एवं, महर्षे, कृतस्नानाः कृष्णं राघवं च सुभद्रां च देवाः सुमनसः सन्तः सहर्षं स्तुवन्ति स्म। तदा ते हर्षपूर्णचित्ताः कृताञ्जलयः कृष्णं जगन्नाथं संकर्षणानुजं कमलनयनं सर्वकामदं च जयन्ति स्म— "जयस्ते कृष्ण जगन्नाथ! जयस्ते संकर्षणानुज! जयस्ते कमलनयन! जयस्ते सर्वकामद! जयस्ते माल्यभूषितवक्षः! जयस्ते चक्रगदाधर! जयस्ते पद्माप्रिय! जयस्ते विष्णो! नमस्ते!" एवं स्तुत्वा, देवा इन्द्रमुख्याः सिद्धचरणगणाः सर्वे च दिविस्थाः प्रमुदितचित्ताः कृताञ्जलयः कृष्णं रामं सुभद्रां च विहायसि स्थितान् दृष्ट्वा प्रणेमुः। तान् दृष्ट्वा, स्तुत्वा, प्रणम्य च, दिविस्थजनाः स्वं स्वं लोकं प्रतिपेदिरे, कृतपूजा कृतसंमानाः कृष्णरामसुभद्राः च। तस्मिन्नन्तरे, देवयानानि दिव्यानि विमानानि आकाशे विचरन्ति स्म—कानि उच्चानि, कानिचित् नीचानि, सर्वाणि कामधुग्भूतानि स्थिराणि च। तानि नानाविधदैवत्यमणिभूषितानि, अप्सरसां गणैः सेव्यमानानि, गीतवादित्रनिनादितानि, पताकाभिः सर्वतः शोभितानि, दिव्यतेजसा प्रज्वलन्ति स्म। तस्मिन्काले ये मर्त्याः परमपुरुषं बलभद्रं सुभद्रां च पश्यन्ति, ते अक्षयस्थानं प्राप्नुवन्ति। परमपुरुषं सुभद्रया रामेण च सह मञ्चे स्थितं दृष्ट्वा दुःखरहितं स्थानं प्राप्नोति—नात्र संशयः। पुष्करे शतं कपिलानां दानात् यत् पुण्यं कथ्यते, तत् पुण्यं पुण्यात्मा सुभद्रया सह आयुधधारिणं कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। शतं कन्यादानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। शतं सुवर्णनिष्कदानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। सहस्रं गवां दानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। यथाविधि भूमिदानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। अन्नदानात् अतिथिपूजनात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। यथाविधि वृषोत्सर्गात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। ग्रीष्मे वा अन्यत्र वा जलदानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। तिलगोदानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। गजाश्वरथदानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। हेमशृङ्गिण्याः गवां दानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं मञ्चस्थं दृष्ट्वा लभते। जलदुग्धगवां दानात् यत् पुण्यं, तत् कर्ष्णं शय्यायां स्थितं दृष्ट्वा लभते। घृतगवां दानात् यत् फलम्, चन्द्रायणव्रतस्य यत् फलम्, मासानां यथानियमं उपवासस्य यत् फलम्—तत्सर्वं कर्ष्णं शय्यायां स्थितं दृष्ट्वा लभते। किं बहुना, द्विजश्रेष्ठ, पुनः पुनः भाषितव्यं? शय्यायां स्थितस्य तस्य देवस्य एषा महिमा। सर्वेषां व्रतानां सर्वेषां च तीर्थदानानां यत् फलम्, आयुधधारिणं शय्यायां स्थितं कर्ष्णं दृष्ट्वा लभते। धर्मात्मा सुभद्रां च प्राप्नोति; तस्मात्, नरः स्त्री वा, तं परमपुरुषं द्रष्टव्यम्। सर्वेषां तीर्थेषु स्नानफलम् लभ्यते; कर्ष्णस्नानोदकशेषे आत्मा संस्क्रियते। या स्त्री वन्ध्या, या मृतपुत्रा, या दारिद्र्यपीडिता, ग्रहपीडिता, भूतबाधिता, रोगपीडिता वा—एतान् स्नानोदकशेषेन अभिषिञ्चन्ति चेत्, ताः यद् यद् कामयन्ते तत् तत् प्राप्नुवन्ति। पुत्रार्थिनी पुत्रान्, सौभाग्यार्थिनी सौभाग्यम्, रोगपीडिता रोगमुक्तिं, धनार्थिनी धनं प्राप्नोति। पृथिव्यां ये पवित्रोदकानि, तानि अपि स्नानोदकशेषस्य षोडशांशेनापि न तुल्यन्ते। तस्मात्, द्विज, कर्ष्णस्नानोदकशेषेन अङ्गानि अभिषिञ्चेत्, सर्वकामदं हि तत्। ये कर्ष्णं स्नातं दक्षिणां दिशं प्रयान्तं पश्यन्ति, ते ब्रह्महत्यादिपापात् विमुच्यन्ते—नात्र संशयः। पृथिवीं त्रिवारं प्रदक्षिणीकृत्य यत् फलम्, तत् कर्ष्णं दक्षिणां दिशं प्रयान्तं दृष्ट्वा लभते। पृथिव्यां सर्वतीर्थयात्राफलं, बदरिकाश्रमे नारायणदर्शनफलं, गङ्गाद्वारे कुरुक्षेत्रे स्नानदानफलं, प्रयागे माघमाहात्म्ये यत् फलम्—एतत्सर्वं कर्ष्णं दक्षिणां दिशं प्रयान्तं दृष्ट्वा लभते।