तत्र तस्मिन उत्तमक्षेत्रे, ये जनाः स्नात्वा पवित्रे सरसि भास्करेश्वरलिङ्गं पश्यन्ति, ते महादेवम एव साक्षात्कुर्वन्ति। स देवदेवः त्रिनेत्रः पूर्वं सूर्येण पूजितः, तं यः पश्यति, स सर्वपापविमुक्तः परमं रथम आरोहति। गन्धर्वैः स्तुतः, स शिवलोकं गच्छति, तत्र एकं कल्पं आनन्देन वसति, ब्राह्मणश्रेष्ठ। शिवलोकस्य रमणीयान् भोगान् भुक्त्वा, पुण्यक्षये, सः पुनः इह उत्तमकुले जन्म लभते। अथवा योगिनां गृहे, द्विजश्रेष्ठत्वेन, वेदवेदाङ्गविद्यया, सर्वभूतहितनिष्ठः, जन्म लभते। मोक्षशास्त्रार्थनिपुणः, सर्वत्र समचित्तः, शम्भोः योगं प्राप्त्वा, ततो मोक्षं गच्छति। तस्मिन उत्तमपुण्ये क्षेत्रे, ब्राह्मणाः, यत्र यत्र लिङ्गं दृश्यते—पूजितं वा अपूजितं वा, वनमध्ये वा, मार्गे वा—चौरस्त्रेषु, श्मशाने, वा यत्र तिष्ठति, तं लिङ्गं ध्यानपूर्वकं श्रद्धया सम्पूर्णचित्तेन यः पश्यति, सः। भक्त्या सुगन्धद्रव्यैः, मनोहरैः पुष्पैः, धूपैः दीपैः, नैवेद्यैः, नमस्कारैः, स्तुतिभिः स्नापयित्वा, प्रणामैः, नृत्यगीतादिभिः पूजां कृत्वा, स पुरुषः शिवलोकं गच्छति। द्विजश्रेष्ठ, स्त्रियमपि श्रद्धया पूजयन्ती तं पूर्ववर्णितं फलम् अवाप्नोति, नात्र संशयः। तस्य परमक्षेत्रस्य गुणान् देवाः महेश्वरः च विना, अन्यः कः कथयितुं शक्तः, ऋषिसत्तमाः? यः पुरुषः वा स्त्री वा तत्र उत्तमक्षेत्रं गच्छति, श्रद्धया वा अश्रद्धया वा, माधवादि मासेषु—यत्र यत्र तिथौ, ब्राह्मणाः, बिन्दुसरःस्नानेन विरूपाक्षं देविं शिवां च ददर्श, वरदायिनीं—चन्दं गणेषं, कार्तिकेयम्, नन्दिं, कल्पवृक्षं, सावित्रीं च पश्यति, स शिवलोकं प्राप्नोति। कपिलतीर्थे सम्यक् स्नात्वा, पापहरणं, इच्छितं कामं प्राप्त्वा शिवलोकं गच्छति। यः तत्र विधिपूर्वकं स्थम्भं स्थापयति, संयतइन्द्रियः, स एकविंशति कुलान् उद्धरति, शिवलोकं च गच्छति। एकाम्रक्षेत्रे शिवस्य पुण्ये क्षेत्रे, वाराणसीसमानं, स्नानं कृत्वा, निश्चितं मोक्षं लभते। विरजा माता, ब्रह्मण्यरूपेण स्थितः, तां पश्यन्, मृत्युः सप्तकुलपर्यन्तं शुद्धिं प्राप्नोति। तां देविं एकवारं दृष्ट्वा, भक्त्या पूज्य नमस्कृत्य, सः स्वकुलं उद्धर्य मम लोकं गच्छति। अन्याः जगन्मातरः अपि तत्र विरजायां स्थिताः; ताः पापानां हर्तारः, वरदाः, भक्तिप्रियाः। तत्र वैतरणी नदी प्रवहति, सर्वपापहारिणी; तस्यां स्नात्वा, नरश्रेष्ठ, सर्वपापविमुक्तः भवति। तत्र स्वयम्भूः हरिः स्वयं वराहरूपेण स्थितः; तं दृष्ट्वा, भक्त्या नमस्कृत्य, परमं विष्णुं प्राप्नोति। कपिल, गोग्रह, सोम, अलाबुतीर्थ, मृत्युञ्जय, क्रोधतीर्थ, वासुकि, सिद्धकेश्वर—एतेषु अष्टसु तीर्थेषु, यः संयतात्मा दृढनिश्चयः विरजायां गच्छति, विधिपूर्वकं स्नात्वा, देवां नमस्कृत्य, सः सर्वपापविमुक्तः दिव्ये विमान उपविष्टः गन्धर्वैः स्तुतः, मम लोके सम्मानितः भवति। यः विरजायां पिण्डदानं ददाति, मम क्षेत्रे, तेन पितरः अक्षयतृप्तिं लभन्ति, नात्र संशयः। विरजायां, मम क्षेत्रे, ये पुरुषाः शरीरं त्यजन्ति, ते नूनं मोक्षं यान्ति। यः समुद्रस्नानं कृत्वा कपिलं हरिं च पश्यति, वराहीं देवीं च पश्यति, स मृत्युः देवलोकं प्राप्नोति। तत्र अन्यानि तीर्थानि पुण्यस्थानानि अपि सन्ति; तदा, ऋषिसत्तम, तानि ज्ञेयानि। समुद्रस्य उत्तरतीरे, तस्मिन भूमौ, द्विजश्रेष्ठ, गुप्तं परमक्षेत्रं स्थितम्, मोक्षप्रदं, पापनाशनम्। सर्वत्र रजसा आवृतं, शुद्धं, सर्वकामप्रदं, दशयोजनविस्तीर्णं, दुर्लभं क्षेत्रम्। अशोक, अर्जुन, पुन्नाग, बकुल, साल, सरल, फल, नारिकेल, शाल, ताल, कपित्थैः शोभितम्; चम्पक, कर्णिकार, आम्र, बिल्व, पाटल, कदम्ब, कोविदार, लकुचा, नागकेशरैः समलंकृतम्; प्राचीनामालक, लोढ्र, नारङ्ग, धावा, खदिर, सर्ज, भूर्ज, अश्वकर्ण, तमाल, देवदारु वृक्षैः शोभितम्; मन्दार, पारिजात, वट, अगुरु, चन्दन, खर्जूर, अम्रातक, सिद्ध, मुचकुन्द, किंशुकैः शोभितम्; अश्वत्थ, सप्तपर्णी, मधुधारा, शुभञ्जन, शिंशपा, आमलकी, निप, निम्ब, तिन्दुक, विभीतक वृक्षैः समृद्धम्। सर्वर्तुफलसुगन्ध्युक्तम्, सर्वर्तुपुष्पदीप्तम्, मनोहरम्, शुद्धम्, विविधपक्षिस्वनैः गुञ्जितम्। श्रवणप्रियैः, मधुरैः, बलवद्भिः मदोत्कटैः पक्षिभिः उत्पन्नैः, मनःसुखैः, पक्षिमुखैः उच्चारितैः शब्दैः युक्तम्। चकोर, पद्म, भृङ्गराज, शुक, कोकिल, कलविङ्क, हरित, जीवाजिवक पक्षिभिः शोभितम्। एवं तस्मिन पुण्ये क्षेत्रे, स्नानपूजनादिभिः भक्त्या यः यः जनः सम्प्राप्नोति, सः सर्वपापविमुक्तः, शिवलोकं वा विष्णुलोकं वा मोक्षं वा प्राप्नोति; कुलं उद्धरति, पितरः तृप्तिं लभन्ति, दिव्यैः भोगैः रमते, पुण्ये क्षीणे, पुनः उत्तमकुले वा योगिगृहे वा जन्म लभते, शास्त्रार्थनिपुणः, समचित्तः, मोक्षं प्राप्नोति। तस्मिन क्षेत्रे, देवदर्शनं, तीर्थस्नानं, मातृपूजनं, पितृयज्ञं, सर्वं पुण्यं, मोक्षदं, पापनाशनम्, इति।