तत्र दिव्यैः चातकैः प्रियपुत्रैः जीवञ्जीवकैः च, अन्यैः च सुरजलचरैः मधुरस्वनैः सर्वदिशः हर्षयद्भिः, सा नगरी रम्यतमेव प्रतिपद्यते। तत्र नानाविधानि दिव्यानि अद्भुतानि वृक्षाणि, पुण्यतोयानि च शोभायमानानि, मनोहारीणि च सर्वतः विराजन्ति। दिव्यप्रासादाः विभिन्नरत्नमण्डिताः, स्वेच्छया सञ्चरन्तः, सुवर्णमयाः दीप्तिमन्तः, गन्धर्वसमूहैः पूर्णाः दृश्यन्ते। तत्र नवयुवनार्कसदृश्याः अप्सरसः भूषणैः विभूषिताः, सुवर्णशय्यासनैः सहिताः, नानाविधानन्दैः समन्विताः रमन्ते। व्योमचारीणः पताकाधारिणः मुक्ताहारविभूषिताः, विविधवर्णसमलङ्कृताः, सुवर्णाभरणैः शोभिताः दृश्यन्ते। तत्र नानापुष्पगन्धसमृद्धिः, चन्दनागुरुसंयुतशोभा, सुखगतिः, विविधवाद्यध्वनिभिः पूरिता नगरी। येषां मनांसि वातवेगेन समाना, तन्त्रीणां झणझणायमानगुञ्जया परिवृता, ते लोकपूजितायां नगरे मुदं लभन्ते। सर्वदा नानायोषित्संघैः—गन्धर्व्यः अप्सरसः च—चन्द्रमुख्यः सुन्दर्यः रम्याङ्ग्यः च सहिताः। स्तनभरानता तन्व्यः श्यामगौराङ्ग्यः मदमत्तगजेन्द्रगमना, ताः श्रेष्ठपुरुषं सुवर्णदण्डचामरैः रत्नमण्डितैः समन्ततः सेवन्ते। गीतनर्तनवाद्यैः यक्षविद्याधरसिद्धगन्धर्वाप्सरस्संघैः प्रमदिताः प्रमदायन्ते। तत्र देवर्षिसभाभिः परमं लोकं विराजमानं, तत्र महाभोगान् प्राप्य, धीमतः तान् लभन्ते। महावटमूले, समुद्रदक्षिणतीरे, ये पुण्यश्लोकं विश्वनाथं कमलनयनं कृष्णं दृष्टवन्तः, तत्र ताः अप्सरसः सह क्रीडन्ति, यावत् व्योमचन्द्रतारका विराजन्ति, सुवर्णसमप्रभाः, जरामरणवर्जिताः। ते सर्वदुःखविनिर्मुक्ताः, कामक्लेशरहिताः, चतुर्भुजाः, महाबलिनः, वनमालाभिः विभूषिताः। श्रीवत्सलाञ्छनयुक्ताः, शङ्खचक्रगदाधारिणः, केचन नीलोत्पलसदृशश्यामलाः, केचन सुवर्णप्रभाः। केचन मारकतसदृशाः, केचन वैडूर्यसदृशाः, केचन श्यामवर्णाः कुण्डलिनः, केचन वज्रप्रभासमानाः। न हि अन्यदेवतालयाः लोकाः, हे द्विजश्रेष्ठ, हरिलोकवत् विचित्रैः अद्भुतैः पूर्णाः शोभन्ते। तत्र, हे ब्राह्मणाः, न पुनरागमनं न गमनं कदापि, तस्य भगवत्सामर्थ्येन, यावत् सृष्ट्यन्तः न भवति। तत्र ताः दिव्यनगर्यां सौन्दर्यौजसा यौवनगर्विताः सञ्चरन्ति, श्रीकृष्णं रामं च सुभद्रां च, परमपुरुषं, पश्यन्ति। हरिपुरीमध्यभागे रत्नमण्डितं सुवर्णसमप्रभं नवयौवनार्कसदृशं मन्दिरं विराजते। शतसहस्रध्वजविभूषितं, दशयोजनविस्तीर्णं, सुवर्णपारिखाभिः परिवृतं, तद् मन्दिरं शोभते। विविधवर्णपुष्पध्वजैः सुशोभितं, मनोहरदर्शनं, शरत्पूर्णचन्द्रमिव नक्षत्रैः परिवृतं। तत्र चत्वारः विशालद्वाराः, रक्षिभिः संरक्ष्यमाणाः, सप्तनगर्याः संयोजिताः, महद् रमणीयं च दृश्यते। तत्र प्रथमं नगरं सुवर्णमयं, द्वितीयं मारकतविभूषितं, तृतीयं नीलमणिमयं, चतुर्थं महानीलमणिसमं। पञ्चमं नगरं पद्मरागमयं, षष्ठं वज्रनिर्मितं, सप्तमं वैडूर्यमयं, हे ब्राह्मणाः। तत्र महाप्रासादः नानारत्नमणिस्तम्भैः सुवर्णमणिस्पुटैः च शोभायमानः, अद्भुतदर्शनः विराजते। तत्र सिद्धपुरुषाः सर्वदिशं प्रकाशयन्तः, पूर्णचन्द्रमिव नक्षत्रैः सह, दृश्यन्ते। तत्र भगवान् जनार्दनः लक्ष्म्या सह, पीताम्बरधारी, श्यामवर्णः, श्रीवत्सलाञ्छनयुक्तः, सिंहासने उपविष्टः। हरिः दक्षिणहस्ते तेजस्विनं सुदर्शनचक्रं वहन्, सर्वायुधेश्वरः, सर्वतेजसा दीप्तिमान्। केशवः वामहस्तेन मालां धारयति, या मल्लिकाचन्द्रक्षीरसमप्रभा। यस्य निनादेन सर्वं जगत् कम्पितं, या पाञ्चजन्याख्या, सहस्रवलयमण्डिता। सा भीषणा, दुष्टनाशिनी, दैत्यदानवविनाशिनी, ज्वलदग्निशिखासमाना, देवेन्द्राणामपि दुर्दम्या। स दक्षिणहस्ते कौमोदकीं गदां, वामे शार्ङ्गधनुः रविसमप्रभं वहन्, कम्पमानः। सूर्यसमप्रभैः ज्वलद्ग्निशिखाभिः बाणैः, स देवासुरलोकान् विनाशयति। स सर्वानन्ददः, तेजस्वी, सर्वशास्त्रविशारदः, सर्वलोकगुरुः, सर्वदेवपूजितः देवः। स देवेशः सहस्रशिराः, सहस्रपादाक्षिः, सहस्रनामाख्यः, सहस्राङ्गबलसम्पन्नः। देवः सिंहासने उपविष्टः, कमलदलविपुललोचनः, विद्युत्प्रभासमानः, जगन्नाथः जगद्गुरुः। तं देवानां सिद्धानां गणाः, गन्धर्वाप्सरसां समूहाः, यक्षविद्याधरनागर्षयः, सिद्धचारणाः च परिवेष्टन्ति। सुपर्णदैत्यदानवराक्षसगुह्यककिन्नराद्यैः देवगणैः स्तूयमानः, स भगवान् दीप्तिमान् तत्र विराजते।