हिमवत्पर्वते सरःषु पद्मैः कुमुदैः मत्स्यैश्च पूर्णेषु, हंसदात्यूहबकसङ्घैः शोभितेषु, वृक्षेषु च विविधवर्णपक्षिभिः विराजितेषु, मनोहरा दृश्यन्ते स्म। तत्र खेलेषु, ते परस्परं स्पर्धमानाः, शब्दैः क्रीडन्तः, कामवशेन शरीराणि कम्पयन्तः, तस्मिन्गिरौ पर्वतानन्दिन्याः विवाहसमये, सौम्याः शीतलमन्दमारुताः वात्यन्त। मलयाचलसम्भूताः वाताः मन्दं मन्दं शुद्धशुक्लपुष्पाणि वृक्षेभ्यः पातयन्ति स्म; सर्वे च शुभकाला एकत्र सन्निविष्टाः विराजन्ते स्म। मालतीलताः परस्परं सञ्जाताः, मदविहगगीतैः शिलापुष्पसमूहैश्च शोभिताः। नीलोत्पलैः नीलं जलं, शुक्लोत्पलदण्डैः श्वेतं, रक्तोत्पलैः रक्तं, तेषां पत्रेषु मदमत्तभृङ्गसङ्घैः सेव्यमानं, जलं विराजते स्म। किञ्चिद्बृहद्भिः सरस्सु सर्वत्र सुवर्णोत्पलानि, अन्यत्र मणिशाखिनः, केषाञ्चिच्छु सरसां पद्मवनानि सर्वतो जातानि। तत्र रमणीयानि सरांसि पद्मोत्पलविकसितानि, नानाविहगैः पूर्णानि, सुवर्णपङ्क्तिसोपानानि च शोभन्ते। तस्य पर्वतस्य शिखराणि विपुलविकसितकर्णिकारैः भूषितानि, सततमिव हिरण्मयानि बभासिरे द्विजश्रेष्ठाः। दिशः सर्वाः पाटलवृक्षैः, स्फुटितपुष्पैः रक्तपत्रैश्च वात्यायमानैः, वर्णिताः। तस्मिन्गिरौ पुष्पिताः कृष्णा अर्जुनाः दशवर्णाशोकाः चान्ये च महावृक्षाः, सर्वेऽपि पुष्पसमृद्ध्याऽन्योन्यं प्रतिद्वन्द्विन इव बभूवुः। कींशुकवनानि सुश्राव्यस्वरेण शोभितानि, पर्वतस्य सर्वेषु पार्श्वेषु विराजन्ति स्म। तस्मिन्काले हिमवत्प्रभा तमालगुल्मैः समुल्लसद्भिः, यत्र पर्वतगह्वरेषु नीलमेखलाः मेघसमूहाः निलीनाः इव दृश्यन्ते, वर्धिता। तत्रैव चन्दनचम्पकवृक्षाः विस्तीर्णशाखिनः, उन्नतानां पुष्पसमूहैः, मदनकुक्कुटस्वरेण च, हिमालयः तदा द्योतमानः बभूव। सर्वतः कोकिलानां मृदुगानैः श्रुत्वा, नीलकण्ठपक्षिणः अपि पंखैः नृत्यन्तः, मधुरतरं गायन्ति स्म; तेषां शब्दैः कन्दर्पः धनुः गृह्य, दिव्यकन्यानां देहेषु वेधाय यत्नवान्। अथ, सूर्यस्य तापः तीव्रः जातः, जलं दुर्लभं च; एवं देवीविवाहसमये ग्रीष्मऋतु हिमालये आगतः। तत्र पुष्पगुच्छसमृद्धवृक्षैः पर्वतशिखराणि सर्वतः शोभितानि। तथापि, तस्मिन्गिरौ सुखशीतलवाताः प्रवहन्तः, पाटलकदम्बार्जुनगन्धं दूरतः वहन्तः, मनोहराः आसन्। सरःषु विकसद्भिः पद्मसमूहैः, रक्तकेसरैश्च, फलभक्षकहंसैः जलचरैश्च वल्लीषु पूरितानि। एवं पर्वतशिखराणि कुरबकवृक्षैः, स्वेतपुष्पैः, मदमत्तभृङ्गैः सेव्यमानानि। पर्वतस्य विस्तीर्णेषु पार्श्वेषु बकुलवृक्षाः सर्वदिशं मनोहराणि पुष्पाणि विसृजन्ति स्म। एवं षडृतवः, नानापुष्पवृक्षैः शोभिताः, नानाविहगगीतैः रमणीयाः, सर्वे हिमवन्तनन्दिन्याः विवाहाय समागताः, मुनिश्रेष्ठ। तत्र सर्वेषां भूतानां समागमे, नानावाद्यनिनादे च, अहम् अपि, द्विजवराः, तत्र उपस्थितः। पर्वतानन्दिन्याः यथायोग्याभरणैः भूषयित्वा, तां स्वयम् नगरे प्रवेशितवान्। ततोऽहं पुनः प्रभुं, होमकर्तारं स्थितं, इत्युक्तवान्— "तेभ्यः अग्नौ होमं करोमि।" यदि अनुमतिः दीयते, तर्हि एष विधिः कर्तव्यः; इति शङ्करः, देवदेवो, जगन्नाथः, माम् उक्तवान्। "देवेश, यथानिर्दिष्टं भवता, तथा कुरु; सर्वं तवाज्ञया करिष्यामि, ब्रह्मन्, जगदाधिप।" इति। ततः प्रमुदितमनाः अहं शीघ्रं कुशग्रहणं कृत्वा, योगेन देवदेव्यौ हस्तसंयोगं कृतवान्। तत्र अग्निः स्वयम् अर्चितः वेदस्तोत्रैः महामन्त्रैः च, साक्षात्स्वरूपेण स्थितः। विधिवत् सर्पिषा हविरुत्तमं समर्प्य, अग्निं साक्षिणं कृत्वा, तं परिक्रमणं कृतवान्। हस्तसंयोगं विमुञ्च्य, सर्वैः देवैः, मनसः पुत्रैः, सिद्धर्षिभिः च सह, हृष्टचित्तः। विवाहकाले, ब्राह्मणाः योगेन, वृषध्वजं, उमा-parameshvarau च, प्रणेमुः। तद् दिव्यं विवाहमहोत्सवम् अभवत्, यं देवाः कुतोऽपि न जानन्ति; एवं सर्वं मया उक्तं, शुभं स्वयम्वरं, दिव्यं विवाहं च शृणुत। अथ, भवस्य विवाहोऽनन्तवीर्यस्य समाप्य, देवा इन्द्रमुख्याः परमं हर्षमवापुः, स्तुतिभिः स्तुत्वा, महेश्वरं प्रणेमुः। "नमः पर्वतानाम् अङ्काय, पर्वतानां प्रभवे च; नमः वातवेगेभ्यः, विकृताय अजिताय च; नमः शोकनाशाय, श्रेयःसम्पददाय च। नमः नीलकेशाय, अम्बिकानाथाय; नमः वातरूपिणे, शतभेदाय च। नमः भैरवरूपाय, विकृतनेत्राय; नमः सहस्रनेत्राय, सहस्रपादाय च। नमः देवसखाय, वेदाङ्गाय; नमः शक्रनिग्रहे, वेदाङ्कुरभुजाय च। नमः चराचराधिपाय, शमाय; नमः जललाञ्छनाय, युगान्तकृते च। नमः मुण्डमालिने, कपालसूत्रधारिणे; नमः कपालहस्ताय, दण्डमुद्गरधारिणे च। नमः त्रैलोक्यनाथाय, प्राणिलोकविनोदिनः; नमः खट्वाङ्गधारिणे, प्रमथदुःखनाशिने च।" एवं स्तुत्वा, देवा महेश्वरं प्रणेमुः।