देवानां वचनानि श्रुत्वा राज्ञा राजिः दानवानां प्रमुखं यथैव देवान् पृष्टवान् तथैव पप्रच्छ। ततो दानवाः स्वार्थपराः गर्वसमन्विताः तं श्रेष्ठं राजानं दर्पपूर्णैः वाक्यैः प्रत्युवाचुः। तेषां मध्ये प्रह्लादः अस्माकं इन्द्रः, तस्यार्थं वयं विजयां याचामहे; किन्तु, हे नृपश्रेष्ठ, त्वं अस्मिन्युद्धे स्थितुमर्हसि। तदा राजिः ‘एवं भवतु’ इति उक्त्वा, देवैः पुनः प्रोत्साहितः, तैः एवमुक्तः—‘त्वं तं जित्वा इन्द्रः भविष्यसि’। स राजा सर्वान् दानवान्, वज्रधरस्यापि अभेद्यान्, निजशक्त्या निहत्य, देवानां नष्टं यशः पुनः प्राप्तवान्। सर्वदानवान् निहत्य, बलशाली राजिः राज्यं स्वीकृतवान्; तदा इन्द्रः देवैः सह तं महाबलिनं राजिं पूजयामास। तदा इन्द्रः ‘अहं राजेः पुत्रः’ इति घोषयन्, पुनरपि अवदत्—‘त्वं, प्रिय, सर्वेषां देवानां इन्द्रः असि; अस्मिन्सन्देहः नास्ति।’ यस्य पुत्रः अहं इन्द्रः अस्मि, सः कर्मभिः प्रसिद्धिं लभते; इन्द्रस्यैतानि वचनानि श्रुत्वा, सः मोहितः अभूत्। तदा राजा प्रसन्नचित्तः इन्द्रं प्रत्युवाच—‘एवं भवतु।’ स राजा स्वर्गं प्राप्तः, स देववदभवत्। राजेः राजेः पुत्राः इन्द्रात् राज्यं अधिगृह्य, पञ्चशतानि पुत्राणि तस्यासन्; तेषां राज्यं इन्द्रस्य अभवत्। ते पुत्राः, काममदसमाक्रान्ताः, अधर्मपरायणाः, स्वबुद्धिविभ्रमात्, स्वर्गलोकं प्रविश्य, विविधैः उपायैः तत्र स्थिताः। ब्रह्मद्विषः भूत्वा, तेषां बलं पराक्रमश्च नष्टम्; तदा इन्द्रः पुनः स्वं ऐश्वर्यं स्थानं च प्राप्तवान्। रजिपुत्रान्, कामक्रोधनिष्ठान्, सर्वान् हत्वा, यः शतक्रतोः पुनः राज्यप्राप्तिं शृणोति वा पठति, सः कदापि दुःखं न प्राप्नोति। रम्भायाः सन्तानं नासीत्; अननसस्य वंशं वक्ष्यामि। अननसस्य पुत्रः प्रतीयमानः प्रतिक्षत्रः नाम राजा आसीत्। प्रतिक्षत्रस्य पुत्रः प्रसिद्धः संजयः; संजयस्य पुत्रः जयः, जयस्य पुत्रः विजयः। विजयस्य पुत्रः कृतिः, कृत्याः पुत्रः हर्यत्वत्; हर्यत्वतः पुत्रः महाबलः सहदेवः। सहदेवस्य पुत्रः धर्मात्मा नदीनः, प्रसिद्धः; नदीनस्य पुत्रः जयत्सेनः, जयत्सेनस्य पुत्रः संकृतिः। संकृतेः पुत्रः धर्मिष्ठः कीर्तिमान् क्षत्रवृद्धः; एषः अननसस्य वंशः, क्षत्रवृद्धस्यापि अन्यः। क्षत्रवृद्धस्य पुत्रः सूनहोत्रः, महाकीर्तिः; सूनहोत्रस्य त्रयः पुत्राः, सर्वे धर्मपरायणाः। तयोः काशः शलश्च, तृतीयः गृत्समदः, यशस्वी; गृत्समदस्य पुत्रः शुनकः, तस्य पुत्रः शौनकः। ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राश्च तत्रासन्; शलस्य पुत्रः आर्ष्टिषेणः, तस्य पुत्रः काश्यपः। काशस्य पुत्रः राजा काशिपः, तस्य पुत्रः दीर्घतपाः; दीर्घतपसः बुद्धिमान् पुत्रः धन्वन्तरिः। महत्तपसः अन्ते धन्वन्तरिः पुनः वृद्धरूपेण जातः; धन्वन्तरिः देवः भूत्वा मनुष्येषु अवतीर्णः। तस्य गृहे देवः धन्वन्तरिः जातः; सः काश्याः महा-राजा, सर्वरोगविनाशकः। सः भरद्वाजात् आयुर्वेदविद्याम् प्राप्त्वा, वैद्यः अभवत्; तां अष्टधा विभज्य शिष्येभ्यः उपदिशत्। धन्वन्तरिणः पुत्रः प्रसिद्धः केतुमान्, तस्य पुत्रः वीरः भीमरथः। भीमरथस्य पुत्रः दिवोदासः, प्रजापतिः; दिवोदासः धर्मात्मा वाराणस्याः अधिपः अभवत्। तस्मिन् काले, क्षेत्रे, राक्षसः क्षेमकः वाराणसीं, द्विजातिहीनां, न्यवेशयत्। सा वाराणसी महात्मना निकुम्भेन शप्त्वा, सहस्रवर्षाणि शून्या भविष्यति, अस्मिन्सन्देहः नास्ति। तस्मिन्नेव शापे, दिवोदासः प्रजापतिः, स्वस्य राज्यस्य सीम्नि, गोमतीतीरे, रम्यां पुरीं स्थापयामास। पूर्वं वाराणसी भद्रश्रेण्यस्य पुरी आसीत्; सा तस्य शतपुत्राणां, सर्वेषां उत्तमधनुष्मतां, आसीत्। तान् हत्वा, राजा दिवोदासः तत्र न्यवेशयत्; सः भद्रश्रेण्यस्य राज्यं बलात् अपहरत्। भद्रश्रेण्यस्य पुत्रः, प्रसिद्धः दुर्दमः, बाल एव दिवोदासेन दयया निष्कासितः। स राजा हैहयानां दायाद्यं अपहृत्य, दिवोदासेन प्राप्तं पितृदायं बलात् स्वीकृतवान्। महात्मना दुर्दमेन, भद्रश्रेण्यपुत्रेण, स्वबलात् वैरं समाप्तं कृतम्, हे महाभागाः। दिवोदासात्, दृशद्वत्यां, वीरः प्रतर्दनः नाम पुत्रः जातः; तेन कुमारेण पुनः बलं प्रत्यस्तीयत। प्रतर्दनस्य द्वौ पुत्रौ, वत्सभार्गः च वत्सश्च, प्रसिद्धौ; वत्सस्य पुत्रः अलर्कः, तस्य पुत्रः संनतिः। अलर्कः, ब्रह्मनिष्ठः, सत्यव्रतः; तस्मिन् राजर्षौ पुराणं श्लोकं गायन्ति। षष्टिसहस्रवर्षाणि षष्टिशतानि च, सः युवा इव स्थितः, तस्य वंशे श्रेष्ठतमः आसीत्। लोपामुद्रायाः प्रसादात्, सः परमायुः प्राप्तवान्; तस्य राज्यं विस्तीर्णम्, रूपयौवनसमन्वितः च।