सर्वदिशोभास्वरः स खगस्थो विक्लमवर्जितः, युवा बलसम्पन्नश्च प्राज्ञश्च, विष्णुलोकं प्रति गच्छति। तत्र शतयुगपर्यन्तं साधिताप्सरस्सङ्घैः, गन्धर्वैः, देवैः, विद्याधरैः, नागैश्च सह यथेष्टसुखानि अनुभुञ्जानः तिष्ठति। तं तत्र प्रसिद्धर्षयः स्तुवन्ति; स च दुःखरहितः, विश्वनाथवत् शङ्खचक्रगदाधरः विराजते। एवं हृष्टः स ब्राह्मणः चतुर्भुजो रूपमास्थाय तत्रैव परमसुखानि भुङ्क्ते, देवैः सह क्रीडति च। ततः स ब्रह्मलोकं प्रति गच्छति, यः सर्वकामदः सिद्धविद्याधरदेवकिन्नरैः शोभितः। तत्र नवतियुगपर्यन्तं सुखानि अनुभूय, स पुरुषः, हे विप्रश्रेष्ठाः, सर्वकामफलदं लोकं गच्छति। तत्र स रुद्रस्य लोकं गच्छति, यः सुरगणैः सेवितः, सुखमोक्षप्रदः, सहस्रशः दिव्यविमानैः शोभितः। तत्र सिद्धविद्याधरयक्षदैत्यदानवैः विभूषिते लोके स पुरुषः अशीतियुगपर्यन्तं सुखानि भुङ्क्ते। ततः स गोलोकं गच्छति, यत्र सर्वसुखसम्पन्नं तेजस्वि मनोहरं देवसिद्धगन्धर्वाप्सरोगणैः शोभितम्। तत्र सप्ततियुगपर्यन्तं दुर्लभं त्रिषु लोकेषु परमसुखं भुञ्जानः, देववत् स्थितिम् आप्नोति। तस्मात् स प्रजापतेः परं लोकं गच्छति, यत्र गन्धर्वाप्सरस्सिद्धर्षिविद्याधरसंघैः परिवृतः। तत्र षष्टियुगपर्यन्तं विविधसुखानि भुञ्जानः, ततः शक्रस्य अद्भुतं लोकं गच्छति। शक्रलोके स गन्धर्वकिन्नरसिद्धदेवविद्याधरनागरहस्याप्सरस्साध्यादिदेवसंघैः परिवृतः। तत्र पञ्चाशद्युगं सुखानि अनुभूय, ततः दिव्यविमानशोभितं देवलोकं गच्छति। तत्र चत्वारिंश्यधिके युगे दुर्लभानि सुखानि भुङ्क्त्वा, ततः नक्षत्राख्यं परमदुर्लभं लोकं प्राप्नोति। तत्र त्रिंश्यधिके युगे यथेष्टं परमसुखं भुङ्क्त्वा, ततः सोमस्य लोकं गच्छति। यत्र सोमः सर्वैः देवैः पूज्यते, तत्र विंशत्यधिके युगे दुर्लभं सुखं भुङ्क्त्वा तिष्ठति। ततः सवितुः लोकं गच्छति, यः देवैः पूजितः, अद्भुतः पुण्यः, गन्धर्वाप्सरोगणैः सेव्यमानः। तत्र दशयुगपर्यन्तं शुभानि सुखानि भुङ्क्त्वा, ततः गन्धर्वाणां परमदुर्लभं लोकं प्राप्नोति। तत्रैकयुगे यथेष्टं सर्वसुखानि भुङ्क्त्वा, ततः पृथिवीं प्राप्त्वा धर्मात्मा राजा भवति। स चक्रवर्ती, महाबलसम्पन्नः, सर्वगुणैः भूषितः, स्वधर्मेण राज्यं कृत्वा, उत्तमदानेन यज्ञान् कृतवान्। तस्य अन्ते स योगिलोकं गच्छति, यः मोक्षदः शुभः, तत्रैव सृष्ट्यन्तपर्यन्तं परमसुखानि भुङ्क्ते। तस्मात् पुनः पृथिवीं प्राप्त्वा, पुण्यैः पूज्यमानः, दुर्लभे श्रेष्ठे वैष्णवब्राह्मणकुले योगिवंशे जायते। स तु विशिष्टः ब्राह्मणः, चतुर्वेदविद्, उपार्जितद्रव्यैः यज्ञकृत्, वैष्णवयोगं समाश्रित्य, ततः मोक्षमवाप्नोति। एवं, हे विप्राः, क्षेत्रयात्राफलानि, ये मानवाय भोगमोक्षप्रदानी, सम्यगुक्तानि। किं भूयः श्रोतुमिच्छथ? ते ब्राह्मणाः ऊचुः—भगवन्, वद विष्णुलोकस्य स्वरूपं, यः निर्भयः, सर्वभूतानां रमणीयः, मनोहरः, सर्वाश्चर्यपूर्णश्च। प्रभो, तस्य लोकस्य प्रमाणं, सुखानि, तेजः, ऐश्वर्यं च वद; केन कर्मणा धर्मनिष्ठाः तत्र यान्ति? दृष्ट्वा, स्पृष्ट्वा, स्नात्वा वा तीर्थेषु, सर्वं सत्येन विस्तारतः वद, परमानुरागवशादस्माकं महोत्सुकता अस्ति। शृणुत, मुनयः सर्वे, तं परं परमं पदं, भक्तैः कामितं, पुण्यं, शुभं, संसारनाशनम्। अहं वक्ष्यामि सर्वेषां लोकानां श्रेष्ठं, विष्णुलोकं नाम, अद्भुतं पुण्यं, त्रैलोक्ये पूजिततमम्। तत्र अशोक, पारिजात, मन्दार, चम्पकवृक्षाः; मालती, मल्लिका, कुन्दा, बकुल, नागकेसरद्रुमाः। पुन्नाग, अतिमुक्त, प्रियङ्गु, तगर, अर्जुन, पाटल, आम्र, खदिर, कर्णिकारवनानि च तत्र शोभन्ते। नारङ्ग, पनस, लोध्र, निम्ब, दाडिम, सर्ज, द्राक्षा, लकुच, कर्पूर, मधुकादिफलद्रुमाः। कपित्थ, नारिकेल, ताळ, श्रीफल, अनन्तकल्पवृक्षाः, मनोहरवनद्रुमाश्च तत्र दृश्यन्ते। सरल, चन्दन, निप, देवदारु, शुभाञ्जन, जाति, लवङ्ग, कङ्कोल, कर्पूरगन्धयुक्तद्रुमाः। नागरवेल्लिपल्लवसमूहैः, सुपारीद्रुमैः, अन्यैः फलद्रुमैः ऋतुसर्वेषु शोभमानाः। नानावर्णपुष्पसमूहैः, लतानिकरोत्थैः, नानातीरथजलाशयैः, नानाविहङ्गश्रेष्ठैः भूषितम्। शतशः सरोवरसमूहैः, अमृतोपमजलयुक्तैः, पद्मैः, शतपत्रैः, शोभनैः कोकनदोत्पलैः। रक्तनीलोत्पलैः, सुरभिकहलारैः, नानावर्णैः सलिलपुष्पैः, सुशोभितम्। हंसैः, करण्डवैः, चक्रवाकैः, कोयष्टिकैः, दात्यूहैः, श्रेष्ठकरण्डवरवाकसमूहैः शोभितम्। एवं परममङ्गलं दिव्यं विष्णुलोकं सर्वगुणान्वितं तेषां पुण्यात्मनां फलरूपेण संप्राप्तम्।