सः सहसा भूमौ पतितः, द्वादशाक्षरं ओंकारं जपन्, मौनं धारयन्, एकमासपर्यन्तं ध्याननिष्ठः स्थितवान्। स तु भगवतः विष्णोः पादयोः अनन्नभोजनः दृढं स्थित्वा, जपस्य समाप्तौ देवानां नाथं स्तोतुं आरब्धवान्। स ओंकारपूर्वकं वासुदेवाय, सङ्कर्षणाय, प्रद्युम्नाय, अनिरुद्धाय, नारायणाय च नमः इति प्रणम्य, बहुरूपाय विश्वरूपाय सृष्टिकर्त्रे, निर्गुणाय, अचिन्त्याय, शुद्धाय, शुद्धकर्मणे च नमस्कृतवान्। पुनः ओंकारेण पद्मनाभाय, पद्मयोनेः जाताय, पद्मवर्णाय, पद्मधारिणे च नमः इत्युक्त्वा, पुष्कराक्षाय, सहस्राक्षाय, सौम्याय, सहस्रपादाय, सहस्रबाहवे च नमस्कृतवान्। वराहाय, वरदाय, उत्तमबुद्धये, श्रेष्ठाय, परमाय, शरण्याय, अक्षराय च ओंकारपूर्वकं नमस्कृत्य, बालरूपधारिणे, नवपद्मप्रभाय, उदितसूर्यचन्द्रनेत्राय, मुञ्जजटाय, बुद्धिमते च नमः इत्युक्त्वा, केशवाय, नारायणाय, माधवाय, गोविन्दाय पुनः पुनः प्रणम्य, विष्णवे, तेजोबीजाय, मधुसूदनाय, शुद्धाय, रविमण्डलधारिणे च ओंकारपूर्वकं नमस्कृतवान्। अनन्ताय, सूक्ष्माय, श्रीवत्सधारिणे, त्रिविक्रमाय, दिव्यपीताम्बरधारिणे च नमः इत्युक्त्वा, जगत्कर्त्रे, पुनः पुनः जगत्प्रतिपालकाय, सगुणनिर्गुणात्मने च प्रणम्य, वामनरूपधारिणे, वामनकर्मणे, वामननेत्राय, वामनधारिणे च नमस्कृतवान्। सुन्दराय, वन्दनीयाय, अव्यक्तरूपाय, अचिन्त्याय, शुद्धाय, भयापहाय च नमः इत्युक्त्वा, संसारसागरपाराय, शान्ताय, आत्मस्वरूपाय, शिवाय, सौम्यरूपाय, रुद्राय, उद्धर्त्रे च प्रणम्य, संसारनाशकाय, भोगदाय, बहुभूतात्मरूपाय, सृष्टिकर्त्रे च नमस्कृतवान्। दिव्यरूपधारिणे, यस्य श्वासः चन्द्राग्निरूपः, यस्य केशाः चन्द्रसूर्यरश्मिसदृशाः, गोब्राह्मणहिताय च ओंकारपूर्वकं नमस्कृत्य, ऋग्रूपधारिणे, शब्दक्रमस्वरूपाय, ऋग्भिः स्तुत्याय, ऋगुपाय च नमः इत्युक्त्वा, यजुर्धारिणे, यजुर्वपुषे, यजुषां प्रियाय, हविसां प्रियाय, यजुषां नाथाय च ओंकारपूर्वकं प्रणम्य, श्रीनिधये, श्रीधराय, वराहाय, श्रीप्रियाय, संयताय, योगिभिः ध्यानाय, योगिने च नमस्कृतवान्। सामरूपाय, सामगीतिश्रेष्ठाय, सौम्यसाम्ने, सामयोगविदे च ओंकारपूर्वकं नमस्कृत्य, साम्नः, सामगीतये, सामधारिणे, सामयज्ञविदे, सामकर्त्रे च प्रणम्य, अथर्वशिरसे, अथर्वमूर्तये, अथर्वपादाय, अथर्वहस्ताय च नमः इत्युक्त्वा, वज्रशिरसे, मधुकैटभवधे, महोदधिस्थाय, वेदप्राप्तये च ओंकारपूर्वकं नमस्कृतवान्। तेजोरूपधारिणे, हृषीकेशाय, भगवन् वासुदेवाय नमस्कृत्य, नारायणाय, लोकहिताय, मोहविनाशकाय, संसारबन्धमोचकाय च ओंकारपूर्वकं प्रणम्य, मोक्षदाय, बन्धनमोचकाय, त्रैलोक्यतेजःकर्त्रे, तेजःस्वरूपाय च नमस्कृतवान्। योगिनां नाथाय, शुद्धाय, रामाय उद्धर्त्रे, आनन्दरूपाय, सुखदाय, धर्मधारिणे च प्रणम्य, वासुदेवाय, वामदेवाय, देहकर्त्रे, विभागनाशकाय च नमः इत्युक्त्वा, देवैः पूज्यदेहाय, दिव्यकिरिटधारिणे, सर्वनिलयाय, सर्वालयेशाय च नमस्कृतवान्। धनकर्त्रे, धनालयदाय, यज्ञमूर्तये, यज्ञेशाय, योगिने च ओंकारपूर्वकं प्रणम्य, विरक्तियोगप्रवर्तकाय, यज्ञाङ्गधारिणे, सङ्कर्षणाय, प्रलम्बनाशकाय च नमः इत्युक्त्वा, मेघनिनादवेगधारिणे हलिनां, विदुषां ज्ञानरूपाय, नारायणनिष्ठाय प्रणम्य, "भगवन्, त्वत्समो मे नरकात् उद्धर्ता कोऽपि नास्ति; अतः अहं सर्वात्मना त्वाम् नमामि, नम्रजनप्रिय!" इति उवाच। "हे केशव! शरीरस्य वा मनसः वा यदपि मलोत्पत्तिः, देवेश, त्वं विना शुद्धिकर्ता अन्यः नास्ति, अच्युत! सर्वसम्बन्धान् परित्यज्य त्वाम् एव उपागतः अस्मि; मम सम्बन्धः केवलं त्वया, आत्मलाभाय स्यात्। जानामि, हे केशव, दुःखपूर्णं दुःसहं संसारसागरं; त्रिविधतापपीडितः त्वाम् एव शरणं गतः। कामैः तव मायया लोकोऽयं मोहितः, लोभादिभिः आकृष्टः; अतः त्वाम् एव शरणं प्रपन्नः अस्मि।" "हे विष्णो! संसारस्थेषु देहिषु किञ्चित् अपि सुखं नास्ति; यदा मनः त्वयि प्रवर्तते, तदा परमानन्दः जायते, यज्ञेश! एवं फलरहितं परमं सुखं लभ्यते; अहं विवेकविहीनः, दुःखपूर्णं जगद् दृश्यते।" इत्येवं स भक्तिपूर्वकं भगवन्तं स्तुतवान्।