हरिपुर्याः मध्ये दिव्यरत्नैः भूषितं मन्दिरं विराजते, सुवर्णसंस्कारवर्णसमुज्ज्वलं, नवयौवनसूर्यसदृशं च तद् द्युतिमदस्ति। तत्र शतसहस्रध्वजैः शोभितं विशालं मन्दिरं दशयोजनपर्यन्तं विस्तीर्णं, सुवर्णपर्वतैः परिवृतं च दृश्यते। विविधवर्णपुष्पध्वजैः सुरम्यशिल्पनिर्मितैः शोभितं तद् आलोक्य मनोहरं, शरदिन्दुसिततारागणेन्द्रुमिव चन्द्रमाः तत्र स्फुरति। चत्वारि विशालद्वाराणि, तत्र रक्षिणः स्थिताः, सप्तपुर्यः तेन संयुक्ताः, तद् मन्दिरं महद् रमणीयं च। तत्र प्रथमपुरी सुवर्णमयी, द्वितीया मरकतविभूषिता, तृतीया नीलमणिमयी, चतुर्थी च महाप्रवालमयी। पञ्चमी पुरी पद्मरागमयी, षष्ठी वज्रनिर्मिता, सप्तमी वैडूर्यमयी च तत्र विराजते। तद् महादिव्यप्रासादः विविधरत्नस्तम्भैः, सुवर्णमणिपद्मरागैः च शोभितः, अद्भुतदर्शनः तत्र स्फुरति। तत्र सिद्धपुरुषाः दृश्यन्ते, ये दशदिक्प्रकाशनार्थं स्थिताः, पूर्णचन्द्रं नक्षत्राणां मध्ये यथा। तत्र भगवाञ् जनार्दनः लक्ष्म्या सह सिंहासने विराजमानः, पीताम्बरधारी, श्यामवर्णः, श्रीवत्सचिह्नितः च अस्ति। हरिः दक्षिणहस्ते तेजस्विनं सुदर्शनचक्रं धारयति, यः सर्वायुधपतिः, सर्वतेजसा दीप्तिमान्। केशवः वामहस्ते हारं धारयति, यः मल्लिकाचन्दनक्षीरसदृशः प्रज्वलति। यस्य निनादेन समग्रं जगत् कम्पितं भवति, स पाञ्चजन्यः नाम्ना, सहस्रवलयभूषितः। सा शङ्खः तीव्रा, दुष्टनाशिनी, दैत्यदानवानां संहारिणी, अग्निजिह्वासमाना, देवैरपि दुर्निवार्या। सः दक्षिणहस्ते कौमोदकीमुद्गरं धारयति, वामे शार्ङ्गधनुः सूर्यसमानतेजसा स्फुरति। सूर्यसमप्रभैः ज्वलनमालिन्याः शरैः सः देवलोकान् चराचरान् विनाशयति। सः सर्वानन्ददः, दीप्तिमान्, सर्वशास्त्रविद्, लोकगुरुः, सर्वदेवपूजितः देवः। देवेशः सहस्रशिराः, सहस्रपादाक्षिः, सहस्रनाम्ना, सहस्राङ्गः, सहस्रबाहुः च अस्ति। स देवः सिंहासने उपविष्टः, कमलदलविशाललोचनः, विद्युदिव दीप्तिमान्, जगन्नाथः, जगद्गुरुः च। तं देवगणाः, सिद्धगणाः, गन्धर्वाप्सरसां समूहाः, यक्षविद्याधरनागमुनिसिद्धचारणैः परिवृतं पश्यन्ति। सुपर्णदानवदैत्यराक्षसगुह्यकिन्नरादिभिः स्तुतः, सः तेजसा स्फुरति। तत्रैव यशः, मेधा, बुद्धिः, सरस्वती, प्रज्ञा, चिन्ता, धृति, सिद्धिरूपा, श्रीः च नित्यं निवसन्ति। तत्र गायत्री, सावित्री, मङ्गला, सर्वमङ्गलप्रदायिनी, प्रभा, चिन्ता, सुन्दरी, नारायणी च सन्निविष्टाः। श्रद्धा, कौशिकी देवी, विद्युत्, सौदामिनी, निद्रा, रात्रिः, माया, अन्याश्च दिव्यनार्यः तत्र सन्ति। एताः सर्वाः वासुदेवस्य धाम्नि निवसन्ति; किमन्यद् वक्तव्यम्? सर्वं तत्रैव प्रतिष्ठितम्। तत्र घृताची, मेनका, रम्भा, सहजंया, तिलोत्तमा, उर्वशी, निम्लोचा, अन्याश्च लघ्वीः स्थूल्यः च अप्सरः सन्ति। मन्दोदरी, सुभगा, विश्वाची, विशालानना, भद्राङ्गी, चित्रसेना, प्रम्लोचा, सर्वाः मनोहररूपधारिण्यः तत्र विराजन्ति। मुनिमोहिनी रामा, शुभानना चन्द्रमध्याः, सुकेशी, नीलकेशी, मन्मथदीपिनी च तत्र सन्ति। अलम्बुषा, मिश्रकेशी, मुञ्जिकस्थला, क्रतुःस्थला, सुशरीरा, पूर्वचित्तिः, अन्याश्च तत्र निवसन्ति। परावत्या महाकायाः, शशिलेखा शुभानना, हंसगमना, मदोन्मत्तगजगमना, सर्वाः तत्र सन्ति। बिम्बोष्ठी, नवगर्भा, अन्याश्च ख्याताः दिव्यनार्यः, अप्सरः च, रूपयौवनगर्विता, तत्रैव सन्ति। तन्वी कट्या, सुन्दरमुख्यः, सर्वाभरणभूषिताः, गीतमधुर्ययुक्ताः, सर्वमङ्गललक्षणसम्पन्नाः च। गीतवाद्यविशारदाः, देवगन्धर्वयोषितः प्रतिदिनं तत्र नृत्यन्ति, यत्र सः परमपुरुषः निवसति। तत्र न रोगः, न श्रमः, न मृत्युः, न शीतोष्णं, न क्षुधा, न तृष्णा, न जराम्, न विकारः, न दुःखं च। सः लोकः परमसुखदः, सर्वकामफलप्रदः; विप्राः, विष्णोर्लोकात् परं किञ्चिद् अहं न पश्यामि। स्वर्गे पुण्यजनैः गीयमाना ये लोकाः, तेषां षोडशभागमपि विष्णोर्लोकस्य न तुल्याः। एवं हरिपुरोऽग्रे यः धाम्नि सर्वभोगगुणसम्पन्नः, सर्वानन्दप्रदः, पुण्यः, अद्भुतमयः, विप्राः। ये नास्तिकाः, विषयासक्ताः, कृतघ्नाः, निन्दकाः, चौराः, अनुशासनहीनाश्च, ते तत्र न गच्छन्ति। ये वासुदेवं लोकगुरुं भक्त्या नित्यं पूजयन्ति, ते नूनं विष्णोर्लोकं यान्ति, न संशयः। दक्षिणसागरतटे, तस्मिन् दुर्लभे क्षेत्रे, यः कृष्णं, रामं, सुभद्रां च पश्यति, विप्रश्रेष्ठ— ये जनाः कामद्रुमसमीपे देहं त्यजन्ति, ते पुरुषोत्तमे म्रियन्तः तं लोकं यान्ति।