विष्णुना सर्वतः आविष्टः सन्, साधकः ततः विधिवत् कर्मारम्भं कुर्यात्, सर्वाणि तत्त्वानि देवे, यथा शरीरे, एकीकुर्यात्। ततः प्रणवेन, फट्-शब्दान्तेन, विधिपूर्वकं अभिषेकं कुर्यात्, यः सर्वविघ्ननाशकः, शुभदायकश्च। तत्र साधकः सूर्यचन्द्राग्निचक्राणि चिन्तयेत्, कमलमध्ये च वाय्वाकाशसहितं विष्णुं प्रतिष्ठापयेत्। अनन्तरं, हृदयमण्डले प्रणवरूपं तेजोमयं, बीजपूरस्थं, नित्यं दीप्तस्वरूपं विष्णुं ध्यानयेत्। ततः अष्टाक्षरमन्त्रम् अनुक्रमेण स्थापयेत्; पृथग्भूतसंयुक्तरूपेण च परं पूजनं संपाद्यते। द्वादशाक्षरेण च नित्यं परमेश्वरं पूजयेत्; ततः हृदयबीजपूरस्थं स्थापयित्वा बहिः अपि स्थापयेत्। मनसि अतीन्द्रियभावेन, महाबलवंतं चतुर्भुजं, दशसूर्यसमप्रभं, महायोगिनं, नित्यं, तेजस्विनं विष्णुं ध्यानयित्वा, क्रमशः मन्त्रोच्चारणं कुर्यात्। बीजपूरस्थे उत्तमासने, कमलासनरूपे, सर्वभूतहिताय, हे माधुसूदन, स्थिरं तिष्ठ। ॐ, प्रभो, पद्मनाभ, नित्यविष्णो, कमलनयन माधुसूदन, पाद्यं जलं गृहाण। महादेव, ब्रह्मादिभिः कृतं मधुपर्कं भक्त्या मया समर्पितं, गृहाण परमपुरुष। मंदाकिनीसमुत्थं शुद्धं, पापापहरं पुण्यं जलं, आचमनीयार्थं भक्त्या ते समर्पयामि। त्वं जलं, पृथिवी, तेजः, वायुः च; हे जगन्नाथ, यथोचितं जलैः अभिषेकं करिष्यामि। केशव, तव वासांसि सुवर्णतेजसा दीप्तानि, दैवीभावयुक्तानि, यज्ञचिह्नैः अलंकृतानि। केशव, न अहं तव स्वरूपं वा गतिं वा वेद्मि; गन्धं ते समर्पयामि, स्वीकृत्य लेपय। ऋग्यजुःसाममन्त्रैः, त्रैविध्येन, ब्रह्मणोद्भवेन, सāvित्र्याः ग्रन्थिना संयुक्तं, यज्ञोपवीतं ते समर्पयामि। माधव, तव अङ्गानि दिव्यरत्नाभरणैः, वह्निसूर्यसदृशदीप्तिभिः शोभयन्तु। एषः दिव्यः गन्धः, वनस्पतिसारसम्भूतः, भक्त्या समर्पितः, गृह्यतां। तव तेजः सूर्यचन्द्रविज्यं, विद्युताग्निसमं च; प्रभो, सर्वदीपनां दीपः त्वमेव—एषः दीपः गृह्यताम्। चतुर्विधं षड्रसनिर्मितं नैवेद्यं भक्त्या केशवाय समर्पयामि। पूर्वपत्त्रे वासुदेवं स्थापयेत्, दक्षिणे संकर्षणं, पश्चिमे प्रद्युम्नं, उत्तर्यां अनिरुद्धं। आग्नेये वराहं, नैऋत्ये नरसिंहं, वायव्ये माधवं, ऐशान्यां त्रिविक्रमं स्थापयेत्। अष्टाक्षरदेवतायाः पुरतः गरुडं, वामे चक्रं, दक्षिणे शङ्खं स्थापयेत्। दक्षिणे गदां, वामे शार्ङ्गं च विद्वान् स्थापयेत्। दक्षिणे तूणीं, वामे खड्गं, दक्षिणे श्रीं, उत्तर्यां पुष्टि स्थापयेत्। पुरतः वनमालां, ततः श्रीवत्सं कौस्तुभं च स्थापयेत्; हृदि च अन्येषु चिह्नेषु चतुर्दिक्षु विन्यसेत्। ततो देवास्त्राणि चोणे स्थाने, इन्द्रं, अग्निं, यमं, निरृतिं, वरुणं च स्थापयेत्। वायुः, कुबेरः, ईशानः, अनन्तः, ब्रह्मा च, तन्त्रविद्या मन्त्रैः अधस्तात् ऊर्ध्वतश्च पूजयेत्। एवं मण्डले स्थितं जनार्दनं देवानां नाथं पूजयन्, मनुष्यः सर्वाभिलषितं फलम् अवाप्नोति—नात्र संशयः। यः जनार्दनं मण्डले यथोक्तविधिना पूजितं पश्यति, सः अक्षरं विष्णुं प्राप्नोति। यः केशवं एकवारं अपि अनेन विधिना पूजयेत्, सः जन्ममृत्यujarāṃ तीर्त्वा विष्णोः धाम प्राप्नोति। यः नारायणं नित्यं दृढया भक्त्या स्मरति, तस्य दिव्यं श्वेतद्वीपं दिनदिनं निवासरूपेण सिध्यति। ॐकारारम्भकं नमःशब्दान्तं नाम, सर्वतत्त्वमन्त्ररूपं, इति उक्तम्। अनेनैव विधिना गन्धपुष्पादीनि, यथाक्रमेण, यथान्यायं समर्पयेत्। ततो यथोक्तक्रमेण मुद्राः स्थापयेत्; मन्त्रवित् मूलमन्त्रं जपेत्। एकचित्तेन, यथाशक्ति, यथाविधि, अष्टाविंशतिः, अष्टौ, अथवा एकशताष्टकृत्यः, वा यथेष्टं जपेत्। पद्म, शङ्ख, श्रीवत्स, गदा, गरुड, चक्र, खड्ग, शार्ङ्ग—एता अष्टमुद्राः कथिताः। गच्छ, गच्छ परमं स्थानं, पुराणपुरुष, यत्र ब्रह्मादयः देवाः परमं पदं प्राप्नुवन्ति। ये हरिपूजनं मन्त्रविधिना न जानन्ति, ते अपि तत्र अच्युतं मूलमन्त्रेण सदा पूजयन्तु। एवं सम्यक् भक्त्या तं परमपुरुषं पूजयित्वा, शिरसा नमित्वा, ततः सागरं सम्पूजयेत्। त्वं सर्वभूतानां जीवनं, सर्वनदीनां मूलं, हे जलाधिप, पुण्यतीर्थाधिपते, नमस्ते; अच्युतप्रिय, रक्ष मां।