यस्मिन्भयानके संसारारण्ये भ्रमणात् क्लिष्टचित्तानां देहिनां तवैकः शरणं, करुणासिन्धोः शिवः, अस्ति। एवं स्तुवन्तं कश्यपं प्रजापतिं, वृषध्वजः शिवः साक्षात् प्रकट्य, वरं दत्तुम् अभ्यागच्छत्। कश्यपः अपि विनयेन शिवं सम्बोध्य, इन्द्रस्य कर्माणि विस्तारतः निवेदयामास। शापः, पुत्राणां विनाशः, पारस्परिकवैरम्, शक्रस्य पापप्राप्तिः, शापप्राप्तिः—एवं वृषाकपिः दित्यै तथा अगस्त्याय उक्तवान्। ततः कश्यपः प्रार्थयामास—"मारुताः, तव पुत्राः, पञ्चाशदेकवर्जिताः, सर्वे भागभागिनः, यज्ञेषु सौभाग्यवन्तः सन्तु। ते इन्द्रसहिताः सदा आनन्दपूर्वकं वसन्तु। यत्र यत्र यज्ञे इन्द्रस्य भागः अस्ति, तत्र तत्र प्रथमं मारुताः सन्निहिता भवन्ति—अत्र न संशयः। इन्द्रः मारुतैः सह कदापि पराजितः न भविष्यति, सदा विजयी भविष्यति। सुखेन वस, प्रजापते।" शिवः पुनः उक्तवान्—"यः कश्चन भ्रातृघातं एवं करिष्यति, तस्य वंशविनाशः, कुलक्षयः सदा भविष्यति।" ततः शम्भुः अगस्त्यं व्याघ्रर्षिं सविशेषं सम्बोध्य उवाच—"त्वं अपि शचीपतेः प्रति कोपं न कुर्याः। शान्तः भव महाबुद्धे; मारुताः अमराः अभवन्।" शिवः वृषध्वजः दित्यै भी स्नेहपूर्वकं उवाच—"महान् पुत्रः त्रैलोक्याधिपत्येन भूषितः मे स्यात्" इति निश्चयेन तपः कृतवती। अद्य तव प्रयत्नः सफलः अभवत्—तव पुत्राः धर्मिष्ठाः, बलिनः, वीर्यवन्तः अभवन्। अतः शोकं त्यज, निःसंशयं अन्यान् वरान् अपि याच।" शम्भोः वचनं श्रुत्वा, दितिः नम्रतया अञ्जलिं कृत्वा प्रणम्य उवाच—"संसारे माता-पितरौ पुत्रदर्शनात् परमं सुखं प्राप्नुतः; विशेषतः माता पुत्रं द्रष्टुम् अधिकं प्रियं मन्यते। यदि पुत्रः सौन्दर्ययुक्तः, बलिनः, वीरः च भवति—even एकः पुत्रः पर्याप्तः; बहूनां किम् आवश्यकम्? तव प्रसादात् मम पुत्राः निश्चितं विजयी, इन्द्रस्य भ्रातरः, प्रजापतेः पुत्राः च सन्ति। अगस्त्यस्य कृपया, गङ्गायाः अनुग्रहेण, यत्र तव प्रसादः, तत्र शुभस्य न संशयः।" "मम इच्छा पूर्णा, तथापि भक्त्या किञ्चित् याचामि। शृणु भगवन्, मम वचनं, लोकहितं कुरु।" इत्युक्ते, जगत्कर्ता "वद" इति उक्तवान्। दितिः विनयेन उवाच—"संसारे पुत्रलाभः दुर्लभः, देवैः पूजितः; विशेषतः पुत्रः मातुः परमं प्रियः—कथं तस्य महत्त्वं वर्णनीयम्? यदि पुत्रः धर्मिष्ठः, समृद्धः, दीर्घायुः च भवति, स्वर्गस्य वा ब्रह्मपदस्य वा किम् आवश्यकम्, देवेश? सर्वेषां प्राणिनां, इह परत्र च, फलाकाङ्क्षिणां धर्मिष्ठपुत्रलाभः सदा सर्वाधिकम्। अतः स्नानाद् तव प्रसादः अत्र स्यात्।" "निःसन्तानता—स्त्री वा पुरुषस्य—यदि बन्ध्यत्वं जायते, तदा महापापफलम्। किन्तु अत्र स्नानमात्रेण तद् दोषः नश्यति; यः स्नानं कृत्वा इमं स्तोत्रं पठति, स तत्तत् फलम् प्राप्नोति। दानं कृत्वा, त्रिमासं स्नानं च, पुत्रलाभः स्यात्; स्त्री अपुत्रा अपि अत्र स्नानात् पुत्रं प्राप्नोति।" "याः स्त्रियः रजःस्वलानन्तरं स्नानं कृत्वा अत्र स्नानं कुर्वन्ति, ताः त्रिमासाभ्यन्तरे पुत्रान् प्राप्नुवन्ति; गर्भवती स्त्री यदि श्रद्धया स्नानं कृत्वा, उपहारैः च, स्तोत्रेण माम् स्तौति, तस्याः पुत्रः इन्द्रसमः भविष्यति—न संशयः।" "शृणु दिते—येषां पितृदोषात् वा, चौर्यपापात् वा पुत्रलाभः न स्यात्, तेषां अत्र परमं प्रायश्चित्तम्। तत्र पिण्डदानं कृत्वा, पितृन् तुष्ट्वा, विशेषतः सुवर्णदानं कृत्वा, पुत्रलाभः निश्चितम्। यः निधिं चोरयति, रत्नानि गुह्यति, पितृकार्यं न करोतिः, तस्य वंशः न वर्धते।" "दोषिणां मृत्युपर्यन्तं मार्गः एषः; जीवतः पुण्यवंशः तीरसेवया जायते। दित्याः गङ्गायाः संगमे स्नानं कृत्वा, सिद्धेश्वरं, अनादिं, अनन्तं, अव्ययं, नित्यचिदानन्दमयं, पूजयेत्।" "स लिङ्गरूपः, ज्योतिःपूर्णः, निर्लिप्तः, देवैः, ऋषिभिः, सिद्धैः, गन्धर्वैः, योगेश्वरैः च सेवितः। यः नियमेन, श्रद्धया, प्रतिदिनं पूजां कृत्वा, चतुर्दशी-अष्टमीदिवसे स्तोत्रेण स्तौति; यः यथाशक्त्या सुवर्णं दत्वा, गङ्गायां ब्राह्मणान् भोजयति, स शतं पुत्रान् प्राप्नोति।" "सर्वकामाः लब्ध्वा, अन्ते शिवस्य नगरे गच्छति; यः इमं स्तोत्रं यत्र कुत्र अपि पठति, अपुत्रा स्त्री अपि षण्मासाभ्यन्तरे पुत्रं प्राप्नोति—न संशयः।" "ततः आरभ्य तद् तीर्थं पुत्रतीर्थं इति प्रसिद्धम्; स्नानदानाभ्यां सर्वकामः प्राप्यते। मारुतैः सख्येन मित्रतीर्थं इति कथ्यते; इन्द्रस्य निष्पापत्वेन शक्रतीर्थं इति प्रसिद्धम्।