त्रैः शृणुत, विप्रश्रेष्ठाः! यत्र नवति कोटयः तीर्थानि सन्ति, तत्र स्नानं, दानं, यजनं, जपः, देवपूजनं च—यद् यद् क्रियते, तत् सर्वं तत्राक्षय्यं भवति। ततोऽनन्तरं, विप्रश्रेष्ठ, यज्ञाङ्गसम्भूतं पुण्यतीर्थं गन्तव्यं, यदिन्द्रद्युम्नसरोवरं नाम, यत्र पुण्याः शुभाश्चापः निवसन्ति। तत्र गतः, शुचिः प्राज्ञश्च, आचम्य, मनसा हरिं ध्यात्वा, आपः समीपं गत्वा, अयं मन्त्रः पठनीयः— "अश्वमेधाङ्गसम्भूत पुण्यतीर्थ महाप्रभो, सर्वपापहर त्वं मे स्नानं कृत्वाऽद्य तेऽम्बुजे। नमस्तेऽस्तु।" एवं मन्त्रं सम्यक् पठित्वा, विधिवत् स्नात्वा, तिलोदकेन देवर्षिपितृभ्यश्च तर्पयित्वा, आचम्य, आत्मसंयमं कर्तव्यं। ततो पिण्डदानं पितृभ्यः कृत्वा, परमपुरुषं पूज्य, मनुष्यः अश्वमेधदशगुणफलमवाप्नोति। स सप्त पूर्वापरान् कुलानुद्धृत्य, देववत्, कामरूपयानेन विष्णुलोकं गच्छति। तत्र चन्द्रसूर्यतारकपर्यन्तं कालं रम्यभोगान् भुक्त्वा, यदा तस्मात् क्षेत्रात् प्रस्थितः, तदा निवृत्त्य मोक्षं प्राप्नोति। पञ्चतीर्थयात्रां कृत्वा, एकादश्यां उपोष्य, शुक्लपक्षे ज्येष्ठमासस्य पञ्चदश्यां परमपुरुषं पश्यन्—स पूर्वोक्तं फलमवाप्य, अचलधाम्नि रम्यभोगान् भुक्त्वा, तस्मात् अनावृत्तिपदं प्राप्नोति। तत्र कश्चित् पप्रच्छ—"पितामह, त्वं किमर्थं माघादीन् मासान् परित्यज्य ज्येष्ठमासं स्तौषि?" स तु प्रत्युवाच—"मुने, शृणु, संक्षेपेण वक्ष्यामि, किमर्थं पुनः पुनः ज्येष्ठमासं स्तौमि।" "सर्वे तीर्थानि, नद्यः, सरांसि, पद्मिन्यः, कूपाः, वाप्यः च—सर्वे सप्ताहं परमात्मनि, ज्येष्ठशुक्लदशम्यां प्रभृति, सदा प्रकटानि भवन्ति। तस्मात्, द्विजश्रेष्ठाः, तस्मिन्काले यत्स्नानं, दानं, देवदर्शनं च क्रियते, तत् सर्वमक्षय्यं भवति। शुक्लदशमी ज्येष्ठे दशपापहरिणी स्मृता; तस्मात् सा ‘दशहृदिति’ प्रसिद्धा। यः संयतः तस्यां दिने कृष्णलाङ्गलम् शुभां च पश्यति, स सर्वपापैः विमुक्तः विष्णुलोकं गच्छति। उत्तरायणदक्षिणायनयोरपि, यः पुरुषोत्तमं रामं च, सुभद्रां च पश्यति, स विष्णुलोकं गच्छति। फाल्गुन्यां गोविन्दं परमपुरुषं दोलायां स्थितं भक्त्या पश्यन्, गोविन्दपुरीं प्रविशति। विषुवे पञ्चतीर्थयात्रां विधिवत् कृत्वा, संकर्षणकृष्णसुभद्रादर्शनं कृत्वा, स सर्वयज्ञानां दुर्लभं फलमवाप्नोति, सर्वपापान्मुक्तः विष्णुलोकं गच्छति। वैशाखकृष्णतृतीयायां चन्दनाङ्कितं कृष्णं यः पश्यति, स अचलधाम्नि वसति। ज्येष्ठे ज्येष्ठनक्षत्रयुक्ते चन्द्रे, यः परमपुरुषं पश्यति, स एकविंशतिं कुलानुद्धृत्य विष्णुलोकं प्राप्नोति। यदा महाज्येष्ठी, राशिनक्षत्रसंयोगयुक्ता, तदा प्रयत्नेन मर्त्यैः परमपुरुषदर्शनं कर्तव्यम्। ज्येष्ठे कृष्णं, रामं, भद्रां वा पश्यन्, द्विज, द्वादशतीर्थफलाधिकं प्राप्नोति। प्रयागे, कुरुक्षेत्रे, नैमिषे, पुष्करे, गयायां, गङ्गाद्वारे, कुशावर्ते, गङ्गासागरसङ्गमे, कोकामुखे, शूकरतीर्थे, मथुरायां, मरौ, शालग्रामे, वायूतीर्थे, मन्दरे, सिन्धुसागरे, पिण्डारे, चित्रकूटे, प्रभासे, कनखले, शङ्खोद्धारे, द्वारकायां, बदरिकाश्रमे, लोहकुण्डे, अश्वतीर्थे, सर्वपापनाशके, कमलायां, कोटितीर्थे, अमरकण्टके, लोहर्गले, जम्बुमार्गे, सोमतीर्थे, पृथुदके, उत्पलवर्तके, पृथुतुङ्गे, सुकुब्जके, एकाम्रके, केदारखण्डे, काश्यां, विरजायां, कलञ्जरे, गोकार्णे, श्रीशैले, गन्धमदने, महेन्द्रे, मलये, विन्ध्ये, परियात्रे, हिमालये, साह्ये, शुक्तिमन्ते, गोमन्ते, अर्बुडे, गङ्गायाः सर्वतीर्थेषु, यमुनायां, सरस्वत्यां, गोमतीषु, सप्तब्रह्मपुत्रासु, गोदावर्यां, भीमरथ्यां, तुङ्गभद्रायां, नर्मदायां, ताप्यां, पयोष्ण्यां, कावेर्यां, शिप्रायां, चर्मण्वत्यां, वितस्तायां, चन्द्रभागायां, शतद्रौ, बहुदायां, ऋषिकुल्यायां, कुमारीषु, विपाशायां, दृशद्वत्यां, शरयू, नकगङ्गायां, गण्डक्यां, महानद्यां, कौशिक्यां, करटया, त्रिस्रोता, मधुवाहिन्यां, महानद्यां, वैतरण्यां, अन्यासु च, पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु, सर्वमन्दिरेषु, समुद्रेषु, पर्वतेषु, नद्यः, सरःसु च—यत्फलं सूर्यग्रहणे स्नानदानयोः लभ्यते, तत् महाज्येष्ठ्यां कृष्णदर्शने लभ्यते। तस्मात्, सर्वयत्नेन महाज्येष्ठ्यां परमपुरुषदर्शनं कर्तव्यम्, विप्रश्रेष्ठ, सर्वकामफलार्थिभिः।