यः पुरुषः रामं महान्तं वृद्धं कृष्णं च सुभद्रया सह साक्षात् पश्यति, स तु स्वयम् आत्मनं स्वकुलं च समुद्धरन् विष्णुलोकं याति। तत्र सः कल्याणानि भोगान् अनन्तकालपर्यन्तं भुङ्क्ते, यावत् स्वस्य पुण्यस्य क्षयः स्यात्, ततः प्रपञ्चविलयपर्यन्तं तिष्ठन्, पुण्यक्षये च पुनः इह लोके प्रतिनिवर्तते, द्विजः चतुर्वेदविद् भवति। सः स्वधर्मनिरतः शान्तः कृष्णभक्तः जितेन्द्रियः वैष्णवयोगनिष्ठः च सन् अन्ते मोक्षं प्राप्नोति। अथ कम्बुकर्णसम्भूत ब्रह्मन्, कदा कृष्णस्य स्नानं कर्तव्यं, केन विधिना च? इति पृष्टे, तत्र श्रुणुत, द्विजश्रेष्ठाः, कृष्णस्य तथा रामस्य सुभद्रायाश्च पुण्यदं सर्वपापप्रणाशनं स्नानं कथयामि। यदा ज्येष्ठमासः आगतः, चन्द्रनक्षत्रेण युक्ते पौर्णमास्यां दिने, तदा हे द्विजाः, सर्वदा हरिस्नानं कर्तव्यम्। तत्र शुद्धं निर्मलं सर्वतीर्थमयं कूपं तिष्ठति, तस्मिन्नेव समये भोगवती नाम नदी अपि तत्र प्रकटिता भवति। तस्मात् ज्येष्ठमासे स्वर्णपात्रैः जलं गृहीत्वा कृष्णरामसुभद्राणां स्नानाय, हे द्विजाः, शोभनं वेदिकां निर्माय, पताकाभिः अलङ्कृतां, स्थिरां सुगमां वस्त्रपुष्पैः शोभितां च कर्तव्या। सा वेदिका विशालाभिः, धूपगन्धयुक्ता, रामकृष्णयोः स्नानाय समर्पिता, शुक्लवस्त्रच्छन्ना, मुक्तासूत्रैः भूषिता च। तत्र नानावाद्यैः सहिते, कृष्णः नीलाम्बरधारी मध्ये सुभद्रया सह स्थाप्यते, जयशब्दमङ्गलध्वनिभिः सह, हे द्विजाः। तत्र शतसहस्रसंख्यकाः नरनार्यः—ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राः, अन्ये च विविधजातयः—परिवेष्टिताः सन्ति। गार्हस्थ्याश्रमिणः, स्नातकाः, तपस्विनः, ब्रह्मचारिणः च तदा कृष्णं वेदिकायां शस्त्रसहितं स्नापयन्ति। एवमेव पूर्वोक्तानि सर्वतीर्थानि अपि, हे द्विजश्रेष्ठ, पुष्पयुतं स्वस्वजलं पृथक् पृथक् समर्प्य तं स्नापयन्ति। ततः शङ्खदुन्दुभिध्वनिभिः, भेरी, मुरज, कहल, ताल, मृदङ्ग, झर्झरादिवाद्यैः च शब्दः प्रवर्तते। अन्यैः नानावाद्यैः, घट्टिकानिनादैः, स्त्रीणां मङ्गलनिनादैः, स्तुतिशब्दैः च शोभते। जयघोषैः स्तुतिभिः, वीणावंशनिनादैः, सागरनिनादवत् महाशब्दः श्रूयते। मुनिभिः वेदपाठैः, अन्यैः मन्त्रनिनादैः, नानाविधैः मङ्गलस्तोत्रैः, सामगानपूरितैः च स्नानकाले शब्दः प्रवर्तते। तस्मिन्नेव काले, हे देवश्रेष्ठ, तपस्विनः, स्नातकाः, गार्हस्थ्याश्रमिणः, ब्रह्मचारिणः च परमसन्तोषेण स्तुवन्ति। श्यामाङ्ग्यः वेश्यास्तथा स्थूलस्तनभारा, पीतारक्ताम्बरधारिण्यः, हारमालाभूषिताः, प्रणमन्ति। दिव्यकुण्डलधारिण्यः, सुवर्णकदलीकण्ठाः, मणिमण्डितचामरहस्ता रामं केशवं च वीजयन्ति। व्योम्नि यक्षविद्याधरसिद्धकिन्नरगणाः, अप्सरसां समूहः, दिव्यगन्धर्वचारणाश्च परिवेष्टन्ति। आदित्याः, वसवः, रुद्राः, साध्याः, विश्वेदेवाः, मरुतः, लोकपालाः, अन्ये च सर्वे, परमपुरुषं स्तुवन्ति। “नमस्ते देवदेवेश, पुराणपुरुषोत्तम, सृष्टिस्थित्यन्तकर्ता, लोकनाथ, जगत्पते। त्रैलोक्यधारिणे, ब्रह्मनिष्ठाय, मोक्षहेतवे, सर्वकामफलप्रदाय, भक्त्या नमः।” इति स्तुत्वा, ऋषयः श्रेष्ठाः तत्रैव व्योम्नि स्थिताः। दिव्यगन्धर्वाः गायन्ति, अप्सरसो नृत्यन्ति, दिव्यवृन्दवाद्याः वाद्यन्ते, शीतलसुखवाताः वान्ति। ततः मेघाः पुष्पवृष्टिं कुर्वन्ति, मुनयः, सिद्धाः, चारणाः च जयघोषं कुर्वन्ति। सर्वे देवा इन्द्रादयः, मुनयः, पितरः, प्रजापतयः, नागादयः, स्वर्गवासिनः च तदा, विधिवत् मङ्गलद्रव्याणि मन्त्रैः सम्यगुपकल्प्य, देवगणाः अभिषेकद्रव्याणि गृह्णन्ति। इन्द्रः, महाविष्णुः, सूर्यचन्द्रमसौ, धाता, विधाता, वायुः, अग्निः, पूषा, भगः, अर्यमा, त्वष्टा, अंशुः, विवस्वान्, सुमतीसहितः, मित्रः, वरुणः च, प्रभुः रुद्रवसुवैश्वानरादित्याश्विन्यादिभिः, सर्वैः देवैः, मरुद्भिः, साध्यैः, पितृभिः च परिवृतः। गन्धर्वैः, अप्सरसो, यक्षैः, राक्षसैः, सर्पैः, अनन्तैः देवरर्षिभिः, प्रमुखैः ब्रह्मर्षिभिः, वैखानसैः, वालखिल्यैः, वाय्वाहारैः, मारीच्यादिभिः, भृग्वादिभिः, आङ्गिरसैः, सर्वशास्त्रपारगैः च, योगसिद्धैः पुण्यविद्याधरैः, ब्रह्मा, पुलस्त्यः, महातपाः पुलहः, अङ्गिराः, कश्यपः, अत्रिः, मारीचिः, भृगुः, क्रतुः, हरः, प्रचेताः, मनुः, दक्षः च परिवृतः। ऋतवः, ग्रहाः, नक्षत्राणि, नद्यः, अमराः, समुद्राः, सरांसि, तीर्थानि, पृथिवी, व्योम, दिशः, वृक्षाः च तत्र सन्निहिताः। अदितिर्देवमाता, ह्रीः, श्रीः, स्वाहा, सरस्वती, उमा, शची, सिनीवाली, अनुमतिः, कुहू च तत्र सन्निहिताः। एवं तत्र दिव्यं स्नानमहोत्सवं, सर्वदेवैः, मुनिभिः, गन्धर्वैः, स्त्रीभिः, नृभिः, सर्वलोकपालैः, नदीनदीप्रकृतिभिः च, भक्त्या समारभ्य, कृष्णरामसुभद्राणां महिमा प्रकाश्यते।