सर्वे तत्र पर्वतान् धान्यराशीन् च अपश्यन्, सर्वाणि च भूतानि समृद्धगवधन्यसमृद्ध्याः प्रमोदमानानि ददृशुः। यज्ञवाटिकां दृष्ट्वा, राजानः ब्राह्मणजनानां प्रजाजनस्य च अन्नसमृद्धिं विलोक्य परमाश्चर्येण पूर्णाः अभवन्। यत्र लक्षं ब्राह्मणाः भोज्यन्ते स्म, तत्र दुन्दुभयः मेघनिनादवत् पुनः पुनः निर्घोषम् अकुर्वन्। प्रतिदिनं यज्ञस्थले सशब्दनादः प्रवर्तते स्म; तथा तस्य प्राज्ञस्य राज्ञः यज्ञः समृद्ध्या वर्धते स्म। ब्राह्मणाः तत्रानन्तान् अन्नराशीन्, दधिस्रोतांसि, क्षीरह्रदानि च अपश्यन्। सर्वं जम्बूद्वीपं, नानाजनसमाकुलं, ब्राह्मणैः सह तस्य राज्ञः महायज्ञे दृष्टम्। तत्र सहस्रशः पुरुषाः, पात्रं गृहीत्वा, निर्गच्छन्ति स्म—बहवः श्रेष्ठब्राह्मणाः। सर्वे ते मणिमुक्ताभरणैः भूषिताः, शतशः सहस्रशः द्विजातीन् उपसेवन्ते स्म। राज्ञः परिचारकाः विविधपानीयानि ब्राह्मणेभ्यः राजशेषेण सह ददुः। स राजा समागतान् वेदविदः पृथिव्यधीशांश्च यथाविधि पूजया महादानैश्च सन्मानितवान्। दिशः सर्वतः युद्धविश्रुताः महावीर्ययोधाः, नर्तकाः, नाटकाः, गीतविदः, स्तुतिकराश्च तत्र राज्ञः कृते उपस्थिताः। तस्य पत्न्यः सुललिता, उच्चस्तनयुगलाः, नीलोत्पलपलाशनेत्राः, शरत्पूर्णचन्द्रमुख्यः आसन्। उत्तमवंशशीलसंपन्नाः, सद्गुणयुक्ताः, ताः सह राज्ञः अन्याभिः मुख्यपत्नीभिः एकादशशतान्येकं संख्या आसन्। रत्नमालाभिः भूषिताः, दिव्याः, ध्वजपताकाभिः सेव्यमानाः, मणिहारैः शोभिताः, चन्द्रकान्तप्रभया दीप्तिमन्त्यः आसन्। शतकोट्यः गजाः पर्वताकाराः, मदमत्ताः, महाबलाः, दन्तमणिभूषिताः, तत्र संगृहीताः आसन्। शिघ्रगामिनः सिन्धुदेशजाः अश्वाः, श्वेताः कृष्णकर्णाश्च, असंख्येयाः, वेगेन सम्पन्नाः, तत्र उपस्थिताः। अनन्ताः पदातयः, कवचिनः, विविधायुधधारिणः, युद्धाय सज्जाः, देवपुत्रोपमाः तत्र आसन्। एवं राजा तां विशालां यज्ञव्यवस्थां निरीक्ष्य, स प्रमुदितः हृष्टः चेदमुवाच—"शोभनतमं हयम् आनयन्तु, सर्वलक्षणसंयुतम्; विनीताः कुमाराः तम् भूमौ विचरयन्तु। पण्डिता धर्मिष्ठाश्चात्र यज्ञकर्म समाचरन्तु; कृष्णाजवं, महिषं, कृष्णमृगं द्विजातिभ्यः आनयन्तु। वृषभं, गाः, सर्वान् गोपालांश्च आनयन्तु; इच्छितानि हविंषि प्रापयन्तु, वैष्णवमण्डपं स्थापयन्तु। ब्राह्मणेभ्यः यथाकामं सर्वमिदं दीयताम्—स्त्रियः, रत्नराशयः, ग्रामाः, नगराणि। समृद्धानि क्षेत्राणि, देशाः, रम्यं धनविधानं याचकभ्यः प्रयच्छन्तु। यः कश्चिद् याचते, तस्मै किञ्चिदपि न वर्जयेत्; यावद् देवः स्वयम् अत्र यज्ञसंनिधौ मम साक्षात् न दृश्यते, तावत् यज्ञः प्रवर्तताम्।" एवं उक्त्वा, सिंहसदृशबाहुः स राजा ब्राह्मणेभ्यः कोटिशः सुवर्णराशीन्, भूषणानि च दत्तवान्। लक्षं स्त्रीगजानां, दशसहस्राणि अश्वानां, शतकोटिं वृषभानां, सुवर्णशृङ्गिण्यः गावः च दत्ताः। सुशोभनाः सुरभिगन्धयुक्ताः, ताम्रपात्रदुग्धदायिन्यः गावः ब्राह्मणेभ्यः वेदवित् स हर्षेण दत्तवान्। मूल्यवानि वासांसि, शुक्लानि, शुभ्राणि, उत्तमानि, प्रवालरत्नानि च दत्तवान्। नानाविधानि रत्नानि महायज्ञे दत्तानि। वज्राणि, नीलमणीन्, पद्मरागान्, मुक्ताफलानि, अन्यानि च रत्नानि, पद्मलोचनाभिः कन्याभिः शोभितानि दत्तानि। स राजा प्रमुदितः पञ्चशतं स्त्रियः ब्राह्मणेभ्यः दत्तवान्—पूर्णस्तनयुगलाः, वसनैः स्तनच्छादनयुक्ताः। बहवः स्त्रियः, सुकुमारकटीयुक्ताः, पद्मदलविस्तीर्णनेत्राः, ललितग्रीवाः, भङ्गिभूषणयुक्ताः, कङ्कणालङ्कृताः। नूपुरैः भूषिताः, शुक्लपटाम्बरधारिण्यः, बहवः रमणीयाः स्त्रियः प्रत्येकं तत्र दत्ताः। याचकभ्यः, ब्राह्मणेभ्यः च, अश्वमेधयज्ञे, द्विजश्रेष्ठ, बहुयोजनं अन्नपानं विविधद्रव्ययुतं दत्तम्। नानारूपाणि मधुराणि पक्वान्नानि, पिष्टकानि, शुद्धहविष्याणि, घृतपूरितानि च भोज्यानि समर्पितानि। मधुरपक्वान्नानि, तण्डुलपक्वानि, स्वादूनि भोज्यानि पुनः पुनः सर्वभूतानां तुष्टये वितीर्यन्ते स्म। यस्य दानस्य नान्तः न दृश्यते; तं महायज्ञं दृष्ट्वा, देवाः, दानवाः, तेषां च अनुचराः विस्मयं गताः। गन्धर्वाः, अप्सराः, सिद्धाः, मुनयः, प्रजापतयश्च, तं शुभं उत्तमं यज्ञं दृष्ट्वा परमाश्चर्येण संपूरिताः। ऋत्विजः, मन्त्रिणः, राजा च तत्र प्रमुदिताः आसन्; कश्चिदपि न मलिनः, न क्लिष्टः, न क्षुधितः आसीत्। न तत्र दारिद्र्यं, न श्रमः, न रोगः, न व्याधिः; न अकालमृत्युः, न दंशनं, नापि किञ्चित् पापप्रभावः आसीत्।