यदा केचन एकत्र स्नानोदकशेषेण सिञ्च्यन्ते, तदा ते यत्कामान् यदभिलषितं प्रार्थयन्ति, तत्सर्वं लभन्ते। स्त्री पुत्रकामिनी पुत्रान् लभते, सौभाग्येच्छुकाऽपि सौभाग्यं प्राप्नोति, रोगपीडिता रोगात् विमुच्यते, धनकामिनी धनं लभते। पृथिव्यां यानि पुण्यानि तीर्थजलानि सन्ति, तानि स्नानोदकशेषस्य षोडशभागमपि न सम्यगुपयान्ति। अतः, द्विजश्रेष्ठाः, कृष्णस्य स्नानोदकशेषेणाङ्गानि सिञ्चेत्, सर्वकामदं हि तत्। ये कृष्णं स्नातं दक्षिणाभिमुखं गच्छन्तं पश्यन्ति, ते ब्रह्महत्याादिपापेभ्यो विमुच्यन्ति—नात्र संशयः। पृथिव्यां त्रिः प्रदक्षिणं कृत्वा यत्फलं शास्त्रेषु कथितं, तत् कृष्णं दक्षिणाभिमुखं गच्छन्तं पश्यन् लभते। तीर्थयात्रया यत्फलं लभ्यते, कृष्णदर्शनात् तत्सर्वं सुलभं भवति। बदरिकाश्रमे नारायणदर्शनात् यत्फलं, गङ्गाद्वारे कुर्व्क्षेत्रे च स्नानदानयोः यत्फलं, प्रयागे माघमाहात्म्ये यत्फलं, शालग्रामे चैत्रमहोत्सवे स्नानदानयोः यत्फलं, पुष्करे कार्तिकमहोत्सवे यत्फलं, गङ्गासागरसंगमे स्नानदानयोः यत्फलं, कुरुक्षेत्रे सूर्यग्रहणे स्नानदानयोः यत्फलं—एतानि सर्वाणि फलं कृष्णस्य दक्षिणाभिमुखदर्शनात् लभ्यन्ते। गङ्गायां सर्वेषु तीर्थेषु, यमुनायाः स्थलेषु, सरस्वत्याः पुण्यस्थलेषु, सरःसु च, यत्किञ्चित् स्नानदानयोः फलं शास्त्रेषु निर्दिष्टं, तत् सर्वं कृष्णदर्शनात् सुलभं भवति। पुष्करादिषु पुण्यस्थलेषु, गयायाम् अमरकण्टके, नैमिषे च, क्षेत्रेषु देवालयेषु, सूर्यग्रहणे राहुणा ग्रस्ते यत्फलं, तदपि कृष्णदर्शनात् लभ्यते। किमन्यत् पुनः पुनः वदामि? यत् पुण्यकर्मणां फलं वेदेषु, शास्त्रेषु, पुराणेषु, महाभारते, धर्मशास्त्रेषु च विज्ञप्तं, तत् सर्वं कृष्णस्य दक्षिणाभिमुखस्य सर्वायुधधरस्य भद्रया सहितस्य दर्शनात् लभ्यते। ये कृष्णं बलरामं सुभद्रां च रथस्थां गुढिवामण्डपं गच्छन्तीं पश्यन्ति, ते हरीधाम प्राप्नुवन्ति। ये सप्तदिनानि तत्र मण्डपे तिष्ठन्तीं पश्यन्ति, ते विष्णुलोकं यान्ति। कोऽयं दक्षिणदिग्भागे महोत्सवः कृतः? तत्र यत्फलं लभ्यते, तत् लोकानां ब्रूहि। किमर्थं राजा सरस्तटमण्डपे गच्छति, तस्मिन् शुद्धे रहसि स्थले? कृष्णः संकर्षणः सुभद्रा च स्वस्थानं विहाय सप्तरात्राणि रथे तिष्ठन्ति। ब्राह्मणाः, प्राचीनकाले इन्द्रद्युम्नेन हरिं विनियोजितम्—"मम महोत्सवः सप्तदिनानि सरस्तटे भवतु" इति। स भगवान् गुढिवानामधेयं, भुक्तिमुक्तिप्रदं, तं वरं दत्तवान्। "राजन्, सप्तदिनानि सरस्तटे मम गुढिवाख्यः महोत्सवः भविष्यति, स सर्वकामदः।" ये श्रद्धया तत्र मण्डपे मां संकर्षणं सुभद्रां च विधिवत् पूजयन्ति—ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, स्त्रियः, शूद्राश्च—पुष्पैः, गन्धैः, धूपैः, दीपैः, नैवेद्यैः, उत्तमैः दानैः, विविधैः उपहारैः, प्रणिपातैः, प्रदक्षिणैः, जयशब्दैः, स्तवैः, गीतैः, वाद्यैः च—तेषां किञ्चिदपि दुर्लभं नास्ति; यः यत् कामयते, स तदवश्यं लभते मम प्रसादात्। इति उक्त्वा देवता तत्रैव अन्तर्धानं गता, राजा च तत्क्षणाद् तुष्टः अभवत्। अतः, द्विजश्रेष्ठाः, सर्वयत्नेन तं परमपुरुषं, सर्वकामदं देवम्, गुढिवायां द्रष्टव्यम्। अपुत्रः पुत्रान् लभते, दरिद्रः धनं प्राप्नोति, रोगी रोगात् विमुच्यते, कन्या योग्यं वरं प्राप्नोति। दीर्घायुः, कीर्तिः, यशः, बुद्धिः, बलं, ज्ञानं, धैर्यं, पशवः, सन्ततिः, सौन्दर्यं, यौवनं, श्रीश्च लभ्यते। यानि यानि भोगान् नरः स्त्री वा इच्छति, तानि तानि तस्य परमपुरुषस्य दर्शनात् अवश्यं लभ्यन्ते। यः कश्चित् सम्यग्भावेन आषाढशुक्लपक्षे गुढिवामहोत्सवं करोति, स त्र्याणां वा स्त्री वा, कृष्णं रामं सुभद्रां च दृष्ट्वा, अश्वमेधपञ्चाशत्फलं लभते, ततोऽपि अधिकम्।