां तृष्णायाः क्षये यत् सुखं प्राप्यते, तस्य षोडशमांशोऽपि लोकेषु सर्वेषु सुखेषु, दिव्येषु च महोत्सवेषु न विद्यते। एवं उक्त्वा स राजर्षिः भार्यया सह वनं प्रविवेश, दीर्घकालं महत्तपः कृतवान्। तपसः समाप्तौ सः श्रीमान् भृगुतुङ्गशिखरमासाद्य, अनशनं कृत्वा शरीरं त्यक्त्वा भार्यया सह स्वर्गमगमत्। तस्य वंशे पञ्च राजर्षयः प्रख्याताः, येन सूर्यरश्मिवद् भूमिः सर्वा व्यापिता। अद्य तु यदुवंशं राजभिः पूजितं कथयामि, यस्मिन् नारायणः हरिः, वृष्णिवंशश्रीः, जातः। यः पुरुषः ययातिचरितं सदा शृणोति, स आरोग्यं, ऐश्वर्यं, दीर्घायुष्यम्, कीर्तिं च प्राप्नोति। अथ सूत, वयं सत्यम् इच्छामः श्रोतुं पुरुवंशस्य, तथा द्रुह्यु-अनु-यदु-तुर्वसूनां वंशान् पृथक् पृथक्। शृणु, महर्षे, पुरोः वंशं महात्मनः, यथाक्रमं विस्तारतः कथयामि। पुरोः पुत्रः सुवीरः बलवान् राजा, तस्य पुत्रो मनस्युः, मनस्योः पुत्रः अभयदः नाम राजा। तथैव अभयदस्य पुत्रः सुदन्वा, सुदन्वनः पुत्रः सुबाहुः, तस्य पुत्रः रौद्राश्वः। रौद्राश्वस्य दश पुत्राः—दशार्णेयः, कृकणेयः, कक्षेयः, स्थण्डिलेयः, सन्नतेयश्च। ऋचेयः, जलेयः, स्थलेयः, धनेयः, वनेयश्च—एते दश पुत्राः, दश कन्याश्च। भद्रा, शूद्रा, मद्रा, शलदा, मलदा, खलदा, विप्रा, नलदा, सुरसा, गोकपला—एता दश कन्याः। गोकपला, स्त्रीरत्नकूटाश्च—एते दश; अत्र्याः वंशे महर्षिः जातः, तासां पतिः प्रभाकरः। भद्रायां प्रभाकरः सोमं सुतं जनयामास, यदा सूर्यः स्वरभानुना आहतः आकाशात् पृथिवीं पतन् आसीत्। यदा लोकोऽन्धकारेण व्याप्यते स्म, तदा स एव ज्योतिः उत्पादितवान्; पतन्तं सूर्यं उवाच—“शुभं ते अस्तु।” तस्य ब्राह्मणर्षेः वचनेन सूर्यः न पतितः; अत्रिः महातपाः श्रेष्ठान् वंशान् संस्थापितवान्। अत्रेः यज्ञेषु तस्य तेजः देवेभ्यः संस्थापितम्; ताभ्यः कन्याभ्यः सः पुत्रान् स्वेच्छया उत्पादितवान्। दश पुत्रान् महाबलिनः, घोरतपसः, ब्राह्मणान् सृजतां वेदविदः अत्रिः उत्पादितवान्। ते स्वस्त्यात्रेयाः इति प्रसिद्धाः, त्रिणृणां ऋणरहिताः; कक्षेयस्य त्रयः पुत्राः महारथाः। सभानरः, चाक्षुषः, परमन्युश्च; सभानरस्य पुत्रः प्राज्ञः कालानलः। कालानलस्य पुत्रः धर्मज्ञः सृञ्जयः, सृञ्जयस्य पुत्रः वीर्यवान् पुरंजयः। तस्य पुत्रः जनमेजयः, राजर्षिः, तस्य पुत्रः महाशालः। सः स्वर्गे देवैः प्रतिष्ठितः, पृथिव्यां कीर्तिमान्; महाशालस्य पुत्रः महामनाः, प्रसिद्धः, उदारः। महामनसः पुत्रः सुमहामनाः, देवगणैः पूजितः; महामनाः द्वौ पुत्रौ जनयामास। उशीनरः धर्मात्मा, क्षमावान्, महाबलः, पञ्च राजर्षिकन्याभ्यः पतिः। नृगा, कृमि, नवा, दर्वा, पञ्चमी दृषद्वती—एता उशीनरस्य पत्न्यः, ताभ्यः श्रेष्ठाः वंशाः जाताः। वृद्धस्य तपसा पुत्राः उत्पन्नाः; नृगायां नृगः, कृम्यां कृमिः जातः। नवायां नवः, दर्वायां सुव्रतः, दृषद्वत्यां शिबिः उशीनरानां राजा जातः। शिबेः शिबयः, नृगात् यौधेयाः, नवः नवराष्ट्रस्य संस्थापकः, कृमिः कृमिलानगरस्य निर्माता। सुव्रतात् अम्बष्ठाः जाताः; शिबेः पुत्रान् शृणु—शिबेः चत्वारः पुत्राः लोके प्रसिद्धाः। वृषदर्भः, सुवीरः, केकयः, मद्रकः—एते तस्य पुत्राः, तेषां देशाः कीर्तिमन्तः; केकयाः, मद्रकाः अपि। वृषदर्भाः, सुवीराः शिबेः वंशजाः; एते तितिक्षोः अपत्यानि, सः पूर्वदिग्गतः राजा अभवत्। उषद्रथस्य वीर्यवान् पुत्रः फेनः, फेनात् सुतपा, सुतपात् बलीः। सः नररूपेण जातः, सुवर्णधनुर्धारी राजा; बलीः महायोगी प्राचीनकाले नृपतिः अभवत्। सः पञ्च पुत्रान् उत्पादितवान्, ये भूमौ वंशान् स्थापयामासुः—प्रथमं अङ्गः, ततः वङ्गः, सुह्मः च। पुण्ड्रः, कलिङ्गः च अपि जाताः; एषः बालेयः क्षत्रियवंशः इति प्रसिद्धः, बालेयाः, ब्राह्मणाश्च तस्य वंशजाः भूमौ अभवन्।