सागरः स विविधरत्नैः परिपूर्णः, नानाप्राणिसंकीर्णः, तरङ्गभङ्गसंभारसमृद्धः, महाविचित्रविभूतियुक्तश्च बभौ। स तीर्थराजः, घोरनिनादसमाक्रान्तः, अनन्तः, भीषणः, मेघमालासमप्रभः, अगाधः, मकरालयः च। तत्र मत्स्यकच्छपशङ्खशुक्तिमकरशूकरशिशुमारकर्कटकमहाविषसर्पैः सागरः परिपूर्णः। स सागरः, हर्याश्रयः, नदीपतिः, सर्वपापविनाशकः, पुण्यः, सर्वकामप्रदश्च आसीत्। अनन्तविवर्तविपुलः, दानवानां शरणभूतः, अमृतमन्थनदण्डः, दिव्यः, देवयोनिरेकः, आपां पतिः सः। सर्वेषां प्राणिनां मध्ये विशिष्टः, प्राणिनां धारकः, शुद्धानां शुद्धतरः, शुभानां शुभतरश्च। स तीर्थश्रेष्ठः, अक्षयः, जलचरपतिः, चन्द्रस्य कलानां यथा निश्चितपरिमाणः। सर्वभूतैः अगम्यः, देवतानां अमृतालयः, सृष्टिस्थितिप्रलयकारणं सनातनं च। सर्वतीर्थाधिपं तं नदीनां पतिं पुण्यहेतुम् अदृष्ट्वा, स राजा परमाश्चर्येण तुष्टः अभवत्। स तत्रैव सागरतीरे पुण्ये रम्ये च भूभागे, सर्वगुणसम्पन्ने, वासं कृतवान्। तद् देशः शालकदम्बपुंनागसरलपणसनारिकेलबकुलनागकेसरवनैः शोभितः। तत्र तालपिप्पलखर्जूरनारङ्गबीजपूरशालाम्रातकलोध्रबकुलवारकवृक्षैः च शोभायमानः। कपित्थकर्णिकारपाटलाशोकचम्पकदाडिमतमालपारिजातार्जुनवृक्षैः च तद्वनं समलङ्कृतम्। प्राचीनामलकबिल्वप्रियङ्गुवटखदिरिङ्गुदीसप्तपर्णाश्वत्थागस्त्यजम्बुकादिवृक्षैः च तत्र शोभा वर्धिता। मधुककर्णिकारवारकतिन्दुकपलाशबदरनीपसिद्धनिम्बमङ्जनवृक्षैः च तद्वनं समृद्धम्। वारककोविदारभल्लातामलकिन्तालाङ्कोलकरञ्जविभीतकवृक्षैः च तद्वनं शोभितम्। ससर्जमधुकाश्मरीशाल्मलीदेवदारुशाखोटकनिम्बवटकुम्भीकौष्ठहरीतकवृक्षैः च तत्र शोभा वर्धिता। गुग्गुलुचन्दनाद्यगुरुपाटलजम्बीरकरुणतिण्टिडिरक्तचन्दनादिवृक्षैः च तद्वनं समलङ्कृतम्। एवं नानावृक्षसमूहैः, अन्यैश्च बहुप्रकारैः ओषधिप्रजायैः, सदा फलद्रुमैः, सर्वर्तुकुसुमसमूहैः च तद्वनं शोभितम्। तत्र दिव्यपक्षिसमूहैः, मदान्धकोकिलगीतमयोभिः, मयूरगणैः, शुकशारिकासङ्घैः च तद्वनं रञ्जितम्। हारितभृङ्गराजचातकबहुपुत्रजीवञ्जीवकाकोलकलविङ्कपारावतादिपक्षिभिः च तद्वनं शोभितम्। अन्यैश्च मनोहरैः श्रुतिसुखैः पक्षिभिः, सुमनोरमशाखासु स्थितैः, मधुरस्वरेण गायद्भिः, तद्वनं रमणीयम् आसीत्। सदा श्वेतकुसुमसमूहयुक्तैः केतकिवनैः, मल्लिकाकुन्दयूतिकातगरपुष्पैः च शोभितम्। कुटजबाणपुष्पातिमुक्तकुब्जकमालतीकरवीरहेमकदलीवृक्षैः च तद्वनं समलङ्कृतम्। अन्यैः सुगन्धिभिः सुन्दरदर्शनीयैः पुष्पैः, वनोपवननिकुञ्जोत्पन्नैः, नानावर्णगन्धयुक्तैः च तद्वनं शोभितम्। विद्याधरसमूहैः, सिद्धचारणगन्धर्वसर्पराक्षसभूताप्सरःकिन्नरैः च तद्वनं पूर्णम्। मुनियक्षसमूहैः, नानाप्राणिसङ्घैः, मृगवृक्षवासिलशार्दूलवराहमहिषैः च तद्वनं समृद्धम्। अन्यैः कृष्णमृगादिमृगैः, व्याघ्रदीप्तगजादिवनचरैः च तद्वनं सर्वत्र शोभितम्। नानावृक्षसमूहैः, नन्दनसदृशोपवनैः, लतामण्डपैः, नानाजलाशयैः च तद्वनं शोभितम्। हंसकारण्डवकदम्बप्लवहंसचकवाकसमूहैः, पद्मपुष्करिण्यः च तत्र शोभां ददुः। पद्मशतपत्रोत्पलकुमुदाद्याप्यपक्षिपुष्पैः च तद्वनं समलङ्कृतम्। ज्वलन्मौलिशिखरैः पर्वतैः, रम्यगुहासमूहैः, नानावृक्षाकीर्णैः, नानारत्नसमृद्धैः च तद्वनं शोभितम्। सर्वाश्चर्यशिखरैः, सर्वभूतमङ्गलालयैः, सर्वौषधिसम्पन्नैः, विस्तीर्णवर्णवर्णपट्टैः च तद्वनं समलङ्कृतम्। एवं सर्वैः रम्यैः शोभनैः चिह्नैः समलङ्कृतं तं देशं त्रैलोक्यपूजितं राजा अपश्यत्। दशयोजनविस्तीर्णं, पञ्चयोजनदीर्घं, अद्भुतसम्पन्नं, दुरधिगमं क्षेत्रं तत् आसीत्। तस्मिन् उत्तमे पुण्ये वैष्णवे परमे क्षेत्रे, हे देव, कुतः पूर्वं तत्र वैष्णवप्रतिमा न स्थापिता? का च तत्र राजा सेनायानसमन्वितः कृतवान्—कृष्णरामभद्रयोः प्रतिष्ठां? अत्र महत् सन्देहाश्चर्यं च जायते, हे जगन्नाथ, सर्वं श्रोतुमिच्छामः, तस्य हेतुमपि वद। इदानीं पापनाशनं पुरातनं आख्यानं शृणु, यथा श्रीः पृष्टवान्, तथा हरिणा संक्षेपेण उक्तं कथयामि। सुमेरोः स्वर्णशिखरे, सर्वाश्चर्यसमन्विते, सिद्धविद्याधरयक्षकिन्नरैः समलङ्कृते, इति कथा प्रवृत्ता।