स्नात्वा विधिवत् शुचिवस्त्रधारी दमितेन्द्रियः सदा यथापूर्वं स्नानं कृत्वा तत्र पुरुषोत्तमं सम्यक् पूजयेत्। स गन्धैः पुष्पैः नैवेद्यैः भोज्यैः दीपैः विविधैः सेवाभिः, प्रणिपातैः प्रदक्षिणाभिश्च तं परमेश्वरं सादरं सन्नमेत्। ततः मन्त्रपाठैः स्तोत्रैः नमस्कारैः रम्यगीतवाद्यैश्च जगन्नाथं सम्पूज्य, विप्रानपि सत्कुर्यात्। श्रद्धया भक्त्या च द्वादश गोः सुवर्णं छत्रचर्मपादुकायुग्मं च विप्रेषु दद्यात्। तेषु सम्पूजितेषु भक्त्या धनं वस्त्राणि चान्यदपि समर्पयेत्; हि यथासत्येन पूजितेषु विप्रेषु गोविन्दः प्रसन्नो भवति। ततः गुरवे च भक्त्या गवां वस्त्रं सुवर्णं छत्रचर्मपादुकायुग्मं कांस्यपात्रं च दद्यात्। अनन्तरं मधुपायसाद्यैः पक्वधान्यैः गुडघृतयुतैर्भोज्यैः विप्रान् तर्पयेत्। यदा तृप्तचित्ताः सन्तः विप्राः भोजनेन सन्तुष्टाः स्युः, तदा द्वादश जलपूर्णकलशान् तेषां दद्यात्। शक्त्यनुसारं दानानि निरसूयः समर्पयेत्, गुरवे च कलशं दानं च दद्यात्। एवं पूजितेषु विप्रेषु गुरुमपि परां भक्तिं यथाविष्णुं सम्पूज्य, ज्ञानप्रदातारं सन्मानयेत्। तं सुवर्णवस्त्रगवां धान्यादिभिः श्रेष्ठदानैः सम्पूज्य, प्रणम्य, कृतज्ञोऽयं मन्त्रं जपेत्— "योऽयं सर्वव्यापी जगन्नाथः शंखचक्रगदाधरः, अनाद्यन्तो देवः सः परमपुरुषः प्रीयताम्।" इत्युक्त्वा विप्रान् त्रिवारं प्रदक्षिणीकृत्य, शिरसा भक्त्या प्रणम्य, गुरुमनुज्ञाप्य विसर्जयेत्। ततः भक्त्या विप्रान् सीमां यावत् सानुगमनं कृत्वा, सर्वान् सशेषान् नमस्कृत्य, अनुज्ञां गृह्णीयात्। अनन्तरं बान्धवमित्रैः सह, व्रतान्यैः दरिद्रैः भिक्षुभिः अन्नकामैः च सह संयतवाक् भोजनं कुर्यात्। एवं यः पुमान् वा स्त्री वा आचरति, स सहस्राश्वमेधशतराजसूयसमं फलं प्राप्नोति। अतीतानां शतान्येकं भविष्यतां च शतान्येकं संगृह्य, दिव्यं रूपं प्राप्य स्वर्गं यान्ति। सर्वलक्षणसम्पन्नः सर्वाभरणभूषितः, सर्वकामसमृद्धः, देवसदृशः, दुःखरहितः स्यात्। रूपयौवनसम्पन्नः सर्वगुणाभिरामः, अप्सरोगीतकीर्तितः गन्धर्वैः सह भूषितः। सूर्यसमप्रभया दिव्यरथेन स्वेच्छया विचरन्, पताकाध्वजशोभितः सर्वरत्नविभूषितः स्यात्। सर्वदिक्प्रभामण्डितः, आकाशे श्रान्तिरहितः, यौवनसम्पन्नः, बलवान्, प्राज्ञः च विष्णुलोकं गच्छति। तत्र शतकल्पपर्यन्तं कामान् अनुभवन्, सिद्ध्यप्सरोगन्धर्वदेवविद्याधरभुजङ्गैः सहितः रमते। ऋषिप्रशंसितः दुःखरहितः, जगन्नाथशंखचक्रगदाधरवद् वर्तते। तत्र ब्राह्मणः चतुर्भुजाकारं रूपं प्राप्य, दिव्यभोगान् अनुभूय, देवैः सह क्रीडति। अनन्तरं ब्रह्मलोकं गच्छति, सर्वकामदं, सिद्धविद्याधरदेवकिन्नरैः भूषितम्। तत्र नवतिकल्पपर्यन्तं सुखानुभवात्, ततः सर्वकामफलदं लोकं प्राप्नोति। रुद्रलोकं गच्छति, देवगणैः सेवितं, सुखमोक्षप्रदं, कोटिसंख्यैर् दिव्यप्रासादैः भूषितम्। सिद्धविद्याधरयक्षदैत्यदानवैः भूषिते तत्र, अष्ट्यशीतिकल्पपर्यन्तं सुखं भुञ्जते। ततः सः गोलोकं गच्छति, सर्वसुखसमन्वितम्, शोभनं रमणीयं, देवसिद्धाप्सरोगणैः भूषितम्। तत्र सप्ततिकल्पपर्यन्तं दुर्लभं त्रिषु लोकेषु परमानन्दं भुञ्जानः, देवसदृशः स्थितः। ततः प्रजापतेः परं लोकं प्राप्नोति, गन्धर्वाप्सरस्सिद्धर्षिविद्याधरैः परिवृतः। तत्र षष्टिकल्पपर्यन्तं विविधसुखानुभवात्, ततः शक्रलोकं गच्छति, अद्भुतं रमणीयं च। तत्र गन्धर्वकिन्नरसिद्धदेवविद्याधरभुजङ्गगुप्ताप्सरः साध्याद्यैः परिवृतः। तत्र पञ्चाशत्कल्पपर्यन्तं सुखानुभवात्, ततः दिव्यप्रासादयुक्तं देवलोकं गच्छति। तत्र चत्वारिंशत्कल्पपर्यन्तं दुर्लभसुखं भुञ्जित्वा, ततः नक्षत्रनामकं लोकं प्राप्नोति, यः अतीव दुर्लभः। तत्र त्रिंशत्कल्पपर्यन्तं यथाकामं सुखं भुञ्जित्वा, ततः श्रेष्ठब्राह्मण, सोमलोकं गच्छति। यत्र सोमो देवैः भूषितः वर्तते, तत्र विंशतिकल्पपर्यन्तं दुर्लभसुखं भुञ्जित्वा, तिष्ठति। ततः सौरलोकं गच्छति, देवैः पूजितं, अद्भुतं पुण्यं, गन्धर्वाप्सरोगणैः सेवितम्। तत्र दशकल्पपर्यन्तं शुभसुखं भुञ्जित्वा, द्विजश्रेष्ठ, ततः गन्धर्वलोकं प्राप्नोति, यः अतीव दुर्लभः। तत्र यथाकामं एककल्पपर्यन्तं सर्वसुखं भुञ्जित्वा, ततः पृथिव्यां धर्मिकः राजा भवति। एवं विधिना आचरन्, महत् पुण्यफलमवाप्नोति सः।