सगरस्य द्वे पत्न्यः आसताम्, ययोः तपसा पापानि दग्धानि। तत्र ज्येष्ठा केशिनी नाम्ना, विदर्भराजस्य कन्या, तु कनिष्ठा तु महती धर्मपत्नी, अरिष्टनेमेः कन्या, पृथिव्यां रूपेण अतुल्या। ताभ्यां महर्षिः और्वः वरं दत्तवान्—एषा वार्ता, द्विजश्रेष्ठ, शृणु। एकस्यै षष्ठिसहस्रं पुत्राणां प्राप्नोतु, अपरायाः एकः पुत्रः कुलपरम्परायै भवतु, यथा इच्छति। तत्र एका षष्ठिसहस्रं पुत्राणां वरं स्वीकृतवती, अपरायाः एकः पुत्रः कुलपरम्परायै इति आहितवती। तस्मात् तस्याः प्रसिद्धः राजा पञ्चजनः अभवत्। अन्यया कुम्बः बीजैः पूर्णः उत्पन्नः, यत्र षष्ठिसहस्रं भ्रूणानि तिलप्रमाणानि आसन् इति श्रूयते। कालानुसारं, तानि भ्रूणानि यथायोग्यं वर्धितानि, हर्षेण वर्धमानानि। तानि भ्रूणानि घृतपूर्णेषु घटेषु स्थाप्यन्ति स्म। प्रत्येकस्य भ्रूणस्य पोषायाः धात्र्यः नियुक्ताः, भ्रूणसंख्यायाः तुल्याः। दशमासे, सर्वे भ्रूणाः क्रमशः जाताः। तैः पुत्रैः सगरस्य हर्षः वर्धितः, द्विजश्रेष्ठ, षष्ठिसहस्रं पुत्राणां प्राप्तिः अभवत्। कुम्बमध्यात् उत्पन्नाः, भूमिपतेः पुत्राः, नारायणतेजसा सम्पन्नाः, तद्विशिष्टमहात्मनः। एकः पुत्रः, पञ्चजनः नाम, राजा अभवत्। पञ्चजनस्य पुत्रः वीर्यशाली अंशुमान्। तस्य पुत्रः दिलीपः, खट्वाङ्गः नाम्ना, स्वर्गात् पृथिवीं आगत्य क्षणमात्रं जीवितवान्। त्रिलोकीं तेन धैर्येण, बुद्ध्या, सत्येन च जिताः। दिलीपस्य उत्तराधिकारी महाक्रतुर्भगीरथः अभवत्। स भगवन्तः गङ्गां, नदीश्रेष्ठां, समुद्राय नीतवान्, ताम् अपि कन्यां कृतवान्। तस्मात् गङ्गा भगीरथी इति वंशचिन्तकैः कथ्यते। भगीरथस्य पुत्रः श्रुतः नाम राजा प्रसिद्धः अभवत्। श्रुतस्य पुत्रः नाभागः, परमधर्मात्मा; नाभागस्य पुत्रः अम्बरीषः, सिंधुद्वीपस्य पिता। सिंधुद्वीपस्य वीर्यवान् पुत्रः आयुतजित्, तस्य पुत्रः ऋतुपर्णः, महाकीर्तिः। ऋतुपर्णः, बलवान्, नलस्य मित्रः, दिव्याक्षविद्यायाम् निपुणः; तस्य पुत्रः आर्तपर्णिः, राज्ञां मध्ये प्रसिद्धः। आर्तपर्णेः पुत्रः सुदासः, इन्द्रस्य मित्रः; सुदासस्य पुत्रः सौदासः राजा। सौदासः कल्माषपादः, मित्रसहः इति च प्रसिद्धः; कल्माषपादस्य पुत्रः सर्वकर्मा नाम्ना। सर्वकर्मणः पुत्रः अनरण्यः, प्रसिद्धः; अनरण्यस्य पुत्रः निग्नः, तस्य द्वौ पुत्रौ। अनमित्रः रघुश्च, राजर्षिसत्तमौ; अनमित्रस्य पुत्रः विद्वान् दिलीपः। दिलीपस्य पुत्रः दिलीपः, रामपितामहः; दिलीपस्य पुत्रः रघु, दीर्घबाहुः। अयोध्यायाम् पूर्वं दीर्घायु राजा अजा राघवः, तस्मात् दशरथः जातः। दशरथात् रामः, धर्मात्मा, महाकीर्तिः, जातः; रामस्य पुत्रः कुशः। कुशात् अतिथिः, धर्मात्मा, महाकीर्तिः; अतिथेः पुत्रः वीर्यवान् निषधः। निषधस्य पुत्रः नलः, नलस्य पुत्रः नभः; नभात् पुण्डरीकः, तस्मात् क्षेमधन्वा स्मृतः। क्षेमधन्वनः पुत्रः बलवान् देवानिकः; देवानिकात् प्रभुः अहीनगः। अहीनगस्य उत्तराधिकारी राजा सुधन्वन्; सुधन्वनः पुत्रः राजा शलः। शलस्य पुत्रः उक्यः, धर्मात्मा; तस्य पुत्रः वज्रनाभः, वज्रनाभस्य पुत्रः नलः, महात्मा। द्वौ नलौ पुराणे प्रसिद्धौ, ऋषिसत्तम; एकः वीरसेनस्य पुत्रः, अन्यः इक्ष्वाकुवंशस्य महाकुलीनः। एते राजानः, इक्ष्वाकुवंशोत्पन्नाः, विवस्वतः वंशे प्रकाशन्ते। यः विवस्वतः सृष्टिं सम्यक् पठति, सूर्यदेवस्य, पितृयज्ञपूजितस्य, प्राणिनां पोषकस्य, स विवस्वता सह संयोगं, सुतसमृद्धिं च प्राप्नोति। अत्रेः, सोमपितुः, कथा अपि शृणु। अत्रिः महर्षिः, ब्रह्मणः मानसपुत्रः, प्रजासृष्टौ प्रथमः उत्पन्नः। स प्राचीनकाले अनुत्तरं तपः त्रिसाहस्रं दिव्यवर्षाणि कृतवान्। तस्मात् तस्य वीर्यं ऊर्ध्वं गत्वा सोमः अभवत्। तस्य नेत्राभ्यां दश धाराः जलस्य प्रवृत्ताः, दिशः प्रकाशयन्त्यः। ततः, यज्ञविधिना, दश देव्या भ्रूणं समाहितवन्तः, गर्भधारणाय आरब्धवन्तः, किन्तु धारयितुं न शेकुः। ताः देव्या भ्रूणं न धारयित्वा त्यक्तवन्त्यः, भ्रूणं सर्वदिशः भूमौ पतितम्। सोमं पतितम् दृष्ट्वा, ब्रह्मा, जगत्पितामहः, सर्वसत्त्वहिताय रथं स्थापितवान्। सोमपतनकाले, देवाः, ब्रह्मपुत्राः, अन्ये च ऋषयः, अत्रेः पुत्रं, परमात्मानं, स्तुतवन्तः।