हिमवत्पर्वतस्य शिखरमण्डलेषु सर्वत्र किञ्शुकवनानि सुशोभनानि मनोहरस्वरेण शोभायमानानि विराजमाना आसन्। तस्मिन्नेव समये तमालगुल्मवृक्षैः शोभितः हिमवतः सौन्दर्यं वर्धितम्, यस्य शिला-गुहासु नीलमेघसमूहाः निहिताः इव दृश्यन्ते स्म। तत्र विस्तीर्णशाखायुक्तैः उच्चैः चन्दनचम्पकवृक्षैः पुष्पितैः, मदोत्कटकोकिलनिनादैः च, हिमालयः तदा प्रकाशमानः अभवत्। सर्वतः कोकिलानां मृदुलमधुरस्वरान् श्रुत्वा, शार्दूलकण्ठाः पक्षिणः अपि पक्षैः निपतन्तः, अत्यन्तमधुरं गीतानि गायन्तः, तेषां शब्दैः च कामदेवः धनुर्धरः, दिव्यकन्यानां देहेषु बाणं वेष्टुम् उद्यतः अभवत्। तत्रादित्यस्य तापः अतिविवृद्धः, जलं दुर्लभं जातम्, तस्मिन् समये देवीविवाहे ग्रीष्मऋतुः हिमालये समुपस्थितः। तत्र पुष्पसमूहयुक्तैः वृक्षैः पर्वतशिखराणि सर्वतः सुशोभिता अभवन्। तथापि तस्मिन्पर्वते परममनोहराः वाताः वहन्तः, पाटलकदम्बार्जुनगन्धं दूरदूरं प्रसरन्तः, समन्ततः प्रवहन्ति स्म। तत्र सरस्सु पद्मसमूहैः, रक्तकेशरैः, फलभक्षकहंसैः च जलचरविहगसंघैः च पूर्णानि, कूलप्रदेशेषु शब्दैः निनादितानि अभवन्। एवमेव पर्वतशिखराणि सर्वाणि कुरबकवृक्षैः श्वेतपुष्पैः, भ्रमरयूथैः सेव्यमानानि, विराजन्ति स्म। विस्तीर्णेषु पर्वतपृष्ठेषु बकुलवृक्षाः सर्वदिशि सुगन्धिपुष्पाणि स्रवयन्तः शोभायमानाः आसन्। एवं षडृतवः विविधपुष्पवृक्षविन्यस्ताः, नानाविहगगीतैः रम्याः, शैलकन्यायाः विवाहसमये समागता अभवन्, हे मुनिश्रेष्ठ। ततः सर्वेभ्यः प्राणिभ्यः समागताः, नानावाद्यनिनादैः च, अहम् अपि तत्र उपस्थितः, द्विजश्रेष्ठ। पर्वततनयां यथायोग्याभरणैः अलङ्कृत्य, अहम् एव तां नगरीं प्रति नयामास, हे द्विजाः। ततः पुनः अहम् ईश्वरं, याजकभूतं तिष्ठन्तं, अब्रुवम्—"तेऽग्नौ हविः समर्पयामि।" "यदि त्वं अनुमतिं ददासि, अयं विधिः करणीयः," इति शङ्करः सर्वदेवेशः, लोकनाथः, माम् उक्तवान्। "देवेश, यत् यत् त्वया निर्दिष्टं, तत् कुरु, यथेष्टं; अहं तव सर्वाज्ञां पालनं करिष्यामि, हे ब्रह्मन्, विश्वेश्वर।" ततः प्रमुदितचित्तः अहं शीघ्रमेव कुशग्रहणं कृत्वा, योगेन देव्या देवस्य च हस्तयुग्मं संयोजयामास। तत्र अग्निः स्वयं साक्षात् वेदमन्त्रैः स्तुत्यः, वेदगानैः सहितः, अर्चितः स्थितवान्। विधिपूर्वकं घृतं हविः अग्नौ समर्प्य, तं साक्षिणं कृत्वा, तं प्रदक्षिणं निनायम्। हस्तसंयोगं विमुच्य, सर्वैः देवैः, मनसः पुत्रैः, सिद्धर्षिभिः च सह, हर्षपूर्णमनाः अभवम्। विवाहकाले ब्राह्मणाः योगेन वृषध्वजं, उमां च परमेश्वरं च, प्रणेमुः। स परमार्थविवाहः सम्पन्नः, यं देवाः कुतोऽपि न जानन्ति; एवं सर्वं शुभं स्वयंवरं, देवस्य अद्भुतविवाहं, अहं कथितवान्, शृणु। ततः भवस्य, अनन्ततेजसः, विवाहानन्तरं, देवाः शक्रमुख्याः, परमं हर्षं प्राप्य, उत्तमैः वाक्यैः स्तुत्वा, महेश्वरं प्रणेमुः—"नमः गिरिशाय गिरीशाय, नमः वातवेगाय विकृताय चाजेयाय, नमो व्याधिनाशाय, श्रेयःसम्पददाय च। नमः शिखिणे शर्वाय, नमोऽम्बिकानाथाय, नमो वातरूपाय, शतशक्तये च। नमो भैरवरूपाय, विकृताक्षाय, सहस्राक्षाय, सहस्रपादाय। नमो देवसखाय, वेदाङ्गाय, शक्रनिग्रहाय, वेदाङ्गविक्रमाय च। नमो जगद्व्यापिने, शान्ताय, जलध्वजाय, युगान्तकृतये च। नमः कपालमालिने, कपालसूत्रधारिणे, कपालहस्ताय, दण्डमुसलाय च। नमो त्रैलोक्यनाथाय, प्रजाविलासाय, खट्वाङ्गहस्ताय, प्रमथार्तिनाशाय। नमो यज्ञशिरःशत्रवे, कृष्णकेशहराय, भगाक्षिनाशाय, पूष्णो दन्तहराय च। नमो धनुर्धराय, शूलखड्गमुसलाय, कालकालाय, त्रिनेत्राय च। नमः मृत्युञ्जयाय, गिरिवासिने, हिरण्यबीजाय, कुण्डलाय च। नमो दानवानुशासनाय, योगाचार्याय, चन्द्रसूर्यलोचनाय, ललाटनेत्राय च। नमः श्मशानरम्याय, श्मशानवरदाय, देवेशाय, पुनः पुनः त्र्यम्बकाय। नमः गृहस्थव्रताय, जटिलब्रह्मचारिणे, अर्धमुण्डाय, पूर्णमुण्डाय, प्रजापतये च। नमः सलिलातपाय, योगसिद्धिप्रदाय, शमदामाय, सृष्टिसंहारकर्त्रे च। नमोऽनुग्रहदात्रे, धारकाय, पुनः पुनः नमः, रुद्राय, वसवे, आदित्याय, अश्विनौ च। नमः पितृमते, सांख्याय, विश्वेभ्यः, शर्वाय, उग्राय, शिवाय, वरदाय च। नमो भीमाय, सेनान्ये, प्रजापतये, शुद्धाय, रिपुघ्नाय, सद्योजाताय च।" एवं तेषां स्तवैः, परमेश्वरः, सर्वदेवानां वन्दितः, तत्र महोत्सवः अभवत्।