कश्यपस्य पत्न्यां दनौ पुत्राः उत्पन्नाः आसन्—स्वर्भानुः, वृषपर्वा, विप्रचित्तिश्च, पराक्रमे दृढाः। एते दानवाः विप्रचित्तिं नेतारं कृत्वा अतिवीर्यवन्तः अभवन्; तेषां पुत्रपौत्राणां संख्या गण्यते न शक्यते, द्विजश्रेष्ठ। तेषां महत्या संख्यया पुत्रपौत्राः असंख्येयाः आसन्। स्वर्भानोः कन्या प्रभा नाम्ना, पुलोमस्य तु शची जाता। उपदीप्तिः, हयशिरा, शर्मिष्ठा, वार्षपर्वणी, पुलोमा, कालिका—एते वैश्वानरस्य कन्ये द्वे अभवताम्। मरिचिः अपि स्वपत्नीभ्यः अनेकेषां पुत्राणां जन्मकारणम् अभवत्—षष्टिसहस्राणि दानवानां प्रियपुत्राः तत्र जाताः। अन्ये च चतुर्दशशतानि हिरण्यपुरनिवासिनः महातपस्विनः मारिचिना उत्पादिताः। पौलोमाः कालकेयाश्च ते महाबलिनः दानवाः हिरण्यपुरनिवासिनः देवैः अजित्याः आसन्। पितामहस्य प्रसादेन सव्यसाचिना ये निहताः, ते विनष्टाः; ततः अन्ये दानवाः अतिबलिनः अतिक्रूराश्च अवशिष्यन्त। ततः सिम्हिकायां विप्रचित्तेः पुत्राः अभवन्; तथैव, दैत्यदानवसंयोगात् अतिवीर्यवन्तः अपि पुत्राः उत्पन्नाः। सिम्हिकेयाः इति विख्याताः, त्रयोदश संख्यायाम्, बलिनः—वंशः, शल्यः, बलवान् नलः, बलः च। वातापिः, नमुचिः, इल्वलः, तस्य भगिन्याः अञ्जिका, नरकः, कालनाभः च। सरमाणः, स्वरकल्पः महाबलिः—एते दानवश्रेष्ठाः, दनुसन्ततिवर्धकाः। तेषां पुत्रपौत्राणां संख्या शतसहस्रशः आसीत्; तेषु दैत्यसंह्रादकुले निवातकवचाः अभवन्। महान् तपसा शुद्धात्मभिः त्रीणि कोट्यः पुत्राः मणिवत्यां निवसन्तः अभवन्। ते अपि देवैः अजित्याः, किन्तु अर्जुनेन निहताः; ताम्रायाः षट् सुपुत्राः कीर्त्यन्ते—क्रौञ्ची, श्येनी, भासी, सुग्रीवी, शुचिगृध्रिका। क्रौञ्ची उल्लूकान् तस्य बान्धवान् च अपादयत्; श्येनी श्येनान्, भासी बकान्, गृध्री गृध्रान्, शुचिः जलचरान्, सुग्रीवी द्विजश्रेष्ठान् अपादयत्। अश्वा ऊष्ट्रा गर्दभाश्च ताम्रायाः सन्ततिः स्मृताः। विनतायाः द्वौ सुप्रसिद्धौ पुत्रौ—गरुडः अरुणश्च। गरुडः पक्षिणां श्रेष्ठः स्वकर्मणि उग्रः; सुरसाया सहस्रं महातेजसां सर्पाणां जातम्। कद्रूसन्ततौ अपि, ब्राह्मणाः, सहस्रं महाबलिनां सर्पाणां, बहुशिरसां, आकाशचारीणां, महात्मनाम्, अभवत्। सुपर्णवशगाः नागाः, बहुशिरसः जाताः; तेषु शेषः, वासुकिः, तक्षकः च नित्यं प्रमुखाः। एरावतः, महापद्मः, कंबलः, अश्वतरः, एला पत्रः, शङ्खः, कर्कोटकः, धनञ्जयः। महानिलः, महाकर्णः, धृतराष्ट्रः, बलाहकः, कुहरः, पुष्पदंष्ट्रः, दुर्मुखः, सुमुखः। शङ्खः, शङ्खपालः, कपिलः, वामनः, नहुषः, शङ्खरोमाः, मणिः—एते प्रमुखाः। तेषां पुत्रपौत्राणां संख्या शतसहस्रशः आसीत्; चतुर्दशसहस्राणि उग्राः वाताहारिणः स्मृताः। कृधोदवंशः सर्वः दंष्ट्रिलः, ब्राह्मणाः; स्थलीयाः, पक्षिणः, जलचराः च पृथिव्याः अपत्यानि स्मृतानि। सुरभिः गावः, महिषांश्च अपादयत्; इरा सर्वाणि वृक्षलतानि, वल्ल्यः, तृणानि च अपादयत्। खसा यक्षराक्षसान् अपादयत्; मुनिः अप्सरसं सृष्टिकर्ता अभवत्; अरिष्टया महाबलिनः गन्धर्वाः उत्पादिताः। एवं कश्यपवंश्या स्थावरजङ्गमाः प्रजाः, येषां पुत्रपौत्राणां संख्या शतसहस्रशः, वर्णिताः। एषा सृष्टिः स्वरौचिषे मन्वन्तरे स्मृता; विशालायां वैवस्वतायां दीर्घायां वारुण्यां च यज्ञेषु। अधुना ब्रह्मणा प्रजासृष्टिः उच्यते—यदा सृष्टौ प्रथमं सप्त ब्रह्मर्षयः मानसाः अभवन्। पितामहः स्वयम् एव तान् आत्मनः पुत्रान् स्थापयामास; ततः, द्विजश्रेष्ठ, देवदानवयोः संघर्षः अभवत्। दितिः, पुत्रशोकविहीना, कश्यपं तुष्टुम् इच्छन्ती उपचकार; कश्यपः अपि, तस्याः पूजया प्रीतचित्तः अभवत्। तदा सः तस्यै इच्छितं वरं दातुम् उद्यतः, सा च इन्द्रवधाय बलवन्तं पुत्रं वरमयाचत। एवं प्रार्थितः महातपस्वी मारिचः तस्यै वरं दत्तवान्; ततः, सः भीमविक्रमः तां इदं वाक्यम् उवाच—"यदि शुद्धव्रतया त्वया शतसंवत्सरं गर्भः धार्यते, तव पुत्रः इन्द्रं हन्ता भविष्यति।" इति देवी द्वारा उक्तः स महातपस्वी तदनुज्ञातवान्, सा च शुद्धा मुनिश्रेष्ठा गर्भं धारयितुं प्रारब्धा। ततः कश्यपः दितौ गर्भं स्थापयित्वा, देवसेनां बलवतीं निगृह्य, तत्रतः निर्गतः। स्वशक्तिं, या अमरैः अपि न निग्रहीतुं शक्या, संहृत्य, सः पर्वतम् तपः कर्तुं गतः, दृढव्रतः। तदा पाकरिपुः इन्द्रः तस्याः दोषान्वेषणाय स्थितः; शतसंवत्सरे गते, अच्युतः सः अवकाशं ददर्श।