तस्याः पुरीद्वारे स्फटिकशुभ्रभित्तिषु मुक्ताहारविभूषितेषु, शोभायाम् उत्तमे विवाहमण्डपः निर्मितः। तत्र तस्यां पुरी महात्मनः देवाधिदेवस्य महेशस्य तेजसा विराजमानासीत्, चन्द्रसूर्यौ इव संयुक्तरश्मिभ्यां तां प्रकाशितवन्तौ। सुरभिसुगन्धिवातः सौम्यः, मधुरसौरभ्ययुक्तः, शनैः शनैः वहन्, भवाय भक्तिं दर्शयन् प्रववौ। चत्वारः सागराः, श्रेष्ठाः देवाः इन्द्रादयः, दिव्यनद्यः, महानद्यः, सिद्धाः, मुनयश्च तत्र सन्निहिताः। सर्वे गन्धर्वाः, अप्सरसो, नागाः, यक्षराक्षसाः, जलचराः, विहायसोचराः, किन्नराः, दिव्यचारणाश्च तत्र समागताः। तत्र तु तं नगरमुपगतवन्तः तु तुम्बुरु, नारद, हाहा, हूहू, सामगायका अपि, रम्यवाद्यैः सहिताः। मुनयः तपोबलसमृद्धाः, तत्रैव आख्यानानि च वेदपाठांश्च कृत्वा, हर्षेण विवाहमन्त्रान् उच्चैः शुश्रुवुः। सर्वा जगतो मातरः, सर्वाश्च दिव्यकन्यकाः, परमानन्दपूर्णाः, परमेश्वरस्य विवाहे गीतानि गायन्त्यः आसन्। षट् ऋतवः, विविधसौरभ्यसमृद्धाः, तत्र सशरीराः उपस्थिताः, "एषः शंकरस्य विवाहः" इति वदन्त्यः। मयूराः श्याममेघसदृशाः, सर्वत्र नृत्यन्तः, मन्त्रध्वन्या हृष्टाः, हर्षेण निनदन्तः। श्वेतवारिजकूटसदृशैः बकैः विभूषिता, स्फुटविद्युत्स्मितैः हसितैः, चलकपिलैः शोभिता। नवपल्लवैः लता तरवः नवनलकाण्डाः च शोभमानाः, शुभमेघस्पर्शस्नेहेन बोधितमहाबकाः, तेषां गम्भीरनादैः प्रतिध्वनिताः। तत्र कामिनीनां गर्वितानि हृदयानि, प्रियेषु क्रुद्धानि अपि, तान् क्षणिकमयूरनिनादैः मोदितानि, गर्वभङ्गं प्राप्नुवन्ति। सर्वत्र स्फुरदिन्द्रधनुषा, चन्द्रकोराकृतिरेणुना, मेघपञ्जरेषु शोभमानया, तद्विवाहमण्डपं विराजते स्म। सुरभिसुगन्धितशीतलवाताः, घनमेघसंस्पर्शशीतलाः, सुरस्त्रीणां सुकेशपाशान् कम्पयन्तः, पुष्पगन्धसिक्ताः रमणीयाः। चन्द्रमण्डलं घननिनादैः छन्नम्, नवनीरदसिक्तशोभिततृणानि, यात्रिकपत्नीजनानां कातरदृष्टिभिः निरन्तरं निरीक्ष्यन्ते, तासां श्वासाः कामाग्निस्मोकैः धूमायन्ति। हंसनूपुररवसमृद्धा, उन्नतस्तनयुगलाः, विद्युत्प्रभामालाभिः भूषिताः, कमलनयनाः। शैलकन्यायाः विवाहे वर्षार्तुः शोभां वर्धयन्, पुष्पसौरभ्ययुक्तः, मेघनिनादभीतहंसकायः, निर्मलजलधारया पद्मोन्नतान्, सर्वाङ्गेषु परागसिक्तः। मेघावरणविनिर्मुक्ता, स्तनयुगलानि कुमुदकुसुमसदृशानि विकसन्ति, हंसनूपुरध्वनिभिः प्रतिध्वनिताः, सर्वदिक्कं धान्यसमृद्ध्या पूरयन्ति। विशालरेणुकण्ठाः कटिप्रदेशाः, बकनिनादपरिधानाः, नीलोत्पलविलसद्विलोचनाः मनोहराः। बिम्बफलरक्तोष्ठ्याः, मल्लिकादन्तस्मिताः, कृष्णसुकुमाराङ्ग्यः, नवकृष्णलतापल्लवैः विभूषिताः। चन्द्रकान्तिस्रवणमालया, कण्ठवक्षःप्रदेशे प्रवाहमाणया, सर्वदेववासिनां हृदयानि प्रमोदयन्ति। मधुरभाषिण्यः, मदमत्तभृङ्गगीतैः, कम्पितकुमुदकुंडलाभिः विभूषिताः। रक्ताशोकपल्लवैः अङ्गुलीयकानि, तद्वृक्षपुष्पसमुत्कलितवस्त्राणि च धारयन्त्यः। पादपद्मरागैः, माल्लिकानखैः, कदलीस्तम्भोरुका, चन्द्रमुख्यः। सर्वमङ्गललक्षणसम्पन्नाः, सर्वाभरणभूषिताः, स्वप्रियं स्नेहेन स्पृशन्त्यः, प्रेमवती स्त्रीवदाकर्षणीयाः। घनच्छायाविनिर्मुक्ता, पूर्णचन्द्रमुखी, नीलोत्पललोचना, सूर्यकान्तपद्मविकसस्तनयुगला, नानापुष्पपरागगन्धवातैः हृदयप्रमोदिनी, हंसनूपुरध्वनिसंयुक्ता, देवीविवाहे शरदृतुः प्रादुरासीत्। तत्र हेमन्तः शिशिरश्च, द्वौ ऋतू, दीप्तिमन्तौ, सर्वदिक्कं अतीवशीतलजलैः पूरयन्तौ आगतौ। तयोः आगमनेन हिमवान्महान् गिरिः शीघ्रं बभौ, हिमधूलिपातैः भूषितः, रजताच्छादित इव। तेन हिमपातेन हिमालयः तस्मिन्काले दुर्निरीक्ष्यः, क्षीरसागर इव, विराजमानः। ऋतुविपर्ययात् स गिरिः, सत्कृत्या, सहसा पूर्तिम् इव आप्तदुष्टपुरुषः, तद्वत् संतुष्टः अभवत्। शिखराणि हिमपटलच्छन्नानि, पृथिवीपतिना महता शुक्लछत्रैः भूषित इव बभौ। तत्र वाताः, देवाङ्गनानां देवीनां च मनांसि कम्पयन्तः, पुनः पुनः वहन्तः, निर्मलसलिलपूर्णानि सरांसि, पद्मोत्पलविभूषितानि, तत्रैव आसन्। गुरुकन्यायाः विवाहे वसन्तऋतुः आगतः। तत्र स्त्रियः अल्पोन्नतस्तनयुगलाः, अधिकं शोभमानाः, सरांसि नात्युष्णानि नातिशीतलानि, पद्मपरागपीतवर्णानि। प्रियंगुशाखिनोऽम्राश्च, प्रियंगुमिश्रिताम्राश्च, पुष्पगुच्छैः विराजमानाः, परस्परं स्पर्धमानाः इव। धवलहिमशिखरासु तिलकपुष्पगुच्छाः, वृद्धसमवायमिव, सन्निवेशिताः शोभन्ते। तत्र अशोकलताः विकसन्त्यः, शालतरुषु आलिङ्गन्त्यः, कामिनीनां बाहुवल्लयेव प्रियकण्ठेषु। अशोकाः, सर्जाः, अर्जुनाः, कोविदाराः, पुन्नागाः, नागेश्वराः, कर्णिकाराः, लवङ्गाः, तालाः, अगुरवः, सप्तपर्णाः, वटवृक्षाः, शोभाञ्जनाः, नारिकेलाः च तत्र आसन्। अन्येऽपि फलपुष्पवृक्षाः, रम्यरूपाः, तत्र सन्निहिताः। सरांसि सुवर्णसलिलैः पूर्णानि, चक्रवाककारण्डवहंसैः सेव्यमानानि, शोभयन्ति।