पूर्वोत्तरस्य समुद्रतीरे तस्मिन्नेव भूमिभागे, द्विजश्रेष्ठ, गुप्तं परमं क्षेत्रं स्थितमस्ति—मोक्षप्रदं, पापनाशनं च। सर्वत्र शुद्धरेणुना आच्छादितं, कामानां सर्वेषां पूर्त्यर्थं निर्मितं, दशयोजनविस्तीर्णं तद् क्षेत्रं दुर्लभं अत्यन्तम्। तद् अशोकार्जुनपुन्नागबकुलशालसरलकटिफलनारिकेलशालतालकपित्थवृक्षैः शोभितम्। चम्पककर्णिकाराम्बबिल्वपाटलकदम्बकोविदारलाकुचनागकेसरवृक्षैः सुशोभितम्। प्राचीनामलकलोध्रनारङ्गधवखदिरसर्जभूर्जाश्वकर्णतमालदेवदारुवृक्षैः शोभितम्। मन्दारपारिजातवटागुरुचन्दनखर्जूराम्रातकसिद्धमुकुन्दकिंशुकवृक्षैः अलङ्कृतम्। अश्वत्थसप्तपर्णमधुधारशुभञ्जनशिंशपामलकनिपनिम्बतिन्दुकविभीतकवृक्षैः समृद्धम्। सर्वऋतुफलसुगन्धिभिः, सर्वऋतुपुष्पदीप्तैः, मनःप्रहर्षणैः, शुद्धैः, विविधपक्षिस्वरैः कूजितैः क्षेत्रं तद् शोभते। कान्तस्वरैः, मधुरैः, बलद्विजानां मदोन्मत्तैः, मनःसुखैः, पक्षिमुखोत्कारितैः शब्दैः रम्यं तत्र वातावरणम्। चकोरपद्मभृङ्गराजशुककोकिलकलविङ्कहरितजीवजीवकपक्षिभिः शोभितम्। प्रियपुत्रचाटकादिस्वरसुखैः, कान्तैः, गीतरम्यैः, सुस्थितैः पक्षिभिः तद् क्षेत्रं रमणीयम्। केतक्यतिमुक्तकुब्जकवनैः, मालतीकुन्दमाल्यैः, श्वेतकरवीराद्यैः शोभितम्। जम्बीरकरुणाङ्कोलदाडिमबिजपूरमतुलुङ्गसुपारीहिंतालकदलीवनैः समृद्धम्। अन्यैः वृक्षैः, रम्यैः पुष्पैः, लताकुञ्जैः, विविधझाडैः, जलाशयैः च शोभितम्। दीर्घपुष्करिणीतडागह्रदकूपपुण्यजलैः, पद्मकुलैः अलङ्कृतम्। रम्यस्फटिकह्रदैः, कुमुदपद्मनीलोत्पलैः शोभितम्। सर्वत्र काह्लपुष्पपद्मकदम्बचक्रवाकपक्षिजलचरैः अलङ्कृतम्। करण्डवहंसमीनकूर्ममद्गुदत्यूहसरसकोयष्टिबकादिपक्षिभिः, अन्यैः जलचरैः, जलजैः पुष्पैः च शोभितम्। एवं भूमिजलजवृक्षपुष्पैः, ब्रह्मचारिगृहस्थवनप्रस्थयतिभिः च तद् क्षेत्रं शोभते। स्वधर्मनिष्ठैः, सर्ववर्णैः, अन्यैः, प्रमुदितस्वस्थजनैः, नरनारीसमूहैः, तद् क्षेत्रं किल पूर्णम्। सर्वज्ञाननिलयः, सर्वगुणधर्मसङ्ग्रहः, सर्वगुणैः सम्पन्नः, तद् क्षेत्रं परमदुर्लभम्। तत्र परमर्षयः, प्रसिद्धः परमात्मा च वसन्ति, यावत् उत्कलसीमावर्णनं क्रमेण भवति। कृष्णानुग्रहात् तद् भूमिः परमपवित्रा, यत्र विश्वात्मा परमपुरुषः वसति। विश्वेशः, सर्वव्यापी भगवान् तत्र स्थितः, अहं रुद्रः शक्रः अग्निप्रमुखदेवैः सह तत्र वसामः। वयं परमर्षयः सर्वदा तस्मिन्नेव भूमौ गन्धर्वाप्सरःपितृदेवनरैः सह वसामः। यक्षविद्याधरसिद्धनियमिनः ऋषयो वलखिल्याः कश्यपाद्याः प्रजापतयः च तत्र निवसन्ति। सुपर्णकिन्नरनागाद्याः दिव्यजनाः, चतुर्वेदाः, विविधशास्त्राणि च तत्र स्थितानि। इतिहासपुराणानि, महादानयज्ञाः, विविधपुण्यनद्यः, तीर्थानि, देवालयानि च तत्र सन्निहितानि। समुद्रपर्वतानि अपि तस्मिन्नेव भूमौ स्थितानि; एवम्, देवर्षिपितृसेविते परमपवित्रे भूमिभागे। सर्वसुखसम्पन्ने स्थले कः वासाय न इच्छेत्? किम् अन्यत् भूमिभागं तस्यात् श्रेष्ठं वा अस्ति? यत्र मोक्षदः भगवान् स्वयम् निवसति, उत्कले निवसन्तः पुरुषाः, ज्ञाताः, धन्याः एव। तीर्थराजस्य जलप्रक्षालनात् परमपुरुषं पश्यन्ति; तैः मर्त्यैः स्वर्गवासः लभ्यते, ते यमलोकं न गच्छन्ति। यः श्रीपुरुषोत्तमपुण्ये उत्कले निवसति, तस्य जीवनं फलदं भवति; उत्कलवासी ज्ञानी धन्यः। यः देवश्रेष्ठं पश्यति—शान्तं, विशालाक्षं, सुश्रौणि, सुकेश, मुकुटयुक्तं, कान्तकर्णाभरणं च। रम्यस्मितं, शोभनदन्तं, उत्तमकुण्डलालङ्कृतं, सुगन्धनासं, सुन्दरगण्डं, उन्नतललाटं, शुभलक्षणं च। कृष्णस्य कमलमुखं, यः त्रीणि लोकानि आनन्दयति, तद् दृष्ट्वा। प्राचीनकाले कृतयुगे, ब्राह्मणाः, इन्द्रद्युम्नः नाम राजा आसीत्, वीर्ये इन्द्रतुल्यः। सत्यवादी, शुद्धः, कुशलः, सर्वशास्त्रविद्, सौम्यः, भाग्यवान्, शूरः, उदारः, सुखी, मधुरवक्ता च आसीत्। सर्वयज्ञान् अकरोत्, ब्राह्मणभक्तः, सत्यनिष्ठः, धनुर्वेदवेदशास्त्रविद्, कर्मनिष्पन्नः च आसीत्।