हरः, शृणुत, द्विजश्रेष्ठाः, अस्य दैत्यदानववंशस्य पुण्यां कथाम्। ह्रदस्य द्वौ वीर्यवन्तौ पुत्रौ आस्ताम्—शिवः च कालः च। एवं प्रह्रादस्य पुत्रः विरोचनः जातः, तस्मात् विरोचनात् बली अभवत्। बलिनः शतं पुत्राः आसन्, बाणः ज्येष्ठः, सर्वे महान् तपसा युक्ताः। तेषु धृतराष्ट्रः, सूर्यः, चन्द्रः, चन्द्रतापनः च विशिष्टाः। कुम्भनाभः, गर्दभाक्षः, कुक्शिः च अन्ये च तत्रासन्। तेषाम् अग्रणी बाणः अतिवीर्यवान् आसीत्, पशुपतेः प्रियतमः च। स बाणः पूर्वकाले उमापतिं संतुष्टवान्, तेन तस्य समीपे वासस्य वरं प्रार्थ्य लब्धवान्। हिरण्याक्षस्य अपि पुत्राः बुद्धिमन्तः महाबलिनश्च आसन्—भर्भरः, शकुनिः, भूतसंतापनः च। महानाभः, वीर्यवान् कालानाभः च तत्रासन्। तदा दानुशतानि पुत्राः, महाप्रतापवन्तः, उत्पन्नाः। तेषां मुख्याः महातपस्विनः द्विमूर्धा, शङ्कुकर्णः, हयशिरा प्रसिद्धः। अयःमुखः, शम्बरः, कपिलः, वामनः, मारीचिः, मगवान्, इल्वलः, स्वसृमः च तत्रासन्। विक्षोभणः, केतुः, केतुवीर्यशतह्रदः, इन्द्रजित्, सर्वजित्, वज्रनाभः च। एकचक्रः महाबाहुः, तारकः महाबलः, वैश्वानरः, पुलोमा, विद्रावणमहाशिराः च। स्वर्भानुः, वृषपर्वा, विप्रचित्तिः च महाप्रतापवन्तः सर्वे दानुश्च कश्यपाज्जाताः। एते दानवाः विप्रचित्तिप्रमुखाः अतिशयबलिनः आसन्। तेषां पुत्रपौत्राणां गणना न शक्या। तेषां संख्या अतिविस्तीर्णा, तस्मात् पुत्रपौत्राः अनिर्देश्याः। स्वर्भानोः कन्या प्रभा, पुलोमस्य कन्या शची आसीत्। उपदीप्तिः, हयशिरा, शर्मिष्ठा, वार्षपर्वणी, पुलोमा, कालिका च वैश्वानरस्य कन्यके आस्ताम्। मारीचिः अपि बहुपुत्रपौत्रसम्पन्नः, तस्य पत्न्यः अपि बह्वीः आसन्। ताभ्यः षष्टिसहस्राणि पुत्राः जाताः, दानवानां प्रीतिकराः। अपराणि चतुर्दशशतानि हिरण्यपुरवासिनः मारीचिना सुताः, महातपस्विनः। पौलोमाः कालकेयाश्च, त एव हिरण्यपुरनिवासिनः दानवा देवैरजेतारः। पितामहस्य प्रसादेन ये सव्यसाचिना हता, ते विनष्टाः; ततोऽन्ये दानवा महाबलिनः, अतितीक्ष्णप्रभाववन्तः, अवशिष्टाः। ततः सिम्हिकायाम् अपि विप्रचित्तेः पुत्राः अभवन्; एवं दैत्यदानवसंयोगात् अपि महाप्रतापवन्तः पुत्राः उत्पन्नाः। ते सिम्हिकेयाः इति प्रसिद्धाः, त्रयोदश संख्यायाम्, महाबलिनः—वंशः, शल्यः, नलः महाबलः, बलः च। वातापिः, नमुचिः, इल्वलः, तस्याः भगिनी अञ्जिका, नरकः, कालानाभः च। सरमाणः, स्वरकल्पः महाबलः, एते दानुप्रवराः, दनुवंशवर्धनाः। तेषां पुत्रपौत्राः शतसहस्रशः आसन्। तेषु दैत्यसंह्रादकुले निवातकवचाः अभवन्। तैः शुद्धात्मभिः महातपसा त्रयः कोटयः पुत्राः मणिवत्यां निवसन्ति। ते अपि देवैरजेतारः, किन्तु अर्जुनेन निहताः। ताम्रायाः षट् सुप्रसिद्धाः पुत्र्यः कथ्यन्ते—क्रौञ्ची, श्येनी, भासी, सुग्रीवी, शुचिगृध्रिका। क्रौञ्च्याः उलूकाः तासां च जाताः। श्येनी श्येनान्, भासी बकान्, गृध्री गृध्रान्, शुचिः जलचरपक्षिणः, सुग्रीवी द्विजश्रेष्ठपक्षिणः अप्यजनयत्। अश्वाः, उष्ट्राः, गर्दभाः अपि ताम्रावंश्याः स्मृताः। विनतायाः द्वौ सुप्रसिद्धौ पुत्रौ जातौ—गरुडः, अरुणः च। गरुडः पक्षिणां श्रेष्ठः स्वकर्मणा तीक्ष्णः। सुरसाया सहस्रं महाबलिनः सर्पाः अभवन्। कद्रुवंशे अपि सहस्रं महाबलिनः सर्पाः आसन्, बहुशिरसः, विहायसा गच्छन्तः, महात्मानः। सर्पाः सुपर्णस्य वशे स्थिताः, ते बहुशिरसः जाताः। तेषु शेषः, वासुकिः, तक्षकः च नित्यं प्रमुखाः। एरावतः, महापद्मः, कंबलः, अश्वतरः, एलापत्रः, शङ्खः, कर्कोटकः, धनञ्जयः। महानिलः, महाकर्णः, धृतराष्ट्रः, बलाहकः, कुहरः, पुष्पदंष्ट्रः, दुर्मुखः, सुमुखः च। शङ्खः, शङ्खपालः, कपिलः, वामनः, नहुषः, शङ्खरोमन्, मणिः—एते प्रमुखाः। तेषां पुत्रपौत्राः शतसहस्रशः आसन्। चतुर्दशसहस्राणि तीक्ष्णाः वाताशनाः स्मृताः। समग्रः क्रोधवंशः दंष्ट्रिलः, भूमिजा, पक्षिजा, जलचराः च पृथिव्याः अपत्यानि स्मृताः। सुरभिः गावः, महिषांश्च अप्यजनयत्। इरा सर्वाणि वृक्षलतान्, वल्लरीः, तृणानि च ससृजे। खसा यक्षराक्षसान्, मुनिः अप्सराः, अरिष्टा महाबलिनः गन्धर्वान् ससृजे। एवं कश्यपवंश्या स्थावरजङ्गमाः सृष्टाः, तेषां पुत्रपौत्राः शतसहस्रशः गण्यन्ते। हे द्विजाः, एषा सृष्टिः स्वारोचिषे मन्वन्तरे स्मृता; वैवस्वतविस्तीर्णे वारुणे च महायज्ञे अपि। इति कश्यपप्रजावंशस्य, दैत्यदानवसर्पपक्ष्यादीनां, विस्तीर्णं चरितं पुण्यं श्रुत्वा, धर्मबुद्धिः प्रजायते।