सः अनकालः कालः विपरीतः च कालः, कालस्य च संहर्ता, मृत्युर्भवति, अक्षयः, अन्तः, भूमेः माया चोन्मूलकः। सः संवर्तः, वर्तकः, संवर्तकबलाहकमेघः, घण्टकि, घण्टकि, घण्टि, चुडाला, लवणसागरः च अस्ति। सः ब्रह्मा, कालाग्निमुखः, दण्डधारी, मुण्डितशिराः, त्रिदण्डी, चतुर्वर्णः, चतुर्वेदः, चतुर्होत्रः, चतुर्मार्गः च। चतुर्वर्णाश्रमाचार्यः, चातुर्वर्ण्यस्य कर्ता, क्षरः अक्षरः च, प्रियः, दक्षः, गण्यः, गणपतिः च। रक्तमाल्याम्बरधरः, नगाधिपः, पर्वतीप्रियः, विश्वकर्मा, श्रेष्ठशिल्पी, सर्वशिल्पप्रवर्तकः। भगचक्षुः संहर्ता, उग्रः, पूष्णः दन्तसंहर्ता, स्वाहा, स्वधा, वषट्कृत्, नमः, नमस्ते। सः व्रतेषु गुह्यः, गुह्यः, गुह्यव्रतैः सेवितः, त्राता, त्रायिता, सर्वभूतत्राता च। सृष्टिकर्ता, व्यवस्थापकः, संयोजकः, निधायकः, धारकः, वहनशीलः; तपः, ब्रह्म, सत्यम्, ब्रह्मचर्यम्, ऋजुः च। भूतात्मा, भूतसृष्टिकर्ता, भूतः, अतीतानागतवर्तमानमूलः; पृथिवी, अन्तरिक्षम्, द्यौः, भूतम्, अग्निः, महेश्वरः च। ब्रह्मावर्तः, सुरावर्तः, कामावर्तः, तुभ्यं नमः; कामस्वरूपविनाशकः, कर्णिकारमाल्यप्रियः। गोपः, गवां चरः, वृषवाहनः, त्रैलोक्यरक्षकः, गोविन्दः, गोपः, गवां मध्ये गर्गः। अखण्डचन्द्रमुखदृष्टिः, सुन्दरमुखः, कठिनमुखः, अमुखः, चतुर्मुखः, बहुमुखः, नित्ययुद्धाभिमुखः। हिरण्यगर्भः, पक्षी, धनदः, धनाध्यक्षः, विशालः, महापापः, महाशिल्पी, दण्डधरः, युद्धप्रियः। स्थितः, दृढः, स्थिरः, अचलं, सुप्रतिष्ठितः, दुर्निग्रहः, दुर्दम्यः, दुर्धर्षः, दुष्प्राप्यः। दुर्धारणः, दुरापः, नित्यः, दुरजयः, विजयी, जयः एव; शशकः, शशाङ्कनेत्रः, शीतोष्णः, क्षुधा, तृष्णा, जरः। व्याधयः, रोगः, रोगनाशकः, रोगेश्वरः, सहिष्णुः, पशुहन्ता, रोगकारणकारणः। शिखण्डी, पुण्डरीकः, पुण्डरीकदृश्, दण्डी, चक्रदण्डधारी, रुद्रभागविनाशकः। विषपः, अमृतपः, दिव्यमद्यपः, क्षीरसोमपः, मधुपः, जलपः, सर्वपः, बलवान् दुर्बलः च। सः वृषाङ्गः, वृषः, वृषनेत्रः, ख्यातवृषः, जगतां पावकः। चन्द्रसूर्ये तस्य नेत्रे, पुरातनः, हृदयं पितामहः; अग्निष्टोमः तस्य शरीरम्, धर्मकर्मणा प्रतिष्ठितम्। न ब्रह्मा, न गोविन्दः, न प्राचीनर्षयः तव यथार्थमाहात्म्यं वेदितुं शक्नुवन्ति, हे शिव। ये शिवस्य सूक्ष्मरूपाणि, तानि मम पुरतः प्रकटयन्तु; तैः सर्वतः मां पालय, यथा पिता पुत्रम्। रक्ष मां, त्वया रक्षितव्यः अस्मि, हे निष्कलङ्क! नमस्ते! भक्तवत्सलः प्रभुः, अहं सदा तव भक्तः। यः एकः सागरतीरे स्थितः, सहस्रसंख्यकदुर्लक्ष्यभूतानि आवृत्य तिष्ठति—सः सदा मम रक्षकः भवतु। तस्मै योगेश्वराय नमः, यं नित्यजागरूकाः, जितप्राणाः, विशुद्धाः, समदर्शिनः, ध्यानसमये प्रकाशरूपेण पश्यन्ति। यदा कल्पान्ते समयः आगच्छति, सः सर्वभूतानि भक्षयति, जलमध्ये शयितः भवति; तं जलशायिनं शरणं प्रपद्ये। यः राहितुण्डगतो रात्रौ चन्द्रमसम् अपिबत्, सूर्यं च ग्रसति, स्वरभानुत्वं याति, स एव चन्द्रः च अग्निः च। ये पुरुषाः अङ्गुष्ठमात्राः सर्वभूतशरीरेषु वसन्ति, ते सदा मां पालयन्तु, मम कल्याणं वर्धयन्तु। यैः गर्भाः उत्पाद्यन्ते, ये जलानि च तेषां भागाः च—स्वाहा स्वधा च तेषां प्रीयताम्, तैः उपभुज्यताम्। ये शरीरस्थभूतानां वृद्धिं, रोधनं, हर्षं, अभयत्वं च ददति—तेभ्यः सदा नमः। ये सागरमध्ये, नदीदुर्गेषु, पर्वतेषु, गुहासु, वृक्षमूलेषु, गोष्ठेषु, अरण्येषु च वसन्ति, ये चतुर्मार्गेषु, राजपथेषु, चतुष्पथे, सभायाम्, गजाश्वरथशालासु, भग्नोद्यानगृहेषु च, ये पञ्चमहाभूतेषु, दिशासु, विदिशासु, इन्द्रसूर्ययोः मध्ये, चन्द्रसूर्यरश्मिषु च, ये पातालमध्ये, पातालातीताः च—तेभ्यः नमः, नमः, पुनरपि नमः। त्वमेव सर्वं, हे भगवन्, सर्वव्यापी, सर्वभूताधिपः, सर्वात्मा; अतः त्वं आह्वेयः न। त्वमेव पूज्यः, विविधद्रव्ययज्ञैः, त्वमेव कर्ता सर्वस्य; अतः त्वं आह्वेयः न। अथवा, हे भगवन्, तव सूक्ष्ममायया मया मोहः कृतः, अथवा अन्यकारणात् आह्वानं न कृतम्। त्वं मे प्रसन्नो भव, हे देवेश! त्वमेव शरणं, त्वमेव लक्ष्यं, त्वमेव आधारः, अन्यो नास्ति इति अहम् मन्ये। एवं महेश्वरं स्तुत्वा, स विप्रः मौनम् आस्थाय, भगवतः तुष्टिं ज्ञात्वा, सः पुनः दक्षं प्रति उवाच। तव स्तोत्रे अहम् तुष्टः अस्मि, हे दक्ष, सत्त्ववान्; बहूनां वचनानां किम्? त्वं मम समीपं आगमिष्यसि।