द्विजश्रेष्ठ, तत्र देवर्षिमानवपितृणां तुष्टिं कृत्वा, समुद्रतीरं प्राप्य, वस्त्राणि क्षालयित्वा निर्मलानि शुक्लवस्त्राणि धारयेत्। ततः आपः आचम्य, मनःशुद्धिं संपाद्य, तस्य महोदधितटे पूर्वदिशं अभिमुख्य सूर्यागमने समासीनः भवेत्। तत्र, बुद्धिमान् जनः रक्तचन्दनजलैः अष्टदलां पद्मां आरेष्यति, बहुकर्णां, गोलाकारां, उन्नतगर्भां च। तिलधान्यजलानि रक्तचन्दनसंयुक्तानि, रक्तपुष्पं कुशं च, ताम्रपात्रे स्थापयेत्। यदि ताम्रपात्रं न स्यात्, तिलादीनि अर्कपत्रे स्थापयित्वा, तं पत्रं आवृत्य, एकं पात्रं अन्यस्मिन् पात्रे स्थापयेत्। हृदयादिलङ्गनमुद्राः कृत्वा, आत्मानं सूर्यरूपेण ध्यायित्वा, श्रद्धया पूर्णः भवेत्। मध्यदेशे अग्निदले, नैऋत्ये वायुदले, कामारेर्य क्षेत्रे, पुनः मध्यदेशे पूजा कार्य्या। ततः, शुद्धं, सारं, परमानन्दमयं, पद्मं सम्पूज्य, आकाशस्थं सूर्यं तत्र आवाहयेत्। गर्भे स्थापयित्वा, हस्तमुद्रां दर्शयित्वा, स्नानादिकं कृत्य, पूर्णध्यानं कृत्वा तं सूर्यं चिन्तयेत्। श्वेतपद्मे सूर्यः दीप्तमण्डलरूपेण, कपिललोचनः, द्विभुजः, रक्तवर्णः, पद्मवर्णवस्त्रधारी च स्थितः। सर्वलक्षणसम्पन्नः, सर्वाभरणभूषितः, सुंदरवपुः, वरदः, शान्तः, प्रकाशमण्डलवेष्टितः च। उदितं सूर्यं गाढकुङ्कुमसदृशं दृष्ट्वा, तं पात्रं गृहीत्वा, भूमौ घुटिकायां गच्छेत्। पात्रं शिरसि स्थापयित्वा, एकचित्तः, वाक्संयमेन, त्रिस्वरमन्त्रेण सूर्याय अर्घ्यं दद्यात्। यदि अनदीक्षितः स्यात्, तस्य नाम्ना एव अर्घ्यं दद्यात्; श्रद्धया, भक्तिपूर्णेन चित्तेन, सूर्यः भक्तिं स्वीकुर्यात्। अग्निनैऋत्यवाय्वीशपूर्वादिदिशासु हृदयशिरःशिखाकवचचक्षुषि अस्त्रं च पूजयेत्। अर्घ्यं, गन्धं, धूपं, दीपं, नैवेद्यं च दत्वा, जपं, स्तुतिं, नमः, मुद्रां च कृत्वा, देवतां विसर्जयेत्। यः यः इन्द्रियसंयमेन सूर्याय अर्घ्यं ददाति—ब्राह्मणः, क्षत्रियः, वैश्यः, स्त्री, संयतशूद्रः च—सततभक्त्या, शुद्धान्तःकरणेन, इच्छितान् भोगान् उपभोग्य, परमं पदं प्राप्नुवन्ति। ये पुरुषाः भास्करं दिवाचरं त्रिलोकदीपं शरणं गच्छन्ति, सुखभागिनः भवन्ति। यावत् विधिवत् जलार्पणं भास्कराय न दीयते, विष्णुं वा शङ्करं वा देवेश्वरौ न पूजयेत्। अतः प्रयत्नेन प्रतिदिनं आदित्याय शुद्धः, सुमनोगन्धैः जलं दद्यात्। स्नानान्ते, शुद्धचित्तः सप्तमे दिने आदित्याय जलं दद्यात्, इच्छितं फलम् अवाप्नोति। रोगी रोगात् विमुक्तः, धनार्थी धनं लभते, विद्यार्थी विद्यां प्राप्नोति, पुत्रार्थी पुत्रं लभते। यः यः बुद्धिमान् सूर्याय जलार्पणकाले यं यं कामं चिन्तयति, तस्य तस्य कामफलम् पूर्णतया लभते। समुद्रे स्नात्वा, सूर्याय जलं दत्वा, नमस्कृत्य, स्त्री वा पुरुषः सर्वकामफलम् अवाप्नोति। ततः पुष्पाणि गृहीत्वा, वाक्संयमेन, सूर्यमन्दिरं गत्वा, प्रविश्य, भानुं पूजयेत्, त्रिवारं प्रदक्षिणं कुर्यात्। ऋषिश्रेष्ठ, कोणार्कं परमभक्त्या पूजयेत्—गन्धैः, पुष्पैः, दीपैः, धूपैः, नैवेद्यैः च। दण्डवत्प्रणामैः, जयघोषैः, स्तुतिभिः, एवं तं देवम्, सहस्रकिरणं जगदीश्वरं पूजयेत्। दशाश्वमेधफलम् अवाप्नोति, सर्वपापविमुक्तः, युवा दिव्यं शरीरं प्राप्नोति। सप्तपूर्वापरपितृणां उद्धारं कृत्वा, द्विजश्रेष्ठ, सूर्यसदृशं दिव्यं कामरथं आरूढः भवति। गन्धर्वैः स्तुतः, सूर्यलोकं गच्छति, तत्र कल्पान्तपर्यन्तं उत्तमसुखं भुङ्क्ते। पुण्ये क्षीणे, योगिनां कुलोत्तमे जन्म लभते, चतुर्वेदविद् ब्राह्मणः, स्वधर्मनिष्ठः, शुद्धः च भवति। विवस्वतः योगं प्राप्य, मोक्षं लभते; चैत्रमासे शुक्लपक्षे दमनभञ्जिकाख्यं तीर्थं अस्ति। तत्र यः पूर्वविधिं कुर्यात्, स तद् फलम् अवाप्नोति—सूर्यागमे, उत्तरायणे, विषुवे वा। द्विजश्रेष्ठ, सूर्यवारे, तिथौ, पर्वकाले वा, यः श्रद्धया, संयतइन्द्रियः, तत्र तीर्थयात्रां कुर्यात्, सूर्यलोकं कामरथेन आरूढः, महानदीपतिसमीपे तत्र वसति। तत्र स रामेश्वरः सर्वकामफलप्रदः इति प्रसिद्धः; यः कामारेर्यं स्नात्वा, यथाविधि, तं पश्यति— गन्धैः, पुष्पैः, धूपैः, दीपैः, उत्तमैः नैवेद्यैः, प्रणामैः, स्तुतिभिः, गीतैः, रम्यसंगीतैः च पूजयेत्। ते महात्मनः राजसूयफलम्, अश्वमेधफलम्, परमसिद्धिं च पूर्णतया प्राप्नुवन्ति। दिव्ये कामरथे, घंटाजालशोभिते, गन्धर्वैः स्तुत्य, शिवलोकं गच्छन्ति।