दिव्यैः मणिमयैः कुण्डलैः सुवर्णमयैश्च गुच्छकैः भूषितौ रामः केशवश्च रत्नखचितदण्डयुक्तैः चामरैः सम्यक् वीजन्ति। तौ दिव्यौ नरवरौ व्योम्नि यक्षविद्याधरसिद्धकिन्नरगणैः अप्सरसां समुदायैः, दिव्यगन्धर्वचारणैः च समन्तात् परिवृतौ तिष्ठतः। आदित्यवसुरुद्रसाध्यविश्वेदेवमरुतः लोकपालादयः च परमपुरुषं स्तुवन्ति। ते सर्वे समुच्चैरिदं वदन्ति—नमस्ते देवदेवेश महादेव पुरातन परमपुरुष विश्वस्य कर्ता धारयिता संहर्ता लोकनाथ जगद्गुरो। येन त्रयः लोकाः धार्यन्ते, यो ब्रह्मनिष्ठः, मोक्षहेतुः, सर्वकामफलप्रदः—तस्मै भगवते भक्त्या नमः। एवं कृत्वा कृष्णं बलवन्तं रामं च सुशोभनां च सुभद्रां स्तुत्वा, मुनिवराः तत्रैव व्योम्नि स्थिताः। दिव्यगन्धर्वाः गीतानि गायन्ति, अप्सरसो नृत्यन्ति, दिव्यवाद्यस्वनः शृणोति, शीतलसुखस्पर्शवायवः प्रवहन्ति। ततः मेघाः व्योम्नि सञ्चरन्तः पुष्पवृष्टिं कुर्वन्ति, मुनयः सिद्धचारणाश्च जयध्वनिं उच्चैरुत्सृजन्ति। सर्वे देवाः शक्रादयः, ऋषयः, पितरः, प्रजापतयः, नागाश्च स्वर्गवासिनः अन्ये च तत्र आगच्छन्ति। ततः शुभद्रव्याणि विधिवत् मन्त्रसंयुक्तानि सज्जीकृत्य, देवगणाः अभिषेकद्रव्याणि गृहीत्वा तिष्ठन्ति। इन्द्रः, बली विष्णुः, सूर्यचन्द्रमसौ, धातृविधातृ, वाय्वग्निच, पूषा, भगः, अर्यमा, त्वष्टा, अंशुः, विवस्वान्, द्वाभ्यां भार्याभ्यां सहितः सविता, मित्रवरुणौ च। भगवान् रुद्रवसुविश्वेदेवाश्विन्यमरुत्साध्यपितृगणैः परिवृतः तिष्ठति। गन्धर्वाप्सरसो यक्षराक्षसाः सर्पाः, अनन्तदेवर्षयः, ब्रह्मर्षयः च महान्तः तत्र सन्निहिताः। वैखानसवालखिल्यवाय्वाहारमारिच्यादयः, भृग्वाङ्गिरसादयः, सर्वशास्त्रविशारदाः अपि तत्र। सर्वे पुण्यविद्याधराः योगसिद्धाश्च, पितामहः पुलस्त्यः महातपस्वी पुलहश्च तत्र। अङ्गिराः कश्यपः अत्रिः मरीचिः भृगुः क्रतुः हरः प्रचेताः मनुः दक्षः च तत्र। ऋतवः, ग्रहाः, नक्षत्राणि, नद्यः साकाराः, नित्यदेवाः च तत्र सन्निहिताः। समुद्राः, सरांसि, तीर्थानि, भूमिः, व्योम, दिशः, वृक्षाः च तत्र। अदितिः देवमाता, ह्रीः, श्रीः, स्वाहा, सरस्वती, उमा, शची, सिनीवाली, अनुमतिः, कुहुः, राका, धिषणा, अन्याश्च देवपत्नीः, हिमवत्, विन्ध्यः, मेरुः च बहुशृङ्गः। ऐरावतः गणेन सह, कालाः, काष्ठाः, पक्षमासादयः, ऋतवः, रात्र्यहनी, संवत्सराः च। उच्चैःश्रवा अश्वश्रेष्ठः, वामनः सर्पराजः, अरुणः, गरुडः, वृक्षौषधयः च। धर्मः भगवानेव, कालः, यमः, मृत्युः, यमदूताः च तत्र आगच्छन्ति। ये चान्ये विविधा देवगणाः, ये बहुत्वात् न नाम्ना कीर्तिताः, तेऽपि एकैकशः भगवत अभिषेकाय आगच्छन्ति। ततः सर्वे देवाः, स्वर्गवासिनः, मुनयः च, अभिषेकद्रव्याणि शुभानि च गृहीत्वा तिष्ठन्ति। सुवर्णकलशैः दिव्यद्रव्यपूर्णैः, सरस्वतीतीर्थैः, दिव्यतोयैः च। दिव्यगङ्गाजलैः, कृष्णरामयुतैः, पुष्पैः सुवर्णपात्रैः, पृथिव्यां स्थितैः सः स्नाप्यते। दिव्यरथाः स्वर्गवासिनां व्योम्नि सञ्चरन्ति—केचन उन्नताः, केचन अवनताः, दिव्याः, कामदुघाः, स्थिराः च। दिव्यरत्नभूषिताः, अप्सरसां समूहैः सेव्यमानाः, गीतवाद्यपताकास्वनैः सर्वतः शोभमानाः। एवं, मुनिश्रेष्ठ, कृष्णं रामसहितं सुभद्रां च स्नाप्य, प्रमुदिताः तान् स्तुवन्ति। जयस्ते कृष्ण जगन्नाथ! जयस्ते संकर्षणानुज! जयस्ते कमललोचन! जयस्ते सर्वकामद! जयस्ते माल्यधर! जयस्ते चक्रगदाधर! जयस्ते पद्माप्रिय! जयस्ते विष्णो! नमोऽस्तु ते! एवं स्तुत्वा, शक्रमुख्याः देवाः, सिद्धचारणसमूहाः, अन्ये च स्वर्गनिवासिनः प्रमुदितचित्ताः। वालखिल्यादिमुनयः अपि कृष्णं रामसहितं सुभद्रां च व्योम्नि स्थित्वा प्रणम्य दृष्ट्वा स्तुत्वा च। एवं दृष्ट्वा स्तुत्वा प्रणम्य च, ते स्वर्गवासिनः स्वानि स्वानि स्थानानि ययुः—कृष्णरामसुभद्राः पूजिताः। तस्मिन्नन्तरे दिव्यरथाः स्वर्गवासिनां व्योम्नि सञ्चरन्ति—केचन उन्नताः, केचन अवनताः, सर्वे दिव्याः, कामदुघाः, स्थिराः च। दिव्यरत्नभूषिताः, अप्सरसां समूहैः सेव्यमानाः, गीतवाद्यपताकाभिः सर्वतः शोभमानाः। तस्मिन्नन्तरे ये मर्त्याः परमपुरुषं बलभद्रं सुभद्रां च पश्यन्ति, ते अक्षयपदं प्राप्नुवन्ति। यः परमपुरुषं सुभद्रारामयुतं वेदिकायां संस्थितं पश्यति, स दुःखरहितं स्थानं प्राप्नोति—अत्र सन्देहः नास्ति।