तत्र तस्मिन्नेव क्षेत्रे प्रियपुत्रैः, चातकैः, अन्यैः च मधुरस्वरैः पक्षिभिः, श्रवणसुखैः, मनःप्रमोदनैः, सुरम्यगीतैः, रम्यनिविष्टैः च सर्वतः शोभितम्। केतकीवानैः, अतिमुक्तैः, कुब्जकैः, मालतीकुन्दमाल्यैः, श्वेतकरवीरैः, विविधवर्णकरवीरैः च वनैः तद्वनम् अलङ्कृतम्। जम्बीरैः, करुणैः, अङ्कोलैः, दाडिमैः, बीजपूरैः, मातुलुङ्गैः, सुपारीवनैः, हिंतलैः, कदलीवनैः च तत्र शोभा। अन्यैः अपि विविधवृक्षैः, मनोहरपुष्पैः, लतानिकुञ्जैः, विविधकुञ्जैः, विविधजलाशयैः च तद्वनम् रम्यतया पूर्णम्। दीर्घपुष्करिण्यः, तडागाः, पद्मसरांसि, कूपाः, विविधतीर्थानि, पद्मसमूहैः भूषितानि, तत्र सन्ति। रम्यशुद्धजलानि सरांसि, कुमुदैः, पद्मैः, श्यामलनिलोत्पलैः च शोभितानि तत्र दृश्यन्ते। सर्वतः काह्लपुष्पैः, पद्मैः, कदम्बैः, चक्रवाकैः, जलचरैः च तद्वनम् अलङ्कृतम्। करन्दवहंसैः, जलचरैः, राजहंसैः, कूर्मैः, मत्स्यैः, मद्गुभिः, दात्यूहैः, सरसैः, कोयष्टिभिः, बकैः च तत्र संकुलम्। एवं अन्यैः पक्षिभिः, जलचरैः, जलजैः पुष्पैः च सर्वतः गीतनादैः तद्वनम् शोभायमानम्। भूमिजलजैः विविधवृक्षपुष्पैः, ब्रह्मचारिभिः, गृहेष्ठैः, वानप्रस्थैः, परिव्राजकैः च तद्वनम् शोभितम्। स्वधर्मनिष्ठैः, सर्ववर्णैः, आनन्दितस्वस्थैः, पुरुषैः, स्त्रीभिः च तद्वनम् पूर्णम्। सर्वज्ञाननिलयः, सर्वगुणधर्मनिधिः, सर्वविशेषैः सम्पन्नः, स क्षेत्रः परमदुर्लभः। तत्र उत्तमर्षयः, प्रसिद्धः परमात्मा च वसन्ति, यावत् उत्कलसीमाः यथाक्रमम् वर्ण्यन्ते। कृष्णस्य कृपया तद्व भूमि परमपावना, यत्र विश्वात्मा परमपुरुषः निवसति। जगन्नाथः, सर्वव्यापकः, तत्र सन्निविष्टः अस्ति; अहम्, रुद्रः, शक्रः, अग्निप्रमुखैः देवैः सह तत्र स्थिताः। वयम्, श्रेष्ठर्षयः, गन्धर्वैः, अप्सराः, पितृभिः, देवैः, मनुष्यैः च तत्र सदा वसामः। यक्षाः, विद्याधराः, सिद्धाः, नियमपरर्षयः, वलखिल्याः, कश्यपः, अन्ये च प्रजापतयः तत्र सन्ति। सुपर्णाः, किन्नराः, नागाः, अन्ये च दिविस्थाः, चत्वारः वेदाः, विविधशास्त्राणि तत्र सन्ति। इतिहासाः, पुराणानि, दानयुक्तयज्ञाः, विविधतीर्थनद्यः, पुण्यस्थानानि, देवालयाः च तत्र स्थिताः। समुद्राः, पर्वताः अपि तत्र संस्थिताः; एवं परमपावने भूमौ, देवर्षिपितृसेवितायाम्। एवं सर्वसुखसम्पन्ने स्थले कः निवासं न इच्छेत्? किं भूमिः तस्मात् श्रेयः, किं वा अन्यत् तस्मात् अधिकम्? यत्र मोक्षदायकः भगवान् स्वयं निवसति, उत्कले निवसन्तः पुरुषाः, ये प्रसिद्धाः विद्वांसः, ते धन्याः। पुण्यतीर्थराजजलासु स्नात्वा, परमपुरुषं पश्यन्ति; ते मर्त्याः स्वर्गे वसन्ति, न यमालयं यान्ति। उत्कले श्रीपुरुषोत्तमपुण्यक्षेत्रे निवसन्ति ये, तेषां जीवितम् फलदायकम्; तत्र उत्कलविद्वांसः धन्याः। ये देवश्रेष्ठं पश्यन्ति, शान्तं, विशालनेत्रं, सुन्दरभ्रूभूषणम्, केशमुकुटकुण्डलैः अलङ्कृतम्। मनोहरस्मितं, सुन्दरदन्तं, दिव्यकुण्डलैः भूषितम्, सुन्दरनासाचिबुकम्, उत्तमललाटम्, शुभलक्षणैः युक्तम्। कृष्णस्य पद्ममुखम्, यः त्रैलोक्यं प्रमोदयति। पुरातने कृतयुगे, हे ब्राह्मणाः, इन्द्रद्युम्नः नाम राजा आसीत्, वीर्ये इन्द्रसमः, प्रसिद्धः। स सत्यवादी, शुद्धात्मा, कुशलः, सर्वशास्त्रविद्, रूपवान्, भाग्यवान्, साहसी, उदारः, सुखी, मधुरभाषी च आसीत्। स सर्वयज्ञान् अकरोत्, ब्राह्मणभक्तः, सत्यनिष्ठः, धनुर्वेदवेदशास्त्रनिपुणः, कर्मकुशलः। पुरुषैः, स्त्रीभिः च प्रियः, पूर्णचन्द्रवत्; सूर्यवत् दुर्दर्शः, शत्रुसमूहानां भीषणः। वैष्णवः, गुणयुक्तः, क्रोधेन्द्रियवशः, योगसांख्याध्यायी, मोक्षमिच्छुः, धर्मनिष्ठः च आसीत्। स भूमिं शासन्, सर्वगुणनिधिः राजा, हरिपूजनाय चित्तं अकुर्वत्। "कथं देवदेवं जनार्दनं पूजयेयम्? केषु क्षेत्रेषु, तीर्थेषु, नदीतीरे, आश्रमे वा?" इति चिन्तयन्, स सर्वतीर्थानि, क्षेत्राणि, पुरातनस्थानानि च मनसा निरीक्ष्य। तानि सर्वाणि परित्यज्य, पुनः स प्रसिद्धं मोक्षप्रदं श्रीपुरुषोत्तमक्षेत्रं गच्छति। तत्र आगत्य, बलसम्पन्नः, स अश्वमेधयज्ञं विधिवत् अकरोत्, महादानानि च अदीत्। स महत् प्रसिद्धं देवालयं निर्माय, संकर्षणं, कृष्णं, सुभद्रां च प्रतिष्ठापयामास। राजा तत्र पञ्च पुण्यस्नानस्थानानि यथाविधि स्थापयित्वा, स्नानं, दानं, तपः, होमं, देवपूजनं च अकरोत्। स भक्त्या पुरुषोत्तमं प्रतिदिनं विधिवत् पूजयामास; देवदेवस्य कृपया स मोक्षं प्राप्तवान्।