तत्र नगरे विविधैः शुभद्रुमैः, नानाविधैः उद्यानैः, स्थलजलवासिभिः पक्षिसत्त्वैः च शोभिते, दिव्यदेवालयैः भूषिते, त्रिपुरारिपुणा, त्रिनेत्रेण, भगवता महाकालेन, सर्वकामप्रदेन शिवेन निवासं कृतम्। शिवकुण्डे सम्यक् स्नानं कृत्वा, पापनाशनं शिवं यथाविधि देवपितृऋषीन् तुष्ट्वा, बुद्धिमान् शिवमन्दिरं गत्वा तस्य त्रिवारं प्रदक्षिणं कुर्यात्। शुद्धवस्त्रधारी, संयतात्मा, अन्तःप्रविष्टः, स्नानपुष्पगन्धधूपदीपैः भक्त्या पूजां कुर्यात्। अन्नदानैः, वस्त्रैः, गीतैः, वाद्यैः, प्रदक्षिणैः, प्रणामैः, नृत्यैः, स्तवैः च शंकरं पूजयेत्। यथाविधि भक्त्या महाकालं शिवं एकवारं अपि पूज्य, सहस्राश्वमेधफलं प्राप्नोति। सर्वपापविमुक्तः, सर्वकामदं दिव्ययानं समारुह्य, तृतीयं स्वर्गं गच्छति, यत्र शम्भोः निवासः। दिव्यरूपधारी, दिव्याभरणैः भूषितः, तत्र यावत्कल्पान्तं उत्तमभोगान् भुङ्क्ते। शिवलोके, वृद्धिमृतिविवर्जितः, पुण्यक्षये, ब्राह्मणश्रेष्ठकुले जन्म लभते। चतुर्वेदवेदान्तविद् ब्राह्मणः भूत्वा, पाशुपतयोगं प्राप्त्वा, मोक्षं गच्छति। तत्र पवित्रा नदी, शिप्रा नाम्ना, प्रवहति; यः तत्र विधिवत् स्नानं कृत्वा, पितृदेवान् तुष्ट्वा, सर्वपापविमुक्तः, उत्तमं दिव्ययानं समारुह्य, देवलोके विविधान् भोगान् भुङ्क्ते। तत्रैव भगवाँs देवदेवः जनार्दनः, गोविन्दः, हरिः, भोगमोक्षप्रदः प्रभुः निवसति। तं दृष्ट्वा, एकविंशति कुलैः सह, मोक्षं प्राप्य, सूर्यसमप्रभं, घंटाजालशोभितं दिव्ययानं समारुह्य, सर्वकामसम्पन्नः, इच्छानवर्तिनं वाहनं आरूढः, गन्धर्वैः स्तुतः, विष्णुलोके पूज्यते। दुःखरहितः, सुदर्शनः, सौभाग्यवान्, सुखी, यावत्कल्पान्तं भोगान् भुङ्क्ते। समये, पृथिव्यां श्रेष्ठयोगिकुले, वेदशास्त्रार्थविद् बुद्धिमान् ब्राह्मणः जन्म लभते। वैष्णवयोगं प्राप्त्वा, मोक्षं गच्छति। तत्र विक्रमस्वामीति विष्णुः स्थितः। नरः वा नारी वा तं दृष्ट्वा, पूर्वोक्तं फलम् आप्नोति; अन्ये देवाः अपि तत्र, इन्द्रप्रमुखाः, निवसन्ति। मातरः अपि, सर्वकामफलप्रदाः, तत्र सन्ति; ताः दृष्ट्वा, यथाविधि भक्त्या पूज्य, नमस्कृत्य, सर्वपापविमुक्तः स्वर्गं गच्छति। एवं तद् रम्यं नगरं, सिंहनृपेन शासितं, सदा उत्सवपूर्णं, इन्द्रस्य अमरावतीसमं, अष्टादशद्वारैः, चतुर्विधविस्तीर्णमार्गैः संयुक्तं। धनुष्स्पन्दनैः निनादितं, सिद्धसमूहैः भूषितं, विद्वद्सभाभिः पूर्णं, वेदध्वनिभिः गुंजितं। इतिहासैः, पुराणैः, विविधशास्त्रैः, काव्यकथाभिः, अहर्निशं श्रूयमाणम्। एवं गुणसम्पन्नं भूमिं वर्णितवान्, यत्र पूर्वं महात्मा इन्द्रद्युम्नः राजा जातः। तस्मिन भूमौ, बुद्धिमान् राजा, अजातशत्रुं राज्यं शासित्वा, प्रजाः पुत्रवत् रक्षितवान्। सत्यवादी, महाबुद्धिः, शूरः, सर्वगुणनिधिः, धर्मयुक्तः, शस्त्रधारणेषु अग्रगण्यः। सत्यवाक्, सुसंस्कारः, संयतात्मा, दीप्तिमान्, शत्रुनगरविजयी, सूर्यसदृशः, अश्विनौ इव सुन्दरः। कर्मसु च अद्भुतः, शौर्ये इन्द्रसमः, शुभलक्षणैः दीप्तः, शरदिन्दुवत् शोभितः। सर्वयज्ञकर्ता, अश्वमेधादीन् यज्ञान् कृतवान्, दानयज्ञतपःसम्पत्तौ तुल्यः नास्ति। प्रत्येकयज्ञे ब्राह्मणश्रेष्ठेभ्यः सुवर्णरत्नमुक्तागजाश्वादी बहुलं दत्तवान्। गजाश्वरत्नरथच्छदवस्त्रधनधान्यादीनां राज्ये सीमाः नास्ति। सर्वसंपद्भिः समन्वितः, सर्वगुणैः भूषितः, सर्वकामसम्पन्नः, दुःखरहितः राज्यं शासितवान्। तस्मै चिन्ताऽभवत्—'कथं योगिनां प्रभुं हरिं, भोगमोक्षप्रदं, पूजयामि?'। सर्वशास्त्राणि, तन्त्राणि, आगमविस्तारम्, इतिहासपुराणानि, वेदाङ्गानि विचार्य। धर्मशास्त्राणि, ऋषिभिः उक्तानि, वेदाङ्गानि, विद्याप्रसूतानि, सर्वाणि परीक्ष्य। गुरुं वेदविदां ब्राह्मणश्रेष्ठान् च सेवया, परमं प्रयोजनं प्राप्य, तदनन्तरं स्वार्थसिद्धः अभवत्। वासुदेवाख्यं परमं अक्षरं तत्त्वं ज्ञात्वा, मोहाज्ञानविमुक्तः, मोक्षकामः, संयतात्मा अभवत्। तस्मै चिन्ताऽभवत्—'कथं शाश्वतं देवदेवं, पीतवस्त्रधारिणं, चतुर्भुजं, शङ्खचक्रगदाधरं पूजयामि?'।