यः पुरुषः कृष्णं साक्षात् पश्यति प्रणमति च, तस्य यागादि त्यागस्य फलं यथोक्तं तत् अवाप्यते। द्विजश्रेष्ठ, तस्य माहात्म्यस्य विस्तरेण किं वदामः? केवलं भक्त्या कृष्णस्य दर्शनात् दुर्लभं मोक्षं पुरुषः प्राप्नोति। सः पापमुक्तः, शुद्धात्मा, कोटिकल्पार्जितपापैः अपि विमुक्तः, परमसमृद्धिः सर्वगुणसम्पन्नः च भवति। दिव्यविमानमारुह्य, सर्वकामसंपन्नः, सः एकविंशति कुलानि उद्धरति विष्णोः पुरीं गच्छति। तत्र शतकल्पपर्यन्तं गन्धर्वाप्सरसैः सह रम्यं सुखं भुञ्जानः चतुर्भुजविष्णुवत् वसति। तस्मात् पतित्वा, सः अत्र ब्राह्मणश्रेष्ठकुले जातः, सर्ववेदविद्, सर्वज्ञः, निर्व्याजः च भवति। स्वधर्मनिष्ठः, शान्तः, उदारः, भूतहिते रतः, वैष्णवज्ञानप्राप्तः, ततः मोक्षं लभते। ततः भक्तप्रियायाः सुभद्रायाः मन्त्रेण पूजनं कुर्यात्, ब्राह्मणाः, अञ्जलिपुटेन नमन्। "नमस्ते सर्वव्यापिनि देवि, नमस्ते शुभसुखप्रदायिनि। रक्ष मां पद्माक्षि, कात्यायनि, नमस्ते।" एवं सुभद्रां, जगत्पोषिणीं, वरदां, शुभदां, बलदेवस्य भगिनीं सम्पूज्य, इच्छाफलदिविमानेन विष्णोः पुरीं गच्छति, तत्र देववत् क्रीडन् प्रलयपर्यन्तं तिष्ठति। तत्र मानवजन्म प्राप्त्वा, ब्राह्मणः, वेदविद्, हरिसंयोगं प्राप्त्वा, निश्चितं मोक्षं लभते। एवं बलरामं, कृष्णं, सुभद्रां च दृष्ट्वा प्रणम्य, धर्मार्थकाममोक्षं निश्चितं प्राप्नोति। देवालयात् निर्गम्य, पुरुषः कृतार्थः भवति; स्थाने प्रणम्य, एकाग्रचित्तः गन्तव्यम्। यत्र नीलमणिमयः विष्णुः, रेतःसङ्कच्छन्नः, गुप्तस्थानं आस्थितः, तत्र प्रणम्य विष्णोः पुरीं गच्छति। सः सर्वदेवतामयः, दैत्यश्रेष्ठवधायुक्तः, अर्धसिंहरूपेण तत्र तिष्ठति। भक्त्या तं देवम् दृष्ट्वा, नरसिंहं प्रणम्य, मर्त्यः सर्वपापात् विमुक्तः भवति—नात्र संशयः। ये नरसिंहभक्ताः भूमौ, तेषां किञ्चित् दुष्कृतं न फलं ददाति, यद् इच्छन्ति तत् प्राप्नुवन्ति। अतः सर्वयत्नेन नरसिंहे शरणं गन्तव्यम्, सः धर्मार्थकाममोक्षफलं ददाति। नरसिंहस्य एषा दुर्लभा, सुखदायिनी महिमा, यथा त्वं कथयसि, हे प्रभो, अस्मान् महाविस्मयं आवहति। तस्य देवस्य शक्तिं विस्तारतः श्रोतुम् इच्छामः, हे जगन्नाथ, कथय, अस्माकं जिज्ञासा महती। कथय, कथं सः महादेवः नरसिंहः भक्तानां हिताय प्रसन्नः भवति; हे प्रभो, नमः ते। कथय, हे पितामह, नरसिंहकृपया अत्र किम् प्राप्तिः स्यात्, अस्मान् अनुग्रहीतुम् अर्हसि। शृणु, ब्राह्मणाः, तस्य शक्तिं वदामि—अजितस्य, अपरिमेयस्य, यः भोगमोक्षप्रदः। अर्धसिंहरूपस्य सर्वगुणानां वर्णनं कः समर्थः? संक्षेपेण वक्ष्यामि। यानि यानि सिद्ध्यन्ति दिव्याणि मानुषाणि वा, सर्वाणि तस्य कृपया सिद्ध्यन्ति—नात्र संशयः। स्वर्गे, पृथिव्यां, पाताले, दिशः, जलमध्ये, नगरेषु, पर्वतेषु—तस्य कृपया सर्वत्र विघ्नाभावः। तस्य देवस्य किंचिद् अप्राप्यं नास्ति, ब्राह्मणाः, चराचरे; नरसिंहः भक्तेषु सदा अनुकम्प्यः। भक्तानां हिताय विधिं वक्ष्यामि, येन सिंहरूपः प्रसन्नः भवति। शृणु, मुनीश्वर, शाश्वतं कर्मराजं नरसिंहस्य स्वरूपं च, यद् देवदानवैरपि न ज्ञायते। श्रेष्ठः साधकः यवगोधूममूलफलपूपपायसैः वा, क्षीरैः वा वर्तयेत्, ब्राह्मणश्रेष्ठ। वल्कलाजिनवस्त्रधारी, ध्याननिष्ठः, संयतेंद्रियः, वनमध्ये, एकान्ते, पर्वते, नदीसंगमे वा तिष्ठेत्। शुष्कभूमौ, पुण्यस्थले, नरसिंहाश्रमे वा, स्थाप्य (प्रतिमां) वा आत्मानं, विधिना पूजनं कुर्यात्। शुक्लपक्षद्वादश्यां उपवास्य, मुनीश्वर, मन्त्रं द्विशतसहस्त्रवारं जपेत्, संयतचित्तेंद्रियः। लघुपापमहापापग्रस्तः अपि तेन मुक्तः भवति, ब्राह्मणाः; साधकस्य न संशयः। तत्र प्रदक्षिणं कृत्वा, शुभगन्धधूपैः नरसिंहं पूजेत्, शिरसा नमन्। जपाकुसुमानि, कर्पूरचन्दनानुलिप्तानि, नरसिंहस्य शिरसि स्थापयेत्; ततः सिद्धिं लभते। भगवान् कस्यापि कार्ये बाधितः न भवति; ब्रह्मा, रुद्रः, अन्ये देवाः अपि तस्य तेजः न सहन्ति। किं तु असुराः, सिद्धगन्धर्वमानुषविद्याधरयक्षकिन्नरमहानागाः अपि तस्य तेजः न सहन्ति। ये अन्ये साधकाः असुरविनाशाय मन्त्रजपं कुर्वन्ति, ते सर्वे सूर्याग्नितेजः दृष्ट्वा नश्यन्ति। एवं ब्रह्मपुराणस्य उक्तानि महात्म्यानि, भक्त्या श्रवणात्, पूजनात्, जपात्, नरसिंहकृपया, सर्वे धर्मार्थकाममोक्षाः साध्यन्ते, नात्र संशयः।