स शङ्खचक्रगदाधरः श्रीकृष्णः, किरीटकुण्डलविभूषितः, सर्वलक्षणसमन्वितः, वनमाल्यलङ्कृतः प्रकाशमानः तत्र विराजते स्म। तं दृष्ट्वा, कश्चन जनः कृताञ्जलिपुटः साष्टाङ्गप्रणिपातं कृत्वा सहस्राश्वमेधफलमवाप्नोति, द्विजश्रेष्ठाः। यत्फलं सर्वतीर्थेषु स्नानदानादिषु श्रुतं, तत्फलं केवलं श्रीकृष्णदर्शनप्रणामाभ्यां लभ्यते। यत्फलं सर्वरत्नस्वर्णैः सम्यगर्चनात् लभ्यते, तत् अपि कृष्णदर्शनप्रणामेनैव सुलभम्। सर्ववेदयज्ञैः यत्फलं लभ्यते, तत् अपि कृष्णदर्शनप्रणामेनैव सममवाप्यते। सर्वदानव्रतनियमैः यत्फलं लभ्यते, तदेव कृष्णदर्शनप्रणामेनैव सुलभम्। विविधैः घोरैः तपोभिः यत्फलं निर्दिष्टम्, तदेव कृष्णदर्शनप्रणामेनैव लभ्यते। यत्फलं सम्यग्व्रतेन ब्रह्मचर्येण लभ्यते, तदेव कृष्णदर्शनप्रणामेनैव प्राप्यते। गृहस्थधर्मानुष्ठानात् यत्फलं लभ्यते, तदेव कृष्णदर्शनप्रणामेनैव लभ्यते। यत्फलं वने वसतः यत् श्रुतम्, तदेव कृष्णदर्शनप्रणामेनैव सुलभम्। संन्यासस्य यत्फलं निर्दिष्टम्, तत् अपि कृष्णदर्शनेन प्रणिपातेन च लभ्यते। किं बहुना, द्विजश्रेष्ठाः? केवलं भक्त्या श्रीकृष्णदर्शनात् दुर्लभा मोक्षः सुलभा भवति। सः पुरुषः पापैः विमुक्तः, निर्मलात्मा, कोटिकल्पार्जितपापैः अपि शुद्धः, परमसमृद्धिसम्पन्नः, सर्वगुणसमन्वितश्च भवति। स दिव्यविमाने समारूढः, सर्वकामसमृद्धः, एकविंशतिपुरुषपर्यन्तं कुलं उद्धरति, विष्णुपुरीं गच्छति। तत्र शतयुगपर्यन्तं गन्धर्वाप्सरस्समेतः, सुखान्यनुभूय, चतुर्भुजविष्णुवन्महिमानं प्राप्नोति। तस्मात् पतित्वा, सः पुनः अस्मिन्मर्त्यलोके उत्तमब्रह्मण्यो भवति, सर्वज्ञः, सर्ववेदवेद्यः, अमत्सरी च। स स्वधर्मनिष्ठः, शान्तः, दातृ, सर्वभूतहिते रतः, वैष्णवज्ञानसम्पन्नः, ततो मोक्षमवाप्नोति। ततः, सः भक्तिप्रियां सुभद्रां मन्त्रेण सम्पूज्य, कृताञ्जलिः प्रणमेत्, हे विप्राः। "नमस्ते सर्वव्यापिन्यै, नमस्ते शुभदायिनि। पालय मां कमलाक्षि, कात्यायनि नमोऽस्तु ते" इति। एवं जगद्धात्र्याः सुभद्रायाः, बलदेवस्य भगिन्याः, वरप्रदायाः, शुभायाः सम्पूजनं कृत्वा, सः कामधेनुविमानेन विष्णुपुरीं गच्छति, तत्र देववद् क्रीडन् प्रलयपर्यन्तं तिष्ठति। ततोऽत्र पुनर्जन्म लब्ध्वा, ब्राह्मणः वेदविद् भवति; तत्र हरिसायुज्यं प्राप्य, निश्चितं मोक्षं लभते। एवं बलरामकृष्णसुभद्रादर्शनप्रणामात् धर्मार्थकाममोक्षाः निश्चितं लभ्यन्ते। देवालयात् निर्गम्य, सः कृतार्थः भवति; मन्दिरप्रणिपातानन्तरं ध्यात्वा निर्गच्छेत्। यत्र नीलमणिमयो विष्णुः, रजसा आवृतः, गुह्ये स्थितः, तं प्रणम्य विष्णुपुरीं गच्छेत्। स देवः, सर्वदेवतामयः, दैत्यश्रेष्ठवधकर्ता, तत्र नारसिंहरूपेण स्थितः। तं भगवन्तं भक्त्या दृष्ट्वा नारसिंहं प्रणम्य, मर्त्यः सर्वपापैः विमुच्यते—अत्र न संशयः। ये च नराः पृथिव्यां नारसिंहभक्ताः, तेषां किञ्चिदपि दुष्कृतं न फलं ददाति, यत्काममिच्छन्ति तत् लभन्ते। तस्मात् सम्पूर्णयत्नेन नारसिंहे शरणं गन्तव्यम्; स धर्मार्थकाममोक्षफलप्रदः। नारसिंहस्य य एष महान् महिमाः, दुर्लभो लोके, सुखदश्च, यं त्वं वदसि भगवन्, स नः महदाश्चर्यं जनयति। अस्य देवस्य शक्तिं विस्तारतः श्रोतुमिच्छामः; वद भगवन्, महती नः कुतूहलता। कथं स देवो महाबलः नारसिंहः तुष्टिं प्राप्नोति, तद् भक्तानां हिताय वद; नमोऽस्तु ते भगवन्। पितामह, नारसिंहकृपया अत्र के लाभाः स्युः, तदपि वद, अनुग्रहं कुरु। शृणुत, विप्राः, नारसिंहस्य शक्तिं, दुर्जयस्य, अनन्तस्य, भोगमोक्षप्रदस्य। यस्य सिंहकायस्य गुणाः सर्वे वक्तुं न शक्यन्ते, द्विजाः; संक्षेपेण तान् वक्ष्यामि। यानि यानि दिव्यानि मानुषाणि वा सिद्धयः श्रूयन्ते, सर्वाणि तानि तस्य कृपया साध्यन्ते, नात्र संशयः। स्वर्गे, पृथिव्यां, पाताले, दिशः, अप्सु, पुरेषु, पर्वतेषु—तस्य देवस्य कृपया सर्वत्र विघ्नाभावः। तस्मिन् देवः, विप्राः, यत्किञ्चिद् चराचरं, तत्र तस्य किंचिदप्यलब्धम् नास्ति; नारसिंहः भक्तेषु सदा दयालुः। भक्तानां हिताय यः विधिः, येन सिंहकायः तुष्यति, तं प्रवक्ष्यामि। शृणु, मुनिश्रेष्ठ, नारसिंहस्य सनातनं कर्मराजं तत्त्वं च, यद् देवदानवानपि न जानन्ति। एवं श्रीकृष्णबलरामसुभद्रादर्शनप्रणिपातात्, तथा नारसिंहदर्शनप्रणिपातात्, भक्तः सर्वान् धर्मार्थकाममोक्षान्, महतीं सिद्धिं च, सुलभतया प्राप्नोति।