दक्षः अपि तदा मनसा भवदेवं शरणं जगाम। स प्राणेन च जीवनशक्त्या सहोन्नीय, दृष्टीं च नेत्रस्थाने धृत्वा, महता प्रयत्नेन एकाग्रचित्तः अभवत्। तस्य सर्वतः निगृहीतदृष्टेः, शत्रुविजयिनः, बहुनयनस्य भगवतः स्मयमानस्य वचः श्रुत्वा—“वद, किं ते करोमि?”—इति स भगवान् उवाच। तदा देवैः सहितैः पितृभिः च महाकथा श्रुता। दक्षः प्रजापतिः, करौ संनह्य, भीतमनाः संशयदृष्टिः अश्रुपूर्णमुखः, देवं प्रति प्रार्थयन् उवाच— “यदि भगवाञ् मयि तुष्टः, यदि अहं तव प्रियः, यदि मम अनुग्रहः कर्तव्यः, यदि वरः दातव्यः— यदन्नं पीतं, भीतं, नष्टं, यत् चूर्णीकृतं च अपहृतं, यानि च यज्ञद्रव्याणि— यत् दीर्घकालेन महता प्रयत्नेन संचितं, तत् सर्वं भगवन् मम न नश्यतु तव प्रसादात्।” तदा भगवान् हरः, भगचक्षुःहरः, “एवं भवतु” इति प्रत्युवाच। प्रजापतिः महादेवं धर्माध्यक्षं त्रिनेत्रं स्तुत्वा, भुवि जानूनि स्पृष्ट्वा, वरप्राप्त्या प्रसन्नः, वृषध्वजं भवं अष्टसाहस्र्यनामभिः स्तोतुं प्रचक्राम। एवं शम्भोः प्रभावं दृष्ट्वा, दक्षः द्विजोत्तम, कृताञ्जलिः नम्रः स्तुतिं आरब्धवान्। स उवाच— “नमः ते देवदेवेश, नमः ते अन्धकान्तक, देवेन्द्र, त्वं बलोत्तमः, देवासुरैः पूज्यसे। सहस्रनेत्र, विकृतनेत्र, त्रिनेत्र, यक्षनाथप्रिय, सर्वतः पाणिपादः, सर्वतः मुखनयनशिरोमुखः। सर्वतः शृणोषि लोके, सर्वं व्याप्नोषि स्थितः। शंखकर्ण, महाकर्ण, घटकर्ण, समुद्रपरिवृत। गजकर्ण, गोकर्ण, शतकर्ण—नमस्ते! शतौदर, शतवर्त, शतजिह्व, नित्य। गायत्रीगायका त्वां स्तुवन्ति, सूर्योपासकाः त्वां पूजयन्ति। त्वं देवदानवरक्षिता, त्वं ब्रह्मा, त्वं शक्र। त्वं साकारः, महारूपः, सागरः, जलनिधिः; त्वयि सर्वे देवाः वसन्ति गोष्ठे गाः इव। त्वत्तः देहे सोमः, अग्निः, आपतिः, आदित्यः, विष्णुः, ब्रह्मा, बृहस्पतिः च दृश्यन्ते। कर्मणि, करणेषु, फले, त्वं कर्ता च कारणं; सत्, असत्, प्रभवः, अक्षयत्वं च त्वमेव। नमः भवाय, शर्वाय, रुद्राय, वरदाय, प्रजापतये; नमोऽन्धकान्तकाय च। नमः त्रिजटाय, त्रिशिरसे, त्रिशूलधारिणे, त्र्यम्बकाय, त्रिनेत्राय, त्रिपुरान्तकाय। नमः उग्राय, मुण्डाय, विश्वरूपधारिणे, दण्डिने, शंखकर्णाय, दण्डधारिणे। नमः अर्धदण्डाय, कृशाय, विकृताय, रक्ताय, धूम्राय, नीलकण्ठाय। नमः अप्रतिमाय, विकृताय, शिवाय, सूर्याय, सूर्यनाथाय, सूर्यध्वजाय। नमः गणनाशनाय, वृषस्कन्धाय; नमः हिरण्यगर्भाय, हेमकवचाय च। नमः हेमकेशाय, हेमनाथाय, रिपुघ्नाय, उग्राय, पत्रशायिने। नमः स्तुताय, स्तुत्याय, स्तूयमानाय; नमः सर्वाय, सर्वभक्षाय, सर्वात्मने। नमः यज्ञाग्नये, मन्त्राय, श्वेतध्वजधारिणे; नमः अक्रान्ताय, क्रान्ताय, घोषकृते। नमः शयनाय, शायमानाय, उत्तिष्ठते, स्थिताय, धावमानाय, कुब्जाय, वामनाय। नमः नृत्यविशारदाय, मुखवाद्यकृते, विघ्नहर्त्रे, लोभिने, गीतवाद्यकृते। नमः ज्येष्ठाय, श्रेष्ठाय, बलनाशनाय, उग्राय; सदा नमः, दशभुजाय च। नमः कपालहस्ताय, भस्मप्रियाय, भीषणाय, घोराय, घोरव्रताय। नमः विकृतमुखाय, खड्गजिह्वाय, तीक्ष्णदंष्ट्राय, पक्षपक्षाहाराय, वीणावाद्यप्रियाय। नमः घोररूपाय, अघोररूपाय, अति-घोराय; नमः शिवाय, शान्ताय, शान्ततमाय। नमः बोधाय, शुद्धाय, दानप्रियाय, वायवे, पतङ्गाय, सांख्यनिष्ठाय। नमः घोरघण्टिकाय, घण्टाकृते, घण्टाधारिणे, शतसहस्रघण्टाय, घण्टामालाप्रियाय। नमः प्राणदण्डाय, नित्याय, रक्ताय; हूंहूंकारिणे, रुद्राय, भगाकृतिप्रियाय। सदा नमः पर्वतपार्श्वस्थाय, पर्वतवृक्षप्रियाय; नमः यज्ञपतये, सत्ताय, प्रजापतये। नमः यज्ञवाहाय, संयताय, तपस्विने, भगाय; नमः तीराय, तीरवासिने, नदीपतये। नमः अन्नदाय, अन्नपतये, अन्नभक्षाय; नमः सहस्रशिरसे, सहस्रपादाय। नमः सहस्रोत्कटिकाय, सहस्रनेत्राय; नमः उदयारुणवर्णाय, कुमाररूपधारिणे। नमः उदयारुणरूपाय, क्रीडारत्नाय; नमः शुद्धाय, बोधाय, क्षोभकाय, संहरणाय।” एवं दक्षः भगवन्तं शम्भुं भक्त्या, श्रद्धया, स्तुत्वा, तं महेश्वरं पुनः पुनः प्रणम्य, तस्य अनन्तरूपवैभवं हृदि स्थापयन्, परमानन्दं लेभे।