शृणुत, धर्मज्ञाः, पितृयज्ञस्य च देवपूजनस्य च पवित्रविधिं यथोक्तां ब्रह्मपुराणे। कदापि जलस्थः सन् पितृभ्यः जलं न दातव्यम्; तीर्थं समतिक्रम्य, शुचौ स्थले एव तदर्घ्यं विधातव्यम्। यः जलं जले, पात्रेषु, कोपेन वा, एकहस्तेन वा ददाति, तस्य तद्दानं न पितॄन् प्राप्नोति; भूमौ अर्पितं जलं एव फलदं भवति, अन्यथा निष्फलम्। अयम् एव पितॄणाम् अक्षयः स्थानं, पृथिवी मया प्रदत्ता, द्विजश्रेष्ठ; तस्मात् पितृतृप्तिकामः सदा भूमौ एव जलं दद्यात्। ये च पृथिव्यां जाताः, स्थिता एव च, अन्ते पृथिव्याम् एव लयं गच्छन्ति; तस्मात् भूमौ एव तर्पणं कार्यम्। तत्र, कुशान् सम्प्रसार्य, शिरोभागान् सुरक्षित्य, स्वमन्त्रेण तान् आहूय, देवतानाम् पूर्वदिग्भागेषु, पितॄणां तु दक्षिणदिग्भागेषु संस्थापनं कुर्यात्। देवपितृभ्यः सन्तुष्ट्य, आपः प्राश्य, उच्चैः पाठयन्, हस्तमात्रं सुशोभनं चतुरश्रं क्षेत्रं निर्मिमीत। ततः, महोदधितटे नगरीं चिह्नयित्वा, अष्टदलपद्मं मध्ये बिन्दुयुक्तं चित्रयेत्। एवं कृतमण्डले, द्विजवर, अजातं प्रभुं नारायणं तत्रैव अष्टाक्षरमन्त्रेण पूजयेत्। अनन्तरं, शरीरस्य परमान्नयनं प्रवक्ष्यामि; हृदि 'अ'कारं चक्ररेखासहितं ध्यायेत्। स त्रिशिखाज्वालया दीप्तं, पापदाहकम्, शिरसि चन्द्रमण्डलमध्ये 'र'कारं संस्थितं चिन्तयेत्। शुक्लवर्णं तं मन्येत, अमृतधारया पृथिवीं प्लावयन्तं; एवं पापरहितः दिव्यं शरीरं प्राप्नोति। ततः, अष्टाक्षरं मन्त्रं स्वाङ्गेषु, वामपादादारभ्य, क्रमशः स्थापयेत्। पञ्चविधं वैष्णवं शुद्धिं, चतुर्व्यूहविन्यासं, हस्तशुद्धिं च मूलमन्त्रेण आचरेत्। पृथक् पृथक् अङ्गुलिषु अक्षराणि स्थापयित्वा, शुक्लवर्णं पृथिवीतत्त्वात्मकं 'ॐ'कारं वामपादे स्थापयेत्। 'न' शिवसम्बन्धं श्यामवर्णं दक्षिणपादे स्थापयेत्; 'मो' कालात्मकं वामकटीदेशे स्थापयेत्। 'न' विश्वबीजं दक्षिणभागे, 'र' अग्नितत्त्वं नाभिदेशे स्थापयेत्। 'य' वातात्मकं वामस्कन्धे, 'न' सर्वव्यापि दक्षिणस्कन्धे, 'य' सर्वलोकाधिष्ठानं शिरसि स्थापयेत्। ततश्च, विष्णुः पुरतः स्थितः, पृष्ठतः केशवः; दक्षिणे गोविन्दः, वामे मधुसूदनः। उपरि वैकुण्ठः, अधस्तात् वराहः; सर्वेषु च अन्तरदिशासु माधवः स्थितः। गच्छन्, स्थितः, जाग्रन्, स्वपन् वा, नरसिंहेन रक्ष्ये, वासुदेवेन च व्याप्ये। एवं विष्णुमयः सन्, सर्वतत्त्वानि देहे यथा देवता एव एकीकृत्य, विधिं आरभेत्। ततः, प्रावृणं प्रावृणं फटन्तं प्रावृणं च विधिवत् क्षिपेत्, यः सर्वविघ्नापनो भवति, शुभदः च। तत्र, सूर्यचन्द्राग्निमण्डलानि चिन्तयित्वा, पद्ममध्ये वाय्वाकाशसहितं विष्णुं स्थापयेत्। हृदयमण्डले 'ॐ'कारं दीप्तरूपं, कर्णिकायाम् उपविष्टं, नित्यं ज्योतिष्मन्तं ध्यायेत्। अष्टाक्षरमन्त्रं पृथक् संयुक्तं च स्थापयित्वा, परमं पूजनं सम्पादयेत्। द्वादशाक्षरमन्त्रेण नित्यं भगवान् पूज्यः; ततः हृदयकर्णिकायाम् स्थाप्य, बहिः स्थापयेत्। चतुर्भुजं महाबलम्, कोटिसूर्यसमप्रभम्, महायोगिनं नित्यदीप्तस्वरूपं ध्यायित्वा, मन्त्रं क्रमशः अमनसा आह्वयेत्। कर्णिकायाम् उत्तमासने पद्मासनरूपे, सर्वभूतहिताय, हे मधुसूदन, तिष्ठ। ॐ, भगवन्, पद्मनाभ, नित्यविष्णो, पद्मलोचन मधुसूदन, पाद्यं जलं गृहाण। ब्रह्मादिभिः कृतं मधुपर्कं भक्त्या मया ते समर्पितम्; तद् गृहाण, पुरुषोत्तम। शुद्धं मन्दाकिनीजलं, शुभं पापापहम्, भक्त्या ते आचमनीयम् अर्पयामि, गृहाण। त्वं जलं, पृथिवी, तेजः, वायुः च; जगन्नाथ, यथाविधि जलाभिषेकं ते करोमि। केशव, तव वसनानि सुवर्णदीप्तिभास्वराणि, दिव्यभावयुक्तानि, यज्ञचिह्नैः शोभितानि। केशव, न तव शरीरं न गतिं जानामि; गन्धं ते अर्पयामि, लेप्यतां स्वीकृत्य। ऋग्यजुःसामत्रयं मन्त्रैः, त्रैविध्येन, पद्मजेन, सावित्र्याः ग्रन्थिना युक्तं यज्ञोपवीतं ते समर्पयामि। माधव, तव अङ्गानि दिव्यरत्नैः, अग्निसूर्यसमप्रभैः भूषणैः शोभमानानि। दिव्यं गन्धान्वितं वनस्पतिसारसम्भूतं धूपं भक्त्या ते समर्पयामि, गृहाण। तव तेजः सूर्यचन्द्रवद्युताग्निसमं; त्वं सर्वदीपकः प्रभुः, एष दीपः गृह्यताम्। चतुर्विधं षड्रसयुक्तं नैवेद्यं भक्त्या केशवाय समर्पयामि। वासुदेवं पूर्वदले स्थापयेत्, संकर्षणं दक्षिणे, प्रद्युम्नं पश्चिमे, अनिरुद्धं उत्तरदले स्थापयेत्। एवं धर्मानुगता, पितृपूजा च देवपूजा च यथाविधानं सम्पद्यते, यया पितरः तृप्यन्ति, देवाः सम्पूज्यन्ते, च भक्तस्य च पुण्यं वृद्धिं गच्छति।