राका, धिषणा च देवानां पत्न्यः, हिमवत्, विंध्यः, मेरुश्च बहुपर्वतः, ऐरावतः स्वगणैः सहितः, कालाद्याः कलाकाष्ठादिभेदाः, पक्षमासऋतुरात्रिदिनवर्षाणि च, उच्चैःश्रवा अश्वश्रेष्ठः, वामनः सर्पराजः, अरुणः, गरुडः, वृक्षाः औषधिसहिताः—एते सर्वे समागताः। धर्मो भगवानपि समागत्य, कालः, यमः, मृत्युः, यमपुरुषाश्च तत्र सन्निहिताः। अन्ये चान्ये विविधाः देवगणाः, ये बहुत्वात् विशेषेण न कीर्तिताः, तेऽपि एकैकशः देवस्याभिषेकाय समुपस्थिताः। ततः सर्वे देवा दिविसदः ऋषिभिः सहिताः, अभिषेकद्रव्याणि शुभानि च सर्वाणि आदाय, सुवर्णकलशैः दिव्यद्रव्यपूर्णैः, सरस्वत्याः पुण्यतोयैः, दिव्यतोयैश्च सह, दिव्यगङ्गाजलैः, कृष्णरामसहितैः, पुष्पैः सुवर्णकलशैः च, मृत्युलोके स्थिताः तम् अभिषिञ्चन्। तदा देवयानि विमानानि आकाशे विचरन्ति—कानि उच्चानि, कानि नीचानि, दिव्यानि, कामधुग्भूतानि, स्थिराणि च। तानि दिव्यरत्नभूषितानि, अप्सरसां गणैः सेवितानि, गीतवाद्यध्वनिभिः पताकाभिश्च विभूषितानि, सर्वतः प्रकाशमानानि। एवं हे मुनिश्रेष्ठ, कृताभिषेकाः कृष्णं रामं च सुभद्रां च, हर्षपूर्णाः स्तुवन्ति। जयस्ते कृष्ण विश्वेश! जयस्ते संकर्षणानुज! जयस्ते पद्मनाभ! जयस्ते सर्वकामद! जयस्ते हारमण्डितवक्षः! जयस्ते चक्रगदाधर! जयस्ते पद्माप्रिय! जयस्ते विष्णो! नमस्ते! एवं स्तूयमानाः, देवा इन्द्रमुख्याः, सिद्धचारणगणाः, सर्वे दिविसदः हृष्टचित्ताः, वलखिल्यादयः मुनयः अपि, कृष्णं रामं सुभद्रां च दृष्ट्वा, आकाशे स्थित्वा, प्रणम्य, तान् स्तुत्वा, स्वस्वस्थानानि जग्मुः—कृष्णरामसुभद्राः पूजिताः सन्तः। तस्मिन्नन्तरे देवयानि विमानानि आकाशे विचरन्ति—कानि उच्चानि, कानि नीचानि, सर्वाणि दिव्यानि, कामधुग्भूतानि, स्थिराणि च। तानि नानाविधानि दिव्यरत्नभूषितानि, अप्सरसां गणैः सेवितानि, गीतवाद्यध्वनिभिः पताकाभिश्च सर्वतः शोभितानि, दीप्तिमन्ति बभासिरे। तस्मिन्नन्तरे ये मर्त्याः परमात्मानं बलभद्रं सुभद्रां च पश्यन्ति, ते अक्षयपदं प्राप्नुवन्ति। सुभद्रया रामेण च सह परमात्मानं वेदिकायां स्थितं दृष्ट्वा, दुःखरहितं स्थानं प्राप्नोति—नात्र संशयः। पुष्करे शतं कपिलां दत्वा यत् पुण्यं लभ्यते, तत् पुण्यं धर्मात्मा कृष्णं सुभद्रया सहितं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। शतं कन्यादानस्य पुण्यं यत्, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। शतं सुवर्णनिष्कदानेन यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। सहस्रं गवां दानेन यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। यथाविधि भूमिदानेन यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। अन्नदानात् अतिथिपूजनात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। यथाविधि वृषोत्सर्गेण यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। ग्रीष्मे वा अन्यत्र वा जलदानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। तिलगोदानेन यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। गजाश्वरत्नयानदानात् यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। सुवर्णशृङ्गिण्याः गवां दानेन यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। जलगवां दानेन यत् पुण्यं, तत् कृष्णं वेदिकायां स्थितं पश्यन् लभते। घृतगवां दानेन यत् फलं, शय्यायां स्थितं कृष्णं दृष्ट्वा तद् एव फलं लभते। चान्द्रायणव्रतेन यत् फलं, मासोपवासैः यथानियमं यत् फलं, शय्यायां स्थितं कृष्णं दृष्ट्वा तद् एव फलं लभते। किं बहुना, पुनः पुनः वक्तव्यम्? एवं महान् स देवः शय्यायां स्थितः। सर्वेषां व्रतानां सर्वतीर्थदानानां च यत् पुण्यं, कृष्णं शय्यायां शस्त्रधरं दृष्ट्वा तद् एव फलं लभते। धर्मात्मा पुरुषः सुभद्रां च प्राप्नोति; तस्मात् नरः स्त्री वा सः परमात्मानं पश्येत्। सर्वतीर्थस्नानफलं लभते; कृष्णाभिषेकतोयशेषेण आत्मा संस्क्रियते। वन्ध्या, मृतवत्सा, दारिद्र्यपीडिता, ग्रहपीडिता, भूतबाधिता, व्याधिपीडिता— एवं तानि सर्वाणि पुण्यानि, फलं च, तस्य परमात्मनः, कृष्णस्य, रामस्य, सुभद्रायाः च वेदिकायाम् उपविष्टानां, अभिषिक्तानां च, दर्शनमात्रेण लभ्यते।