ततः स पुरुषः प्रजापतेः परमं लोकं प्राप्नोति, यत्र गन्धर्वैः, अप्सरसोभिः, सिद्धैः, मुनिभिः, विद्याधरैश्च सहितः भवति। तत्र सः षष्टिं कल्पान् विविधैः सुखैः प्रमुदितः भुङ्क्ते। ततः शक्रस्य विस्मयैः पूर्णं धाम प्राप्य, गन्धर्वैः, किन्नरैः, सिद्धैः, देवैः, विद्याधरैः, नागैः, गुह्याप्सरसोभिः, साध्यैः, अन्यैः च उत्तमैः देवैः परिवृतः, सः तस्मिन्नेव स्थले पञ्चाशत्काल्पिकं सुखं भुङ्क्ते। ततः दिव्यविमानैः भूषितं देवानां लोकं गच्छति। तत्र चत्वारिंशत्काल्पिकं दुर्लभं सुखं भुङ्क्त्वा, नक्षत्रनाम्नि लोके, यत्र गन्तुं महादुस्तरं, सः प्राप्नोति। तत्र त्रिंशत्काल्पिकं यथेष्टं परमं सुखं भुङ्क्त्वा, हे द्विजोत्तम, सोमस्य लोकं प्राप्नोति। तत्र सोमो देवैः सर्वैः विराजते। तत्र च विंशत्काल्पिकं दुर्लभं सुखं भुक्त्वा, सः तिष्ठति। ततः सवितुः लोकं गच्छति, यः देवैः पूजितः, अद्भुतः पुण्यश्च, गन्धर्वाप्सरसां सेवितः। तत्र दशकल्पान् शुभं सुखं भुङ्क्त्वा, हे द्विजश्रेष्ठ, गन्धर्वाणां दुर्लभं लोकं लभते। तत्रैककल्पमपि सर्वं सुखं यथेष्टं भुङ्क्त्वा, भूलेखां प्राप्त्वा धर्मेण राजा भवति। सः चक्रवर्ती, महाबलसम्पन्नः, सर्वगुणैः विभूषितः, स्वधर्मेण राज्यं कृत्वा, उत्तमदानेन यज्ञान् च समारभ्य। तस्य चान्ते, योगिनां मोक्षदं मङ्गलमयं लोकं प्राप्य, तत्र सृष्टेः क्षये पर्यन्तं परमं सुखं भुङ्क्ते। ततः पुनः अत्र आगत्य, पुण्ययोग्यस्य योगिनः कुलं प्राप्नोति, यः गुणैः पूज्यते, दुर्लभे विशिष्टे च वैष्णवे ब्राह्मणकुले जायते। सः चतुर्वेदविद् विशिष्टः ब्राह्मणः, उपार्जितदानेन यज्ञान् कृत्वा, वैष्णवयोगं समाश्रित्य, मोक्षं प्राप्नोति। एवं, हे ब्राह्मणाः, अहं तीर्थयात्राफलानि यथावत् आख्यातवान्, यानि पुरुषाणां भोगमोक्षप्रदानि भवन्ति। किं पुनः श्रोतुमिच्छथ? ते ऊचुः—भगवन्, वयं विष्णोः लोकस्य श्रुतुमिच्छामः, यः दुःखरहितः, सर्वभूतानां प्रियः, रमणीयः, सर्वाश्चर्यसम्पन्नश्च। प्रभो, तस्य लोकस्य प्रमाणं, सुखं, तेजः, ऐश्वर्यं च वद। केन कर्मणा धर्मनिष्ठाः तत्र यान्ति? द्रष्ट्वा, स्पृष्ट्वा, स्नात्वा वा तीर्थेषु, तत्त्वेन विस्तरेण वद, परमकौतूहलं हि नः। सूत उवाच—शृणुत, ऋषयः सर्वे, तं परमं सर्वोत्तमं धाम, भक्तैः कामितं, पुण्यं, संसारनाशनं च। यं विष्णोर्लोकं त्रिषु लोकेषु पूजितं, अद्भुतं पुण्यं च, वक्तुमिच्छामि। तत्र अशोकपारिजातमन्दारचम्पकैः, मालतीमल्लिकाकुन्दबकुलनागकेसरैः, पुन्नागातिमुक्तप्रियङ्गुतगरार्जुनपाटलाम्रखदिरकर्णिकारवनैश्च शोभितं। नारङ्ग, पनस, लोध्र, निम्ब, दाडिम, सर्ज, द्राक्षा, लाकुच, खर्जूर, मधुकादिभिः फलगणैः, कपित्थनारिकेलतालश्रीफलैश्च, अनन्तकल्पवृक्षैः, अन्यैश्च सुशोभितैः वनैः। सरलचन्दननीपदेवदारुमङ्गलाञ्जनजातीकण्कोलकर्पूरगन्धद्रुमैः, ताम्बूलकदलीफलैः, विविधैः फलद्रुमैः, सर्वर्तुकुसुमितैश्च, लतागुल्मसमूहोत्थैः पुष्पैः, विविधतीर्थजलाशयैः, बहुविधविहङ्गवृन्दैः शोभितं। शतशः सरःसमूहैः, हर्षदायकवारिभिः, पद्मैः शतपत्रैः, शोभनैः कोकनदैश्च, रक्तनीलोत्पलैः, सुरभिकहलाराद्यनेकवर्णैः जलजैः, सुसज्जितं। हंसकारण्डवचक्रवाकैः, कोयष्टिकदात्यूहसमूहैः, उत्तमकारण्डवरवाकैः, चातकप्रियपुत्रजीवञ्जीवकादिभिः, दिव्यैः जलचरेन्द्रैः, मधुरस्वरैः परिवेष्टितं। एवं दिव्यैः अद्भुतद्रुमैः, पुण्यजलैः, सुसज्जितं, मनोहरं च। तत्र दिव्यविमानानि, विविधरत्नभूषितानि, इच्छागमनीयानि, सुवर्णमयानि, तेजस्विनि, गन्धर्वसमाकीर्णानि। तत्र युवत्यः सूर्यसङ्काशाः अप्सरसो विराजन्ते, सुवर्णशय्यासनैः, नानाभोगसम्पन्नैः सह। तत्र गगनचरणाः, पताकाधारिणः, मुक्ताहारैः विभूषिताः, नानावर्णैः, सुवर्णाभरणैः शोभिताः। नानापुष्पगन्धसमृद्धं, चन्दनागुरुभूषितं, सुखगमनोपेतं, नानावाद्यनिनादितं च। वायुवेगसम्पन्नमनसः, नूपुरध्वनिसंकीर्णाः, तस्मिन्पुरि लोकपूजिते रमन्ते। सदा नानास्त्रीसमूहैः—गन्धर्वाप्सरसादिभिः—शशिवदनाभिः, शोभनाभिः, रमणीयाभिः सह। तत्र स्त्रियः स्तनभरनम्राः, तन्व्यः, कृष्णगौराङ्ग्यः, मदमत्तगजगमनेन चलन्त्यः। तेषां मध्ये पुरुषश्रेष्ठं ताः स्त्रियः सुवर्णदण्डचामरैः, नानारत्नमण्डितैः, सेवन्ते। एवं विष्णोर्लोकस्य अद्भुतं, पुण्यं, रमणीयं स्वरूपं सूक्ष्मतया कथितम्।