तत्र तु सा पुरी बहुवर, कोविदार, बदार, करण्जकादिभिः वृक्षैः, अन्यैश्च नानाविधैः पुष्पितवृक्षैः शोभनदर्शनैः सुसज्जिता बभूव। तत्र लता, गुल्माः, छत्राणि, नन्दनवनोपमा उद्यानानि च सदा पुष्पगन्धसमृद्धानि, फलभारनमितानि च दृश्यन्ते। विविधवर्णपक्षिणां कलरवैः रम्या, नानाविधानां मृगाणां च संकुला सा पुरी चकोरैः, पद्मैः, भृङ्गैः, प्रियपुत्रैश्च शोभिता। कलविङ्कमयूरशुकशारिकाकुक्कुटकपोतखञ्जरिटशेनकपोतैः सह, अन्यैश्च मनोहरैः श्रवणसुखददायकैः पक्षिभिः सा रमणीया बभूव। तत्र नद्यः, पद्मवाप्यः, सरांसि च बहूनि सन्ति; अन्यानि च पुण्यतीर्थानि कुमुदोत्पलश्वेतपद्मकहलारैः सुसज्जितानि, सुरभिपुष्पविभूषितानि च। तत्र जलजपुष्पाणि नानाविधानि, दिव्यानि गन्धयुक्तानि, सर्वर्तुकान्तानि च दृश्यन्ते। हंसकरण्डवचक्रवाकसरसबलाकैः कच्छपमत्स्यगृध्रैश्च तानि सरांसि शोभितानि; जलचरपक्षिकदम्बप्लवककुक्कुटादिभिः विविधैः शब्दैः भूषितानि च। सर्वतः पक्षिणां नानावर्णैः पुष्पैश्च विविधैः, नानातीर्थैश्च सा पुरी सदा शोभते। शुभवृक्षैः, नानाविधोपवनैः, स्थलब्धजलचरपक्षिमृगैश्च सा रम्या। तत्र दिव्यदेवालयैः सा पुरी भूषिता, यत्र भगवाञ् त्रिपुरान्तकः त्रिनयनः श्रीमहाकालः निवसति। स एव सर्वकामदः शिवः प्रसिद्धः। यः शुद्धचित्तः शिवकुण्डे सम्यक् स्नानं कृत्वा, देवपितृऋषीन् सम्यक् तर्पयित्वा, शिवमन्दिरं गत्वा त्रिवारं प्रदक्षिणं कुर्यात्, स तत्र प्रविश्य, शुचिवसनः, जितेन्द्रियः, स्नानपुष्पगन्धानुलेपनधूपदीपैः भक्त्या पूजां कुर्यात्। नानाविधान्नैः, दानैः, गीतवाद्यनृत्यस्तोत्रैश्च शंकरं सम्पूज्य, यः सम्यग् विधिना महाकालं पूजयति, स सहस्राश्वमेधफलमाप्नोति। सर्वपापविनिर्मुक्तः स कामधुक्स्वर्गयानमारोह्य तृतीयं दिवं गच्छति, यत्र शम्भोः निवासः। दिव्यरूपधारी, दिव्याभरणभूषितः, स तत्र यावत् कल्पान्तं परमसुखानि भुङ्क्ते। शिवलोकं प्राप्य, जरामरणवर्जितः, पुण्यक्षये ब्राह्मणश्रेष्ठकुले जन्म लभते। तत्र चतुर्वेदवेदान्तविद् ब्राह्मणः भूत्वा, पाशुपतयोगं प्राप्य, मोक्षं गच्छति। तत्रैव पवित्रा शिप्रा नाम नदी प्रवहति, यत्र विधिवत् स्नात्वा, पितृदेवतार्चनं कृत्वा, सर्वपापविनिर्मुक्तः श्रेष्ठं दिव्ययानमारोह्य, देवेषु विविधसुखानि भुङ्क्ते। तत्रैव भगवान् जनार्दनः, देवदेवः, गोविन्दः, हरिः, भोगमोक्षप्रदः निवसति। तं दृष्ट्वा, एकविंशति कुलैः सह, दिव्यघण्टाजालशोभितं सूर्यसङ्काशं विमानमारोह्य, मोक्षं लभते। सर्वकामसमृद्धः, कामधुक् विमानमास्थाय, गन्धर्वैः स्तूयमानः, विष्णुलोके पूज्यते। तत्र दुःखशोकविवर्जितः, रूपवान्, सौम्यः, सुखी च यावत् कल्पान्तं परमसुखानि भुङ्क्ते। पुण्यक्षये स प्राज्ञो ब्राह्मणः, योगिश्रेष्ठगृहे, वेदशास्त्रार्थविद्, भूत्वा जायते। वैष्णवयोगमास्थाय, स मोक्षं लभते। तत्रैव विक्रमस्वामीति विष्णुः प्रसिद्धः। नरः स्त्री वा तं दृष्ट्वा पूर्वोक्तं फलमवाप्नोति। तत्रैव इन्द्रमुख्याः अन्ये देवा निवसन्ति। मातरश्च, सर्वकामफलप्रदायिन्यः, ताः दृष्ट्वा, भक्त्या पूज्य, प्रणिपत्य, सर्वपापविनिर्मुक्तः, स्वर्गं याति। एवं सा रम्या पुरी सिंहनृपेन पालिता। सा पुरी नित्योत्सवसमृद्धा, इन्द्रस्यामरावतीसमाना, अष्टादशद्वारयुक्ता, चतुर्विधमार्गयुताश्च। तत्र धनुषां ज्यानिःस्वनैः, सिद्धसमाजैः, पण्डितसभाभिः, वेदघोषैश्च सा पुरी निनादिता। तत्रैव महाकाव्यानि, पुराणानि, शास्त्राणि, आख्यानानि, दिवानिशं श्रूयन्ते। एवं सा पुण्यभूमिः मया वर्णिता, यत्र पूर्वं महात्मा इन्द्रद्युम्नो राजा जातः। तस्मिन्नेव देशे स राजा प्राज्ञः, अप्रतिमं राज्यं पालयन्, प्रजाः स्वसुतवत् रक्षितवान्। स सत्यवादी, महाबुद्धिः, शूरः, सर्वगुणनिधिः, धर्मनिष्ठः, शास्त्रविद्, शस्त्रधारी च श्रेष्ठः। स सत्यवाक्, सुसंस्कृतः, जितेन्द्रियः, तेजस्वी, पुरविजयी, सूर्यसदृशः, अश्विनौ इव सुन्दरः। स च अद्भुतकर्मा, वीर्येन्द्रसमः, शुभलक्षणयुक्तः, शरत्पूर्णचन्द्रवद् दीप्तिमान् बभूव।