मालवदेशे प्रसिद्धा अवन्तिनाम नगरी आसीत्, या भूमेः शिखरवत् कीर्तिमती राजा च तत्रासीत्। सा पुरी हृष्टसमृद्धजनैः पूर्णा, दृढप्राकारतोरणैः, सुदृढसंयोजितकवाटैः, शोभितपरिखाभिश्च भूषिता। तत्र नानावणिज्जनैः समाकीर्णा, विविधसौन्दर्यद्रव्यविक्रयैः व्याप्रता, रम्यविपणिपथैः, सुविभक्तचत्वरैः च शोभिता। तस्यां नगऱ्यां गृहशतसहस्रैः, प्रासादैः, राजमार्गैश्च शोभिता, श्वेतहंसैः, विचित्रग्रीवशोभिभिः, रम्यैः च विहगैः अलंकृता। यत्र यज्ञोत्सवसंपन्ना, गीतवाद्यनिनादिता नगरी, पताकाध्वजैः नानावर्णैः शोभिता, गजाश्वरथपदातिसमाकीर्णा च आसीत्। सर्वप्रकारयोधिभिः, नानाजनपदागमकैः, ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यशूद्रद्विजातिभिः संयुक्ता नगरी आसीत्। सा नगरी, हे मुनिश्रेष्ठ, धनाढ्या, विद्वद्भिः भूषिता, न तत्र मलिनोऽविद्वान्, न दरिद्रः कश्चन दृश्यते। न तत्र रोगी, न विकलः, न द्यूतप्रियः; सर्वे सर्वदा हृष्टसदाचारिणो नरनार्यश्च दृश्यन्ते। ते दिवानिशं क्रीडन्तः, नानाविधैः प्रमोदवन्तः; तत्र सुकृतवस्त्रधराः, मणिकुण्डलशोभिताः, पुरुषाः दृश्यन्ते। ते रूपसम्पन्नाः, गुणयुक्ताः, दिव्याभरणभूषिताः, मदनसमानाः, सर्वलक्षणलक्षिताश्च। शोभनकेशगण्डाः, सुकान्तमुखाः, श्मश्रुधारिणः, सर्वशास्त्रपारगाः, रिपुदलविनाशकाः च। ते सर्वरत्नदातारः, सर्वधनभोजिनः; तत्र, हे मुनिश्रेष्ठ, मोहिनीसुन्दरीनार्यः अपि दृश्यन्ते। ताः हंसगमना, गजराजविलासवत्यः, पद्मलोचनाः, तन्वी कटिस्थलाः, पूर्णोन्नतस्तन्यः। शोभनकेशाः, मनोहरमुख्यः, सुगण्डगण्डाः, स्थिरलताः, विग्रहविलाससमुचितग्रीवाः, कर्णाभरणभूषिताः च। बिम्बोष्ठ्यः, ताम्बूलरागमुख्यः, सुवर्णाभरणभूषिताः, सर्वाभरणैरलंकृताः। श्यामाः गौर्यश्च, रम्यकटिस्थलाः, काञ्चीकिङ्किणीनिनादिताः, दिव्यमाल्यवस्त्रधारिण्यः, दिव्यगन्धानुलेपिताः च। कौशलसम्पन्नाः, सौभाग्यवत्यः, रूपवत्यः, मनोहरवपुः, सर्वाः कान्तिसम्पन्नाः, सदा स्मिताननाम्बुजाः। क्रीडारसविह्वलाः, सभागृहेषु च प्रांगणेषु च, गीतवाद्यकथालापैः मोहयन्त्यः। तत्र मुख्यगणिका अपि दृश्यन्ते, नृत्यगीतविशारदाः, चाटुचेष्टासंपन्नाः, सर्वनारीगुणसम्पन्नाः। अन्याः तत्र धर्मोपदेशिकाः, कुलीनाः, पतिव्रता, सर्वसंपदालंकारिकाः च दृश्यन्ते। तत्र पुण्यवनोपवनानि, रम्यौद्याना, दिव्यदेवायतनानि च, नानाविधपुष्पशोभितानि सन्ति। शालतालतमालबकुलनागकेसरपिप्पलकर्णिकारचन्दनागुरुचम्पकैः वृक्षैः शोभितानि। पुन्नागनारिकेलपनसतालीकदालकुचशप्तपर्णाञ्जनादिवृक्षैः च। आम्रबिल्वकदम्बशिंशपाधवखदिरपाटलाशोकतगरश्वेतकरवीरादिभिः वृक्षैः। पीतार्जुनभल्लातकसिद्धाम्रातकबटपीपलकश्मर्यपलाशदेवदारुवृक्षैः। मन्दारपारिजाततिंतिडीकविभीतकप्राचीनामलकीप्लक्षजम्बुशिरीषवृक्षैः। कालेयकाञ्चनारमधुजम्बीरतिन्दुकखर्जूरागस्त्यबकुलशाकोटकहरितकवृक्षैः। कङ्कोलमूचुकुन्दहिन्तालबीजपूरकेतकीकदलीवनैः अतिमुक्तकुब्जकवृक्षैश्च। मल्लिकाकुन्दबनानां गुल्मैः, मातुलुङ्गपुगकरुणसिन्धुवरफलैः च। बहुवरकोविदरबदरकरञ्जकादिवृक्षैः, नानाविधपुष्पवृक्षैः, सर्वे रमणीयदर्शनाः। लता, गुल्म, छाया, नन्दनाद्युद्यानैः, सदा पुष्पगन्धसमृद्धैः, सदा फलभारनमितैः च शोभितानि। नानाविहंगस्वरमधुरैः, नानामृगसंघैः च पूर्णानि—चकोरैः, पद्मैः, भृङ्गैः, प्रियपुत्रैः च। कलविङ्कमयूरशुकशारिकाकपोतखञ्जरीटकङ्कपिक्करदूतादिभिः पक्षिभिः। नान्यैः पक्षिसमूहैः, श्रवणसुखैः, नद्यः पद्मसरांसि बहुप्रकारसरोवराणि च। अन्यैः पुण्यतीर्थैः, कुमुदोत्पलशोभितैः, श्वेताद्युत्पलैः, सुरभिकहलारैः च शोभितानि। नान्यैः अपि पुष्पैः, जलजैः, परममनोहरैः, दिव्यगन्धयुक्तैः, सर्वऋतुषु शोभमानैः। हंसकारण्डवसंघैः, चक्रवाकैः, सरसैर् बलाकैः, कूर्ममत्स्यनकुलैः च शोभितानि। जलचरपक्षिभिः, कदम्बकुलैः, जलकुक्कुटैः, अन्यैः जलचरैः, नानारवयुक्तैः। सर्वतः नानावर्णपक्षिभिः सदा भूषितानि, सर्वदा हृष्टानि, नानापुष्पवृक्षजलाशयैः च समन्तात् शोभितानि। एवं सा अवन्तिनगरी सर्वसंपद्भिः, सौन्दर्यैः, सुखैः, पुण्यैः च विभूषिता आसीत्।