सर्वमङ्गलचिह्नैः समलङ्कृताः, परममोहिनीः, अतिविस्मयपूर्णाः ताः मूर्तयः, अद्भुतरूपधारिण्यः, तत्र समुपविष्टे द्वौ ब्राह्मणरूपिणौ दिव्यौ पुरुषौ दृष्ट्वा, विस्मिताः सन्तः, मधुरया वाचा पप्रच्छुः—"को भवन्तौ देवसमाना, ब्राह्मणरूपधारिणौ, अद्भुतकर्मणौ, दिव्याचारिणौ, मानवातिरिक्तगुणसम्पन्नौ? किं देवौ, किमृषी, किं वा यक्षविद्याधरौ? किं ब्रह्मा, किं हृषीकेशः, किं वा वसवोऽश्विनौ वा भवन्तौ? नाहं जानीमि यथार्थरूपं भवतोः, सच्चासद्विलक्षणं, मायामयं रूपं धारयन्तौ स्थाथः। शरणागतः अहं, तत्त्वतः आत्मानं प्रकाशयेताम्।" तदा तयोः एकः परमपुरुषः प्रत्युवाच—"नाहं देवः, न यक्षः, न दानवः, न सुरपतिः, न ब्रह्मा, न रुद्रः; मामेव परमपुरुषं विद्धि। अहं सर्वलोकदुःखनाशकः, अनन्तबलपराक्रमः, सर्वैः पूज्यः, यस्य अन्तः न ज्ञायते। यः सर्वशास्त्रेषु कीर्त्यते, उपनिषत्सु प्रतिपाद्यते, योगिभिः ज्ञानगम्यः इति कथ्यते—स एव वासुदेवः अहम्।" "अहमेव ब्रह्मा, अहमेव विष्णुः, अहमेव शिवः; अहमेव इन्द्रः, अहमेव यमः। अहमेव पृथिव्यादीनि भूतानि, त्रयोऽग्नयः, हविर्भुजः, अहमेव वरुणः, भूमिः, पर्वतः। यदिदं जगति वाच्यते, यच्च चलं स्थिरं च, सर्वं तदहमेव; ममातिरिक्तं किञ्चिदपि नास्ति।" "त्वयि तुष्टोऽस्मि, राजश्रेष्ठ; वरं वृणीष्व। यद्यत् हृदि स्थितं, तत्सर्वं दास्यामि। अयोग्येषु स्वप्नेष्वपि मम दर्शनं न भवति; त्वं तु दृढभक्त्या साक्षात् मां दृष्टवान्।" एवं वासुदेववचनं श्रुत्वा, स राजा, पुलकिततनुः, हर्षान्वितः, स्तुतिं जगौ—"श्रियः प्रिय, श्रीपतये नमः! पीताम्बरधर, श्रीसम्पदां दाता, श्रीनिवास, श्रीनिकेतन, तुभ्यं नमः। आदिपुरुषाय, अधिपाय, सर्वेशाय, सर्वतोमुखाय, अविभक्ताय, परमेशाय, नित्याय नमः।" "निःशब्दाय, निर्गुणाय, सत्-असद्विलक्षणाय, निर्मलाय, निरुपाधिकाय, सूक्ष्माय, सर्वज्ञाय, सर्वकारणाय नमः। मेघश्यामलाय, गोब्राह्मणहिताय, सर्वपालकाय, सर्वव्यापिने, सर्वसृष्टिकर्त्रे नमः।" "शङ्खचक्रगदाधराय, वरदाय, नीलोत्पलदलश्यामाय नमः। शेषशयिनं, क्षीराब्धिनिवासिनं, हृषीकेशं, पापहारिणं हरिं नमामि।" "पुनः पुनः नमः देवेन्द्रवरदाय, विष्णवे, सर्वव्यापिने, जगदधीशाय, मोक्षहेतवे, अक्षराय।" एवं स्तुत्वा, स राजा, कृताञ्जलिः, पृथिव्यां प्रणिपत्य, उवाच—"यदि तुष्टोऽसि, भगवन्, तर्हि परं वरं वृणे। देवाः, दानवाः, गन्धर्वाः, यक्षराक्षसाः, पन्नगश्रेष्ठाः," "सिद्धा विद्यासाध्या किंनरगुह्यकाः, महर्षयश्च, शास्त्रनिपुणाः," "संन्यासिनो योगनिष्ठाः, वेदतात्त्विकाः, मोक्षमार्गविदः, परमपदं ध्यायिनश्च—" "यत् तदनिर्गुणं, विशुद्धं, शान्तं पदं, मुनयः पश्यन्ति, तदहं तव प्रसादेन प्राप्नुयामिति कामये, यद्यपि तत् सुलभं नास्ति।" भगवान् उवाच—"सर्वमङ्गलं ते अस्तु; यदिच्छसि तत् प्राप्नुहि। मम प्रसादात् सर्वं यथेष्टं भविष्यति, न संशयः।" "दशसहस्रवर्षाणि, नवशतानि च, त्वं महदायुष्मान्, अखिलराज्यं भुङ्क्ष्व।" "देवदानवदुर्लभं दिव्यं पदं प्राप्स्यसि; सर्वकामसम्पन्नः, शान्तः, गुह्यः, अव्यक्तः, अक्षरः।" "परात्परं, सूक्ष्मं, निर्मलं, अविभक्तं, नित्यम्, निरुत्सुकं, निरदुःखं, निष्क्रियं, निरुपादानं च प्राप्स्यसि।" "यत् 'ज्ञेयं' नाम परमं पदं, तत् दर्शयिष्यामि; तदप्राप्य परमानन्दं, परं गतिं प्राप्स्यसि।" "यावन्ति मेघाः व्योम्नि तिष्ठन्ति, यावच्चन्द्रसूर्यताराः सन्ति, तावत् ते कीर्तिः पृथिव्यां स्थास्यति।" "यावत् सप्तसिन्धवः पर्वतश्च मेरुप्रमुखाः, यावत् देवाः स्वर्गे निवसन्ति, तावत् ते यशः सर्वत्र स्थिरं भविष्यति।" "इन्द्रद्युम्नसरो नाम पुण्यतीर्थं विद्यते, यज्ञाङ्गसम्भूतम्; यः तत्र स्नानं कृत्वा, स इन्द्रलोकं प्राप्नोति।" "यः तस्य रम्यतीरे पितृयज्ञं करोति, स एकविंशति कुलानि उद्धरित्वा, इन्द्रलोकं याति।" "तत्र सुराङ्गनाभिः पूजितः, गन्धर्वगीतनिनादितः, दिव्यरथेन चतुर्दशेन्द्रपर्यन्तं तिष्ठति।" "तस्याः सरः दक्षिणे पार्श्वे, नैऋत्यदिशि, वटवृक्षः स्थितः; तत्रैव एकं मण्डपमस्ति।" "केतकीकाननच्छन्नं, नानावृक्षसमाकीर्णं, नारिकेल, चम्पक, बकुलादिभिः शोभितम्।" "तत्र अशोक, कर्णिकार, पुन्नाग, नागकेसर, पाटल, आम्र, अतिसार, चन्दन, देवदारुवृक्षाश्च सन्ति।" "वट, अश्वत्थ, खदिर, पारिजात, अर्जुन, हिन्ताल, ताल, शिंशपा, बदरीवृक्षाश्च तत्र विराजन्ते।" "करञ्ज, लकुच, प्लक्ष, पनस, बिल्व, धातकी, अन्यैश्च नानाविधवृक्षैः शोभितम्।" एवं भगवान् तं राजानं वरैः अनुगृह्य, परमपदप्राप्तिं च प्रतिज्ञाय, तस्य पुण्यक्षेत्रस्य माहात्म्यं विस्तरेण प्रदर्शयामास।