स एव ब्राह्मणः सर्ववेदविद् सर्वशास्त्रपारगः भूत्वा पाशुपतयोगं सम्प्राप्य मोक्षं प्राप्नोति। तत्र पावनी नदी सुप्रसिद्धा शिप्रा नाम प्रवहति; यः कश्चित् तत्र विधिवत् स्नानं कृत्वा पितृन् देवांश्च तर्पयति, स सर्वपापविनिर्मुक्तः श्रेष्ठया दिव्ययानयुक्त्या सुरलोकं गमयन् नानाविधभोगान् भुङ्क्ते। तत्रैव भगवाँल्लोकेश्वरः जनार्दनः गोविन्द इति ख्यातः, हरिः भुक्तिमुक्तिप्रदश्च विराजते। तं दृष्ट्वा सप्तविंशतिपूर्वकान् स्वजनान् सहितः सदा विमलसूर्यसङ्काशेन दिव्ययानेन, झणझणायमानघण्टाजालालङ्कृतया, मोक्षं लभते। सर्वकामसमृद्धः, कामदुधा नित्यसिद्धया दिव्ययान्या गन्धर्वगीतैः स्तूयमानः विष्णुलोके पूज्यते। तत्र दुःखरहितः शोकरहितः सौम्यः सौभाग्यसम्पन्नः सुखी च, कल्पान्तपर्यन्तं नानाभोगान् अनुभवति। कालान्तरे जातः स पृथिव्यां प्राज्ञो ब्राह्मणो भवति, योगिश्रेष्ठगृहे वेदशास्त्रार्थविद्। तत्र वैष्णवयोगमास्थाय मोक्षं प्राप्नोति; तत्रैव विष्णुः विक्रमस्वामीति प्रसिद्धः। यः कश्चित् नरः स्त्री वा तं पश्यति, स पूर्वोक्तं फलमवाप्नोति; अन्येऽपि देवाः तत्रैव इन्द्रमुख्याः निवसन्ति। मातरश्च तत्र, सर्वकामफलप्रदायिन्यः, ताः पश्यन् भक्त्या सम्यग् यथाविधि पूजयित्वा प्रणम्य च, सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गं याति। सा पुरी सदा उत्सवसमृद्धा, सिंहसदृशेन राज्ञा पालिता, इन्द्रस्यामरावतीसदृशी, अष्टादशद्वारयुक्ता, चतुर्मार्गविस्तीर्णा च। तत्र धनुःशब्दनिनादैः प्रतिश्राव्यमाणा, सिद्धसमवायैः शोभिता, विद्वद्भिः सभाभिः पूर्णा, वेदघोषैः प्रतिनादिता। तत्रैव महाकाव्यानि, पुराणकथाः, विविधशास्त्राणि, काव्यकथाः च अहर्निशं श्रूयन्ते। एवं गुणसम्पन्नं भूमिमहं वर्णितवान्, यत्र पूर्वं महात्मा इन्द्रद्युम्नो राजा जातः। तस्मिन्निवसन् स राजा कदाचित् अद्वितीयं राज्यं शासन् प्रजाः स्वसुतवत् पालयामास। स सत्यवादी महाबुद्धिः शूरः सर्वगुणनिधिः धर्मसम्पन्नः सर्वशस्त्रेषु श्रेष्ठः। सदा सत्यवागार्यः दमशीलः दीप्तिमान् शत्रुनगरविजयी, सूर्यसङ्काशः अश्विनौ इव शोभमानः। सत्कर्मणा सदा वृद्धिं गच्छन्, शौर्येन्द्रसमः, शुभलक्षणैः युक्तः, शरदिन्दुवत् प्रकाशमानः। स सर्वयज्ञकर्ता, अश्वमेधादियज्ञैः समृद्धः, दानेषु यज्ञेषु तपःसु च तस्य तुल्यः कोऽपि नासीत्। स ब्राह्मणेभ्यः नित्यं सुवर्णमणिमुक्तागजान् हयान् च दत्तवान्। गजाश्वरत्नधनधान्यादीनां तस्य राज्ये न कश्चिदन्तोऽसीत्। एवं सर्वसम्पन्नः, सर्वगुणालङ्कृतः, सर्वकामसमृद्धः, स दुःखरहितः राज्यं शासन् सुखी बभूव। कदाचित् तस्य मनसि विचारः समुत्पन्नः—'कथं हरिं योगिनां नाथं भुक्तिमुक्तिप्रदं पूजयामि?' स सर्वशास्त्राणि, तन्त्राणि, आगमानां विस्तारं, महाकाव्यानि, पुराणकथाः, वेदाङ्गानि च सम्यगवगम्य, धर्मशास्त्राणि, मुनिभिः प्रोक्तान् नियमांश्च, वेदाङ्गानि, प्रमाणानि च सर्वाणि विचिन्त्य, आचार्यं वेदविद्याविदां श्रेष्ठांश्च सम्यगुपसेव्यान्, परमपुरुषार्थं सम्प्राप्य, कृतकृत्योऽभवत्। स वासुदेवं परमक्षरं तत्त्वं ज्ञात्वा, मोहाज्ञानविनिर्मुक्तः, मोक्षकामो जितेन्द्रियः अभवत्। ततः पुनः स चिन्तयामास—'कथं शाश्वतं देवानां देवमपि, पीताम्बरधरं चतुर्भुजं शङ्खचक्रगदाधरं पूजयामि?' स वनमालया वक्षसि शोभमानं, कमलदलायतलोचनं, श्रीवत्सलाञ्छनं, किरीटकुण्डलवक्षःकटकादिभिः विराजमानं हरिं। तस्य मनसि एवं निश्चित्य, स राजा स्वपुर्याः उज्जयिन्याः निर्गत्य, महता सैन्येन, स्वजनैः पुरोहितैः च सह जगाम। सर्वे रथिनः शस्त्रपाणयः पताकाध्वजैरलङ्कृतैः दिव्यरथैः तं अन्वगच्छन्। अश्वारूढाः शूलगदाधराः शीघ्रगामिभिरश्वैः तं अन्वयुः। हिमवद्गजैः मदोन्मत्तैः पर्वतसदृशैः वक्रदंष्ट्रैः षष्टिवर्षीयैः कठिनैः सुवर्णकवचैः झणझणायमानघण्टायुक्तैः पताकालङ्कृतैः, गजयूथपाः तं अन्वयुः। अनन्ता पदातयः धनुष्मन्तः शूलखड्गधराः दिव्यमाल्यवसनभूषिताः दिव्यगन्धानुलेपिताः, यौवनसम्पन्नाः शस्त्रविद्याप्रवीणाः, युद्धोत्सुकाः तं अन्वयुः। अन्तःपुरवासिन्यः सर्वा स्त्रियः पूर्णाभरणभूषिताः बिम्बाधराः सुशुभ्रदन्ताः सर्वाभरणैरलङ्कृताः, दिव्यवस्त्रधारिण्यः दिव्यमाल्यभूषिताङ्ग्यः दिव्यगन्धानुलेपिताः शरत्पूर्णचन्द्रमुख्यः च तं अन्वयुः। एवं स राजा सर्वसम्पद्भिः परिवृतः, सर्वजनैः पूज्यमानः, भगवत्सेवानुरागेण प्रेरितः, हरिं पूजयितुम् उद्दिश्य गच्छन् दृष्ट्वा लोकस्य च महोदयम् आदर्शं च प्रदर्शयामास।