स राजा श्रीवत्सलाञ्छनकण्ठः, वनमाल्यलसत्कण्ठः, पद्मदलायतलोचनः, किरीटकङ्कणादिभूषितः, वनपुष्पमालया शोभमानः, उज्जयिन्यां स्वपुर्यां स्वजनसमेतः, महता सैन्येन सह स्वपुरात् निर्गतः। तं पृष्ठतः स्वपुरजनसमूहः, पुरोहितैः सचिवैः च सहितः, सान्द्रबलसमावृतः, प्रस्थितवान्। रथिनः शस्त्रपाणयः, दिव्यध्वजपताकाभिरलङ्कृतैर्यानेषु, तं रथैः अनुययुः। अश्वारूढा अपि, शूलगदाधारिणः, वायुवेगसमैः अश्वैः तं नृपं अन्वगच्छन्। हिमालयजैः, मदोन्मत्तैः, गजैः, मत्तैः, पर्वताकारैः, शनैः विकटैः, षष्टिवर्षीयैः, सुप्रशिक्षितमहामात्रैः सुवर्णकवचैः, पताकालङ्कृतैः, घण्टानिनादमण्डितैः, तं अनुययुः। अनन्तसंख्यकाः पदातयः, धनुःशूलखड्गपाणयः, दिव्यमाल्यवसनधारिणः, दिव्यगन्धानुलेपनाः, मृणालशुभ्रकुण्डलिनः, सर्वशस्त्रकुशलाः, युद्धे सदा उत्सुकाः, वीराः, तं पृष्ठतः अन्वयुः। अन्तःपुरनिवासिन्यः सर्वाभरणभूषिताः, बिम्बाधरलाः, सुशुभ्रदन्ताः, सर्वाभरणमण्डिताः, दिव्यवसनधारिण्यः, दिव्यमाल्यभूषिताः, दिव्यगन्धानुलेपिताङ्ग्यः, शरत्पद्मशोभामुख्यः, सुकुमारकटिप्रदेशाः, रमणीयवेषाः, सुललितकुन्तलधारिण्यः, ताम्बूलरागमुख्यः, सुसंरक्षिता दास्यः च, उच्चनीचयानरथैः, रत्नस्वर्णविभूषितैः, गायनस्तुतिपाठकसंयुताः, तं अनुययुः। रक्षिभिः परिवृता, पद्मनयनाः, विप्राः, क्षत्रिया वैश्याश्च, तं नृपं अनुसस्रुः। सर्वे श्रेणिगणाः, नगरजनाः, स्वधनरत्नस्वर्णसमेताः, भार्याभिः परिवारैः च सह, तं अनुययुः। शस्त्रविक्रयिणः, ताम्बूलविक्रयिणः, तृणविक्रयिणः, काष्ठविक्रयिणः, रंगजीविनः, मांसविक्रयिणः, तैलविक्रयिणः, वस्त्रविक्रयिणः, फलपत्रविक्रयिणः, भारवाहकाः, राजकाः, सहस्रशः, तं अनुययुः। गोपालाः, नापिताः, वस्त्रकाराः, मेषाजाविकाः, मृगपालकाः, हंसपालकाः, धान्यविक्रयिणः, लाजविक्रयिणः, गुढविक्रयिणः, लवणजीविनः, गायकाः, नर्तकाः, मङ्गलश्लोकपाठकाः, नाटककाराः, आख्यायकाः, पुराणविदः, कवयः, काव्यकर्तारः, विविधछन्दःविशारदाः, विषहराः, गरुडविद्याविदः, रत्नपरिक्षकाः, लौहकाराः, ताम्रकाराः, कांस्यकाराः, सुवर्णकाराः, कौशिकाः, चित्रकाराः, कुम्भकाराः, वह्निकर्मकाः, दण्डकाराः, खड्गकाराः, मद्यजीविनः, मल्लाः, दूताः, लेखकाः, विविधकर्मकराः, तन्तुवायाः, प्रतिमाकाराः, शिल्पिनः, तैलपेषकाः, लाजविक्रयिणः, पक्षिविक्रयिणः, मृगपक्षिजीविनः, गजवैद्याः, भिषजः, मानववैद्याः, वृक्षवैद्याः, गोवैद्याः, छेदनदाहविशारदाः, सर्वे नगरवासिनः, ये चान्ये अप्रदिष्टाः, सर्वे तं नृपं अनुययुः। यथा पुत्राः पितरं ग्रामान्तरं यान्तं उत्सुकाः अनुयान्ति, तथा ते नगरवासिनः तं नृपं अन्वयुः। स एवमुपेत्य महाजनसमवृतः, गजाश्वरथपत्तिसमेतः, शनैः प्रस्थितवान्। एवं स राजा, सर्वैः सैन्यैः चिरकालं अनुगतः, दक्षिणसागरतटं प्राप्तवान्। तत्र सागरं रमणीयं, नृत्यन्तमिव स्थितं, अनन्तलक्षतरङ्गसमाकीर्णं, विविधानि रत्नानि यत्र, नानाविधजीवसंघैः पूर्णं, तरङ्गोर्मिभिर्व्याप्तं, महाविस्मययुक्तं, पश्यन् स्थितवान्। स सागरः तीर्थराजः, घोरनिनादः, अनन्तपरिमाणः, भीषणः, घनसङ्घातसदृशः, अगम्यः, मकरालयः, मत्स्यकच्छपशङ्खशुक्तिकूर्मग्रहशङ्कवक्रव्यालैः पूर्णः, लवणसमुद्रः, हरिविश्रामस्थानम्, नद्यधीशः, सर्वपापनाशकः, पुण्यः, सर्वकामदः, अनन्तविवर्तगम्भीरः, दानवाश्रयः, अमृतमन्थनमन्थानः, दिव्यः, देवयोनिर्भूतः, जलाधिपः, सर्वभूतविशिष्टः, प्राणिनां धारकः, विशुद्धानां शुद्धतरः, शुभानां शुभतरः, तीर्थश्रेष्ठः, अव्ययः, जलचरपतिः, चन्द्रवृद्धिक्षयवत् नित्यपरिमितः, सर्वभूतानाम् अगम्यः, अमृतालयः, सृष्टिस्थितिलयकारणम्, नद्यधीशः, पुण्यप्रदः, सर्वतीर्थमयः, देवाश्रयः, पुण्यकृतां पुण्यदः, तं दृष्ट्वा स नृपश्रेष्ठः परमविस्मयं जगाम। स तत्रैव सागरतीरे, पुण्ये रम्ये सर्वधरण्युपकल्पिते देशे, निवासं कृतवान्।