शक्रमुखैः सर्वैः सुरपतिभिः सह स देवमविक्ष्यत। तस्मिन्नेव क्षणे देव्या सुरसमाजे सन्निधौ प्रमोदः जातः। सा देवी तस्य चरणयोः अपरिमिततेजसा विराजमानं हारमुपर्यपिन्वत्। ततः सर्वे देवाः “शुभं, शुभम्” इति पुनः पुनः प्रभुं स्तोतुं प्रचक्रुः। देवी सहिताः सर्वे ते शिरसा भूमिं स्पृशन्तः प्रणम्य, तस्मिन्नन्तरे, हे विप्राः, अहं देवैः सह तं सम्बोधितवान्। अहं तदा महतीं प्रभां वहन्तं हिमवन्तं गिरिं वाक्यं प्रब्रुवे—“त्वं स्तुत्यः, पूज्यः, वन्दनीयश्च; सर्वेषां मध्ये त्वमेव महान्। यतो हि शर्वेण तवायं महान् सम्बन्धः, अतः एषः शुभः विवाहः क्रियताम्; किमर्थं चिरं विलम्बः, आर्य?” इति। ततः प्रणम्य हिमवान् मामुवाच—“त्वमेव भगवन् सर्वसमृद्धेः कारणम्; तव प्रसादेन सर्वमिदम् उत्पन्नम्, त्वमेव हेतुः। विवाहस्य विषये यथारुचि ते, महाबाहो, तथा क्रियताम्, पितामह।” तस्य गिरिराजस्य वचः श्रुत्वा, हे विप्राः, अहं तं देवमुवाचं—“विवाहः क्रियताम्, भगवन्।” तदा शंकरः मामुवाच—“यथा ते रोचते, लोकनाथ।” तस्मिन्नेव क्षणे, हे विप्राः, वयं एकां नगर्यां निर्मितवन्तः। महेशस्य विवाहार्थं सा पुरी नानाविधरत्नैः शोभिता; तत्र मणयः, विविधानि रत्नानि, सुवर्णं, मुक्ताश्च आसन्। साक्षात् सृष्ट्युपयुक्ताः प्राणीश्वराः समागत्य तां पुरीं भूषयामासुः; तस्याः भूमिः हरितमणिमयविचित्रा, सुवर्णस्तम्भैः विभूषिता आसीत्। शुक्लकाचमयी भित्तयः मुक्ताफलमालाभिः शोभिताः; तस्याः पुरीद्वारे रम्ये विवाहमण्डपः निर्मितः। तत्र सा पुरी महात्मनः देवानां नाथस्य महेशस्य तेजसा विराजमानाऽभूत्, चन्द्रसूर्यौ च तं देशं स्वतेजसा प्रकाशितवन्तौ। सौरभ्ययुक्तः, रमणीयः, मधुरगन्धवाहनः समीरः शनैः प्रववौ, स भवं प्रति भक्तिं दर्शयन्। तत्र चत्वारः समुद्राः, श्रेष्ठा इन्द्रादयः देवाः, दिव्यनद्यः, महानद्यश्च, सिद्धाः, मुनयश्च समुपस्थिताः। सर्वे गन्धर्वाः, अप्सरसः, नागाः, यक्षाः, राक्षसाः, जलचराः, विहायसगताः, किन्नराः, दिव्यचारणाश्च तत्र आसन्। तुम्बुरुः, नारदः, हाहाः, हूहूः, सामगायका रम्यवाद्यैः तत्र पुरीं समुपाजग्मुः। मुनयः तपोमयाः तत्र आख्यानानि वेदश्लोकांश्च गायन्तः, हर्षेण विवाहमन्त्रानुच्चारयन्तः आसन्। सर्वलोकमातरः, सर्वाः देवकन्याश्च प्रमुदिता, परमेश्वरस्य विवाहे गीतानि गायन्त्यः आसन्। षडृतवः अपि तत्र विविधसौरभ्यसमृद्ध्याः स्वरूपेण स्थिताः, “एषः शंकरस्य विवाहः” इति वदन्त्यः। मयूराः श्यामजलदसदृशाः सर्वत्र नृत्यमानाः, मन्त्रध्वन्या प्रमोदिता, हर्षेण कूजन्तः आसन्। श्वेतकर्णिकाप्रतिमबकाः, स्वच्छविद्युद्विभासमन्दहासिनः, चलितपिङ्गलोचाः तत्र शोभन्ते। नूतनाङ्कुरैः लता-वृक्ष-नवबंसगुल्मैः शोभिता सा पुरी, प्रबुद्धमहामण्डूकध्वनिभिः गुञ्जमानाऽभूत्, मङ्गलमेघस्पर्शात् प्रमोदिता। प्रणयकुपितानां स्त्रीणां मदोन्मत्तानां हृदयानि, प्रियेषु रोषात् स्थगितानि अपि, तेषां मयूरकूजनैः क्षणेन आकर्षितानि, गर्वः भग्नः च जातः। सर्वत्र प्रभास्वरवर्णरम्येन्द्रधनुषा, चन्द्रार्धसदृशेन, जलदपार्श्वे दीप्तेन, सा पुरी शोभिता। सुरभिस्निग्धपवनैः, घनसंयोगशीतलैः, सुरस्त्रीणां सुमनोहरमल्लिकाप्रसूनसौरभ्ययुक्तैः केशपाशान् कम्पयन्तीः। चन्द्रमण्डलं गर्जन्मेघैः छन्नं, नवनीलमेघसिक्तं रमणीयतृणं, तदीयस्त्रीणां दीर्घश्वासैः धूम्रितं, पथिकपत्नीभिः स्नेहात् सस्नेहमवलोक्यते। हंसनूपुरनिनादमय्या, उन्नतस्तनया, विद्युत्प्रभाहारमालया, विशदपद्मलोचनया सा वृष्टिरुत्सवशोभिता। विवाहे पर्वतनन्दिन्या वृष्टिरुत्सवः समुपस्थितः; पुष्पगन्धसमृद्ध्या, मेघगर्जनभीतहंसशरीरैः, निर्मलस्रोतसां कमलोत्कर्षणेन, सर्वाङ्गेषु परागभूषणैः शोभितः। मेघावरणविनिर्मुक्ता, स्तनयुग्मं कुमुदकलिकासदृशं विकसन्तम्, हंसनूपुरध्वनिमय्या, सर्वदिक् धान्यसमृद्ध्या पूरयन्ती। विस्तीर्णरेणुपुलिनश्रोण्या, बककूजनमेखलया, नीलोत्पलविकासलोचनया, सा रम्यतमा। बिम्बफलाधरया, हसितकन्दलितकुन्ददन्तया, कृष्णसुकुमाराङ्गया, नवान्दोलितश्यामलताङ्कुरैः विभूषितया। चन्द्रकान्तिमयहारया, कण्ठवक्षःप्रदेशे प्रस्रुतया, सर्वदेववासिनां हृदयानि प्रमोदितानि। मधुपानमत्तभृङ्गगीतैः मधुरस्वरया भाषमाणया, जलकुमुदकदलीकुण्डलभूषितया। रक्ताशोककिसलयाङ्गुलीयकया, तत्तद्वृक्षपुष्पवस्त्रभूषितया। पादयोः रक्तपद्माङ्कुरैः, कुण्डपुष्पनखैः, कदलीदलजंघया, चन्द्रमुख्या। सर्वमङ्गललक्षणसम्पन्नया, सर्वाभरणभूषितया, प्रियं प्रेम्णा स्पृशन्त्या, प्रियतमा इव हरिण्या। मेघच्छायाविनिर्मुक्ता, पूर्णचन्द्रमुख्या, नीलोत्पललोचना, सूर्यकिरणविकसितकुमुदस्तनयुग्मया, विविधपुष्पपरागसुरभिसमीरप्रीणितहृदया, हंसनूपुरध्वनिमयी, देवीविवाहकाले शरत्कालः समुपस्थितः। द्वौ ऋतू, हेमन्तः शिशिरश्च, तेजसा दिशः अतीव शीतलजलैः सदा पूरयन्तौ, तत्र आगतौ। तयोः ऋत्वोः आगमने, हिमवान् महानगिरिः शीघ्रं बभासे, हिमनिपातैः शोभितः, श्वेतरजतमिवावृतः। तस्मिन्काले हिमजालेन हिमा गिरिराजः दधौ, अगाधः क्षीरसागर इव। एवं तत्र दिव्यनगर्या विवाहमहोत्सवे सर्वदेवसमाजे, सुरसुन्दरीभिः, ऋतुभिः, पुष्पगन्धैः, नृत्यगीतैश्च, हिमवत्सु शोभमानः पर्वतराजः, महेश्वरस्य विवाहाय सर्वमिदं सुसज्जितमासीत्।